"Cide" (Contén)

1. de accidentar.

2. Que presenta accidentes.

3. Persoa que sufriu un accidente.

4. Que presenta alteracións.

5. Marca colocada nas cartas deterioradas durante o transporte do correo ao chegaren á oficina de destino.

1. Que acontece fóra do curso regular das cousas, por casualidade.

2. Non esencial.

3. Aplícase xeralmente a un cargo exercido de forma provisional.

4. Mineral, inclusión ou cristal que normalmente non forma parte dunha rocha, pero que ás veces se atopa nela accidentalmente.

1. Sistema médico baseado exclusivamente nos síntomas.

2. Corrente política que non xulga esencial a forma de goberno, de aí que non a considere motivo de loita política. Para o accidentalismo o fundamental é o contido que se lle dá á forma de goberno; calquera contido é posible en calquera forma de goberno. No estado español adoptárono as forzas reformistas da Restauración (os posibilistas de Castelar ou o Partido Reformista de Melquíades Álvarez), parte da dereita na Segunda República (CEDA) e case todas as forzas democráticas no período 1975-1977, durante a transición política dende o franquismo, ao aceptaren a monarquía de Xoán Carlos I de Borbón coa condición de que adoitara un contido democrático e parlamentario.

1. Relativo ou pertencente ao accidentalismo.

2. Partidario ou defensor do accidentalismo.

1. Acontecemento imprevisto que vén romper o curso regular das cousas.

2. 1. Acontecemento fortuíto ou imprevisto do que resulta un dano.

   2. accidente de circulación p ext

      Accidente producido na vía pública con intervención dun ou máis vehículos.

   3. accidente de traballo

      Toda lesión corporal que un traballador por conta allea sofre en ocasión ou como consecuencia da tarefa que executa. Diferénciase da enfermidade profesional polo feito de que se presenta dun xeito súpeto. Para que un accidente de traballo quede protexido pola seguridade social cómpre que entre o traballador e máis a empresa haxa un contrato de traballo verificable e que exista unha relación de causa-efecto entre o traballo que se realiza e o accidente sobrevido. Non se considera truncada a relación de causalidade aínda que o accidente sexa debido á imprudencia profesional do traballador ou por culpa dunha terceira persoa.

3. Circunstancias que aumentan ou diminúen a responsabilidade ou culpabilidade.

4. Carácter non esencial nin necesario dun ser, que pode subsistir fóra del e que pode estar ou non sen que troque a natureza do ser.

5. Inflexión que sofre unha palabra para expresar as diferentes categorías gramaticais. En galego son accidentes gramaticais o xénero e o número na flexión nominal e o modo, o tempo, o número e a persoa na verbal. Subsisten só algúns restos dos casos, nos pronomes persoais e tamén da voz pasiva latina.

6. Ataque apopléctico.

7. Definición xenérica das diversas patoloxías que dan lugar a unha alteración súpeta da irrigación do encéfalo e que comportan lesións neurolóxicas, entre as que se inclúen a embolia, a trombose e a hemorraxia cerebral.

8. ...

1. Calidade de ácido.

2. Calidade de mordaz.

3. Indicación cuantitativa das propiedades ácidas. A acidez dun ácido nun solvente anfiprótico, é dicir, a súa forza neste solvente, vén medida pola súa tendencia a ceder un protón ao solvente. Nas solucións acuosas, unha expresión numérica da acidez é o pH.

4. Sensación de malestar estomacal producida por un exceso de ácido no zume gástrico.

5. Grao de acidez do solo, debido á composición química da rocha base e ás condicións da evolución do solo.

REXIÓNS

Rexión de Turquía (77.031 km2; 3.906.600 h [1990]).

PERSOEIRO

Orador atenense. Exiliado de Atenas, refutou a acusación de impiedade no discurso Sobre os misterios (399 a C). Atribúenselle tamén os discursos Sobre o retorno e Sobre a paz.

PERSOEIRO

Xeneral e embaixador espartano. Foi enviado por Esparta no ano 393 a C para asinar a paz con Persia, á que se opuñan Atenas, Argos, Tebas e Corinto. Unha vez sometida Atenas por unha escuadra dirixida polo xeneral Antálcides coa axuda do sátrapa persa Tiribase, feito que a obrigaba a asinar a paz, só foron quen de oporse ao pacto Argos, Tebas e Corinto, polo que este deixou de contar cunha oposición forte. A Paz de Antálcides ou do Rei (387 a C), negociada por Antálcides en nome dos gregos e por Artaxerxes, significou a recuperación de Xonia (agás Lemnos, Imbros e Skyos que permaneceron no poder de Atenas). Así mesmo, debido a que quedaban disoltas as ligas entre cidades gregas, Esparta convertense en árbitro dos asuntos graves helénicos debido á súa posición militar predominante, aínda que significou a fin das aspiracións espartanas e atenieuses dun dominio panhelénico e da emancipación de Persia. Tamén supuxo a perda de todas as conquistas efectuadas por mor das Guerras Médicas.

PERSOEIRO

Político e escritor boliviano. Fundou en A Paz o diario Los Debates (1915). Foi embaixador en París, Londres e Madrid, líder do Partido Liberal e ministro (1940). Publicou Pueblo enfermo: contribución a la psicología de los pueblos hispano-americanos (1909-1910). Escribiu novelas como Wata-Wara (1904), reelaborada en Raza de Bronce (1919).