arcobotante

1. s m [ARQUIT]

   Elemento construtivo característico da arquitectura gótica que transmite o impulso da bóveda da nave central aos contrafortes laterais. Tamén conduce a auga da chuvia fóra do recinto do edificio.

   Confrontacións: contraforte, estribo.
2. s m [CONSTR/MAR]

   Soporte de aceiro, en forma de V, soldado na parte exterior da cavidade, que ten exclusivamente a misión de soster a parte final da árbore da hélice.

Formas incorrectas