alfar

alfar

(< lat arefacere ‘secar’ ?)

  1. v t e pron

    Quedar sen grans a espiga por mor da calor que a fixo secar.

    Ex: Alfouse o millo e a colleita estragouse.

  2. v t

    Mudar o centeo de cor como manifestación da maduración.

    Ex: O sol alfou o centeo.

  3. v pron

    Queimarse o pan por fóra pero quedando cru por dentro.

    Ex: Alfouse o pan e quedou a miga como a ti che gusta.

Palabras veciñas

alfanxe | alfaque | alfaquí | alfar | Alfar | Alfara del Patriarca | alfarda
Conxugar
VERBO alfar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alfo
alfas
alfa
alfamos
alfades
alfan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alfaba
alfabas
alfaba
alfabamos
alfabades
alfaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alfei
alfaches
alfou
alfamos
alfastes
alfaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alfara
alfaras
alfara
alfaramos
alfarades
alfaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alfarei
alfarás
alfará
alfaremos
alfaredes
alfarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alfaría
alfarías
alfaría
alfariamos
alfariades
alfarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alfe
alfes
alfe
alfemos
alfedes
alfen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alfase
alfases
alfase
alfasemos
alfasedes
alfasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alfar
alfares
alfar
alfarmos
alfardes
alfaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
alfa
-
-
alfade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alfar
alfares
alfar
alfarmos
alfardes
alfaren
Xerundio alfando
Participio alfado
alfada
alfados
alfadas