cume

(< lat culmĭne)

s m
Parte máis alta dun monte.

Ex: O cume dos Pireneos estaba nevado.
Sinónimos: cabeza, cabezo, cemba, cima, cimeira, cimo, coroa, cotarelo, cumio, curota, curuto, petouto, pico, picoto, picouto.
s m
1. Parte máis elevada do tellado dunha construción onde se xuntan as vertentes.
  
  Ex: Ten que subir ó cume da casa para arranxar a tella.
  Sinónimos: cumio.
2. Fileira de tellas na parte máis alta do tellado que se colocan boca abaixo para cubrir as xuntas doutras que están colocadas boca arriba e forman así a estrutura dun tellado.
  
  Ex: Andou retellando o cume para que non chova dentro da casa.
  Sinónimos: cabalete, cumieira, cumio.
3. Trabe lonxitudinal situada na parte máis alta do teito ou da armazón dun tellado con dúas vertentes que permite soster a estrutura da cuberta.
  
  Ex: Todas as trabes do tellado van dar ó cume.
  Sinónimos: crucel, cumial, cumieira, cumio.
s m
Parte máis elevada dalgunha cousa.

Ex: Fixeron o niño no cume da árbore. Está a rematar de construír o cume do forno.
Sinónimos: bicarelo, bico, cabeza, cima, cimeira, cumio, pico.
s m
Momento de máxima intensidade ou importancia dunha cousa.

Ex: A obtención da cátedra foi o cume da súa carreira profesional.
Sinónimos: cima, cumio.
cume tonal [LIT]
Punto onde se localiza a inflexión distensiva dun grupo melódico, que adoita corresponderse co último acento do verso.

Palabras veciñas