cebú
cebú
(< tibetano zeu)
s
m
[ANIMAL]
Mamífero artiodáctilo da suborde dos ruminantes e da subfamilia dos bovinos, de cornos máis ou menos desenvolvidos (polo xeral máis desenvolvidos nos machos) ou ausentes, papo grande e cunha xiba carnosa característica. Soporta ben as temperaturas elevadas, pode vivir cunha dieta relativamente pobre e resiste as enfermidades infecciosas. Emprégase para traballos agrícolas e para obter carne e leite. Orixinario probablemente de Bengala, distribúese como animal doméstico pola India, Indochina, Madagascar e na zona oriental de África. Os africanos teñen a xiba na rexión torácica, mentres que nos asiáticos tamén está na rexión cervical. Os híbridos obtidos con outros bóvidos son fértiles.