atrapar

(< galic attraper ‘agarrar nunhaarmadilla’)

v t
Agarrar algo ou a alguén que foxe, que está en movemento ou que pode escapar.

Ex: Hai que atrapar o raposo que anda ás pitas.
Sinónimos: pillar. Antónimos: soltar. Confrontacións: capturar, coller.
v t
Conseguir, especialmente con enganos ou habilidade, algunha cousa que é proveitosa.

Ex: Por realizar aquel traballo atrapou unha boa comisión.
Sinónimos: pillar. Antónimos: soltar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO atrapar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atrapo
atrapas
atrapa
atrapamos
atrapades
atrapan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atrapaba
atrapabas
atrapaba
atrapabamos
atrapabades
atrapaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atrapei
atrapaches
atrapou
atrapamos
atrapastes
atraparon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atrapara
atraparas
atrapara
atraparamos
atraparades
atraparan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atraparei
atraparás
atrapará
atraparemos
atraparedes
atraparán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atraparía
atraparías
atraparía
atrapariamos
atrapariades
atraparían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atrape
atrapes
atrape
atrapemos
atrapedes
atrapen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atrapase
atrapases
atrapase
atrapasemos
atrapasedes
atrapasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atrapar
atrapares
atrapar
atraparmos
atrapardes
atraparen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
atrapa
-
-
atrapade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atrapar
atrapares
atrapar
atraparmos
atrapardes
atraparen

Xerundio atrapando

Participio atrapado
atrapada
atrapados
atrapadas