amplitude

Calidade de amplo, extensión.

Arco de horizonte comprendido entre o punto cardinal leste ou oeste e a vertical do astro considerado. É o complemento do acimut cando este é medido por cuadrantes. A amplitude é tabulada nas táboas náuticas en función da declinación e da latitude cando o astro se atopa no momento da súa posta e no momento da súa saída. No primeiro caso recibe o nome de amplitude occidua ou occidental e, no outro, o de amplitude ortiva ou oriental.

alor máximo que alcanza unha magnitude vibratoria ou oscilante nun semiperíodo. Cando a magnitude vibratoria pode ser expresada por unha función sinusoidal do tipo f(t) = A sen (ωt+φ), a amplitude vale A e corresponde ao caso en que sen (ωt+φ) vale 1.

alor máximo dunha onda acústica nun semiperíodo. Depende directamente da tensión articulatoria.

Diferencia entre o valor máis alto e o máis baixo que adopta unha variable, dentro dun alcance dado.

Diferencia entre os valores extremos dun elemento do clima como a temperatura e a presión, durante un período de tempo determinado. Segundo o que se considere, será diurna, anual, etc.

Diferencia de altura entre unha preamar e a baixamar posterior.

Diferencia alxebraica entre os valores extremos dunha magnitude vibratoria ou oscilante nun período.

Diferencia entre a media das alturas de dúas preamares consecutivas e a baixamar que ten lugar entre as dúas.

Nunha corrente alterna, relación entre o valor máximo ou amplitude e o valor eficaz, aplicable tanto a correntes como a tensións.