bica
(< bico)
-
s
f
[ALIM]
Masa feita de fariña mesturada con ovos, manteiga, azucre e outros ingredientes como raspadura de limón e canela. Tradicionalmente, facía referencia a unha torta que substituía o pan cando este se terminaba e non se ía cocer outra fornada. Á masa, que se caracteriza porque non contén lévedo, dábaselle unha forma redonda e baixa colocándose sobre a lareira e cubríndose cun prato ou cun testo de barro, ao redor do que se colocaban as brasas. Nalgunhas localidades envolvíase a masa en follas de verza e introducíase nas brasas. Esta era a forma orixinal de cocer estas tortas de fariña sen fermentar, procedemento que tamén se empregaba para cocer o pan antes da utilización dos fornos. Adóitase comer quente. A bica é típica do Ourense oriental. Na Pobra de Trives celébrase a Festa da Bica o último domingo de xuño. Unha variante da bica é o fanchón, que se fai con fariña de millo. Na zona de Castro Caldelas (Ourense) é típica a bica amanteigada, unha torta delgada que se fai con masa fermentada, manteiga, ovos, azucre e outros ingredientes.
Confrontacións: bola. -
[ALIM]
-
s
f
Pan redondo e baixo, elaborado con fariña milla e sen lévedo, que se coce á porta do forno ou na lareira e se tapa cunha vasilla de barro que se cobre con brasas de pólas delgadas de piñeiro. 0BS Tamén se coñece co nome de bica milla.
-
bica do pastor
Masa de pan que se coce con touciño dentro.
-
bica rapeira
Pan moi delgado feito con lévedo e coa masa sobrante da fornada.
-
s
f
-
s
f
[ETN]
Cano por onde discorre o viño dende o lagar ata o pío.
Sinónimos: bico, biqueira, picho, biqueira. -
s
f
[ETN]
Cano por onde sae a auga nas fontes de pouco caudal ou parte da xerra por onde se bebe.
Ex: Puxeron unha bica na fonte que había onde a igrexa.
Sinónimos: bico, biqueira, picho, biqueira. Confrontacións: biquela. -
s
f
[ETN]
Parte do arado que se emprega para ir facendo os sucos na terra.
Sinónimos: rella. -
s
f
[PESCA]
Remate en ángulo agudo, na proa das dornas, que empregan os pescadores do río Miño.
-
s
f
[PESCA]
Pequeno gancho do que se pendura un cebo e que se emprega para pescar sostido por un fío ou tanza.
Ex: Tiña un peixe enganchado na bica.
Sinónimos: amocelo, anzol. -
bica do can
[XOGO]
Xogo de rapaces e rapazas que forman unha roda coas mans collidas, quedando fóra un deles e outro dentro ao que chaman mariquiña. Este simula dar de comer a todos os da roda, dicindo: toma ti, toma ti..., e o que quedou fóra vai preguntando a cada un o que comeu. A mariquiña dá unha volta á roda e os que a forman fan o mesmo varias veces, e así que acaban pregunta o de fóra: U-la bica do can, Marica? Ela responde: ardeu. Os dous intentan collerse un ao outro, e a roda xira para que non se xunten. O de fóra segue a preguntar: Onde tes a bica do can, Marica?, e o de dentro a contestar: ardeu, ardeu. O xogo remata cando os da roda collen aos outros dous. Este xogo era popular de Ourense, da parroquia de Velle, segundo recolleu López Cuevillas.