¹ bieito -ta

1. adx

   Que recibiu a bendición de Deus a través dun dos seus ministros.

   Ex: No bautizo botáronche auga bieita pola cabeza.

2. adx

   Relativo ou pertencente á orde beneditina ou de san Bieito.

   Ex: Era un monxe bieito quen vixiaba a biblioteca do mosteiro.

3. adx e s

   Que se caracteriza pola súa bondade ou que é incapaz de facer mal.

4. s

   Frade ou relixiosa da orde beneditina.

   Ex: Neste mosteiro en ruínas houbo bieitos.

5. adx e s

   Que ou quen goza de boa fortuna ou felicidade.

   Ex: Bieito aquel que practica o ben entre as persoas.

Frases feitas

• Non haber nin cruz nin auga bieita. Lugar ou conxunto de persoas que non profesa ningunha relixión.