"Lemos" (Contén)

PERSOEIRO

Relixioso franciscano que viaxou a Terra Santa, onde foi Viceprocurador dos Santos Lugares. No 1929 publicou Misiones franciscanas de Oriente (Tierra Santa).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Paradela baixo a advocación de santa María.

PERSOEIRO

Pintora e ilustradora. Coñecida como Lena Lemos, licenciouse na especialidade de pintura na Escola Superior de Belas-Artes de Porto (1976). Colaborou como ilustradora na colección Descubrir Coruña (1986-1989), en La Voz de Galicia e na revista Luces de Galicia e realizou as portadas de Floriram Cravos Vermelhos (1993), Evadne (1998) e Entre próspero e calibán (1998). Realizou exposicións individuais e participou en diversas mostras colectivas.

PERSOEIRO

Militar e nobre de orixe galega. Formado no Reino Unido, integrouse no rexemento español de Lisboa en 1771. Axudante do conde O’Reylly durante o sometemento de Louisiana ao poder español (1769-1790), ascendeu a xeneral de brigada en 1787. Como gobernador de Natchez entre 1789 e 1796 potenciou a creación de postos fronteirizos fronte á ameaza estadounidense, a sinatura de tratados coas tribos indias e a fundación de vilas, como San Fernando de las Barracas. Ascendido a brigadier dos Reales Ejércitos, foi designado en 1796 gobernador de Louisiana e de Florida occidental. Trala súa morte soterrárono baixo o altar da igrexa de Saint Louis de New Orleans. Escribiu Estado político de la Luisiana.

GALICIA

Mariño e político. Gobernador do asentamento español nas Malvinas (1174-1779), foi vicerrei de Nova Granada (1788-1792) e do Perú (1792-1796). De ideas ilustradas, potenciou a creación dos xornais Mercurio Peruano (1791) e da Gaceta de Lima (1793), o desenvolvemento da Sociedad Cultural Amantes del País e da Tertulia Poética (1791), e a fundación, entre outras, dunha cátedra de Anatomía (1792) e da Academia de Naútica (1794). De volta a España foi elixido membro do Consejo Supremo de Guerra, director xeral da Armada (1799) e ministro de Mariña (1866). Trala chegada ao trono de Fernando VII, formou parte da Junta de Goberno que se desprazou a Baiona, que abandonou trala subida ao poder de Xosé Bonaparte.

GALICIA

Pintor. Ao comezar a Guerra Civil foi recrutado polas tropas franquistas pero pasouse ao bando republicano e, trala contenda, estivo encarcerado en Ferrol. De regreso a Vigo, especializouse na talla en madeira, e traballou nunha empresa como modelista. Posteriormente dedicouse á cerámica e á pintura ao óleo e realizou a súa primeira exposición en 1947. Perseguido como traidor ao bando franquista, en 1950 marchou a Bos Aires, onde se dedicou á cerámica e traballou como modelista e decorador da casa M.A.P.O. En 1977 regresou a España e instalouse en Palma de Mallorca ata que en 1986 se trasladou á Estrada. Realizou mariñas, nus e maternidades.

PERSOEIRO

Líder da revolta irmandiña, fillo de Alonso López de Lemos e Balboa, señor de Sober e Pantón. Capitaneou a Segunda Guerra Irmandiña (1467-1469), xunto con Alonso de Lanzós e Pedro Osorio. Enfrontouse a Pedro Álvarez Osorio, conde de Lemos, e destruíu algunha das súas fortalezas. Acudiu a Pontedeume en axuda de Alonso de Lanzós, pero este xa abandonara a batalla, e Pedro Madruga convidouno a abandonar a loita. Quedou libre e regresou a Ferreira de Pantón. En 1471 o seu pai instituíu no seu favor o morgado de Ferreira e Sober. Na loita sucedida entre o II Conde de Lemos, Rodrigo Enríquez de Castro, e a casa de Benavente, actuou como xuíz. Exerceu a xurisdición sobre o mosteiro de Valverde ata que en 1486 os Reis Católicos lle propuxeron abandonala.

GALICIA

Relixioso dominicano. Catedrático de Teoloxía na Universidad de Valladolid, foi predicador de misións en Castela e Galicia e profesor en diversos conventos dominicanos. Centrouse nos debates teolóxicos sobre a predestinación e a graza e foi comisionado para acudir a Roma a defender as teses dominicanas fronte ás xesuítas na Congregación de Auxiliis (1598). Foi consultor xeral do Santo Oficio e confesor privado e mestre do Sacro Palacio en Roma. Destaca a súa obra Panoplia Gratiae.

PERSOEIRO

Mestre de cantería. Activo en Santiago de Compostela, realizou a fonte de San Froitoso (1493) e traballou nas obras do Hospital Real, onde substituíu nalgunhas ocasións a Enrique Egas. Para o mosteiro de San Martiño Pinario construíu en 1510 dous claustros iguais aos que existían.

REXIÓNS

Rexión situada no NO de Occitania, Francia (16.942 km2; 344.721 h [1999]). Composta polos departamentos de Alta Viena, Corrèze e Creuse. A capital é Limoges. A base da súa economía é a gandería bovina, e tamén destaca a ovina. Romanizada a partir de 51 a C, foi evanxelizada no s III por san Marcial. Ocupada polos visigodos (419-507) e polos francos (507-511), pasou sucesivamente a formar parte dos reinos de Neustria (511-584) e de Aquitania (584-876). Converteuse en condado da Marca na época carolinxia, e durante tres séculos estivo baixo dominación inglesa, ata que a conquistou Carlos V (1370-1374). Coa anexión dos vizcondados de Limoges (1607) e de Turena (1738), incorporouse á coroa francesa.