bico

1. s m

   Acto e efecto de bicar ou bicarse.

   Ex: Deulle un bico na meixela con moito agarimo.

   Sinónimos: beixo.
2. s m

   1. Prolongación da boca das aves formada por dúas pezas córneas.

      Ex: O paxaro levaba unha miñoca no bico.

      Sinónimos: peteiro.

   2. Boca das persoas.

      Ex: Cando ri torce un pouco o bico.

3. s m

   Remate saínte na superficie ou boca de determinados recipientes por onde se verten os líquidos.

   Sinónimos: biquelo, picho, biquela.
4. s m

   Parte máis elevada ou aguda dalgunha cousa.

   Ex: Subiuse ó bico dunha árbore.

   Sinónimos: bicarelo, petouto, pico, picoto, picouto. Confrontacións: cima, cume, curuto.
5. s m

   Punta ou parte inferior da barba.

   Ex: Ten unha cicatriz no bico dunha caída en bicicleta cando era unha nena.

   Sinónimos: barba, barbadela, barbela, papo, queixelo.
6. s m

   Parte da cabeza do porco, salgada e curada, que comprende a mandíbula superior coas orellas.

   Ex: Bótalle bico ó cocido.

   Confrontacións: queixal.
7. bico da poda

   Bacelo con varios abrochos que se lle deixa á cepa ao podala para que lle saian novas ramas.

8. bico da teta/do peito/do seo

   Punta redondeada e saínte no peito dos mamíferos.

   Ex: O neno ó mamar mancouna no bico da teta.

   Sinónimos: mamila. Confrontacións: mamadeira.
9. bico de coral [ANIMAL/ORNIT]

   Ave granívora de 9 cm de lonxitude, de cola longa, peteiro vermello e plumaxe finamente raiada, de cor grisalla e acastañada coas meixelas brancas, unha franxa ocular vermella e o ventre carmesí. Orixinaria de África tropical e meridional, vive en espacios abertos con herbeiras altas. Aparece como ave autóctona en Brasil, California, Hawaii e en illas do Atlántico e do Pacífico. En 1964 soltáronse nas proximidades de Lisboa bandos desta especie que se estableceron nun principio en humidais asociados a cursos fluviais e logo tamén en mosaicos agrícolas con presenza de auga. Posteriormente colonizou a maior parte de Portugal e zonas de Extremadura e Galicia, onde chegou en 1980.

10. bico do pé

    Extremo do pé onde están situadas os dedas.

11. bico fendido/gallado/rachado

    Enfermidade conxénita que se manifesta polo beizo superior partido. Algunhas xentes supersticiosas de Galicia cren que o bico gallado se debe a que a nai tivo antollos de lebre durante o embarazo.

Frases feitas

• Andar no bico dos pés. Andar apoiando só as puntas dos pés.

• Pechar o bico. Calar.

• Bico da escaleira. O chanzo máis alto.

• Bico de espeto. Persoa que só come o que lle gusta.

• Bico de pucho. Persoa que come pouco.

• Bico de Xudas. Beixo que se dá con falsa intención.

• Comer a bicos (a alguén). Beixalo repetidamente e con vehemencia.

• Dar un bico á cabaza. Beber.

• Darlle un bico á bota. Botar un ou máis grolos de viño, aplicando os beizos ao bico da bota.

• Lambérselle os bicos a algunha cousa. Ter moi bo sabor unha comida.

• Non abrir o bico. Non dicir nada, calar.

• Non hai onde pousar o bico. Aplícase a unha situación que xa non se pode remediar.

• Pasar polo bico algunha cousa a alguén. Amosarlle a un unha cousa agradable, facendo que a desexe.

• Perderse alguén polo bico. Prexudicarse por falar do que non se debe.

• Poñerse no bico das zocas. Incomodarse moito.

• Querer o bico da ola. Querer o mellor.

• Ter moito bico. Ter moita labia ou ser falador.

• Torcer o bico. Pór mala cara ou estar en desacordo.

Refráns

• Bicos e apertas non fan meniños, mais tocan a vésperas.
• Boca bicada, muller gañada.
• Non me fagas bicar, se non queres facerme pecar.
• O bo bico fai o neno bonito.
• O que sabe chegar e bicar, non se pode queixar.
• Polo bicar escomeza a moza a esbarar.