bravo -va

1. adx

   Que ten mal carácter ou que manifesta violencia.

   Ex: Batéronlles uns rapaces bravos que topamos na festa. 

2. adx Antónimos: dócil.

   1. Aplicado a un animal, que vive en estado salvaxe ou que é dificilmente manexable cando é doméstico.

      Ex: O porquiño que trouxemos da feira saíu moi bravo. 

      Sinónimos: salvaxe. Antónimos: dócil. Confrontacións: montaraz.

   2. Aplícase ao gando que ataca a miúdo cos cornos.

      Ex: Ata ben a vaca brava que hai nenos xogando no prado. 

3. adx

   Aplícase á planta ou ao froito que nace sen ser enxertado ou espontaneamente.

   Ex: Onte topei amorodos bravos no monte. 

4. adx

   Que desagrada ao gusto, ao tacto ou a outros sentidos.

   Ex: Non podo usar roupa de la brava. 

   Antónimos: suave.
5. adx

   Aplícase ao mar cando presenta ondas moi violentas.

   Ex: Ó estar o mar bravo non saíron as embarcacións de pesca. 

6. adx

   Que non presenta unhas calidades ou condicións aptas para o cultivo.

   Ex: Queren edificar a casa nos terreos bravos que lle mercaron ó seu avó. 

7. adx

   Que é valente diante do perigo ou na loita.

   Ex: Os heroes de Troia foron todos bravos guerreiros. 

   Antónimos: covarde.
8. adx

   Aplícase ao cheiro intenso característico dos animais do monte e dalgúns domésticos.

   Ex: A corte cheira a bravo desde que veu o carneiro.

Frases feitas

• A bravo loc adv Sen cultivar. SIN: a campo, a monte. Ex: Desde que morreu o vello, os fillos deixaron as terras a bravo.

• Bravo! Exclamación que denota ánimo e entusiasmo. Ex: Bravo, rapaces!, gañastes o partido nos últimos segundos.

• Estar a bravo. Sen educación.

• Estar feito unha fera brava. Estar rabioso.