"OCAM" (Contén)

1. Acción e efecto de abocar.

2. Sinal que aparece despois dunha mordedura.

3. 1. Lugar onde un vaso ou conduto desemboca noutro máis grande.

   2. Anastomose cirúrxica das aberturas de dúas cavidades ou condutos de igual ou diferente natureza.

PERSOEIRO

Licenciada en Ciencias Biolóxicas é profesora de Ensino Medio. En colaboración con Xaquín Penas Patiño publicou As plantas (1987) e As plantas medicinais (1993), que constitúen un catálogo das plantas máis representativas do noso país. Forma parte da Sociedade Galega de Historia Natural.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Lugo baixo a advocación de san Xulián.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Touro baixo a advocación de san Martiño.

PERSOEIRO

Catedrático e xornalista. Pertenceu á Compañía de Xesús e foi director do seminario de Tui. Propietario e redactor, xunto con Manuel Lago González e Victoriano Paradís, do periódico La Integridad, afiliouse ao partido integrista. A súa militancia política levouno a se enfrontar co bispo Menéndez Conde e a renunciar á cátedra do seminario.

PERSOEIRO

Matemático. Doutor pola Universidade de Santiago de Compostela en Matemáticas (1984), é catedrático dende 1992 no departamento de Teoría do Sinal e as Comunicacións. Rector, dende 1998, da Universidade de Vigo. En 1990 e 1995 foi profesor visitante da University of New Mexico. Foi nomeado secretario en Europa do International Science and Tecnology Educational Consortium (ISTEC), dende a súa constitución en 1990, e presidente da Fundación Empresa-Universidade de Galicia (FEUGA) dende 1998. Entre os seus logros no campo da transferencia tecnolóxica destaca o de acadar para a Universidade de Vigo a primeira rede telemática en cooperación con universidades de Latinoamérica. Entre as súas máis de 30 publicacións, cómpre salientar os libros: Intelligent Methods in Signal Processing and Communications (Métodos intelixentes no procesamento do sinal e comunicacións, 1997), Análisis Espectral (1997), Señales y Sistemas Discretos (1998) e Desarrollo y evaluación de un sistema de cineantropometría...

GALICIA

Pintor e gravador. Discípulo de Carlos Puntis e Amalia Bernabé, trasladouse a Palma de Mallorca, onde abriu en 1978 un taller de gravado con Gonzalo Bieiro. Creou un taller de investigación de técnicas de pasta de papel e cartón pedra (1984), e fundou o colectivo Krea e o grupo de marionetas Rum-fum-bum, do que tamén foi director. Foi un dos creadores do colectivo Krea-2. Dirixiu o taller de gravado da Academia Fórum de Vigo e foi director artístico da galería Esgai Art de Palma de Mallorca (1991). Colaborou, entre outras publicacións, en Vagalume, Teima e Dorna, e na revista mallorquina Informar. Entre as súas obras destacan dous murais realizados en Vigo (1991) e a serie 7 ACUA. A súa obra está no Museo de Pontevedra e no Museo Municipal de Ourense. Realizou exposicións, individuais e colectivas, en Pontevedra, Lugo, Ourense, Vigo e Palma de Mallorca.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Alacant, Comunitat Valenciana (2.076 h [1991]). A agricultura é o principal sector económico. Do seu patrimonio cultural destacan a Torre Mora (s XII), a igrexa de San Pedro e a ermida da Santa Cruz.

GALICIA

Economista. Doutor en Ciencias Económicas pola Universidad Complutense de Madrid (1992). En 1960 trasladouse a Venezuela, onde foi nomeado asesor xeral do equipo de goberno da presidencia da República (1969-1974). Delegado ante a Oficina de Información Económica e Social das Nacións Unidas en dúas ocasións, foi membro da delegación do Parlamento Latinoamericano na Primeira Conferencia Mundial de Poboación celebrada en Bucarest (1974). Colaborou nos periódicos La Voz de Galicia, ABC, El Nacional, El Universal, Expansión e El País, no semanario El Español, e nas revistas Destino, Vida Gallega e Letras. Foi locutor de Radio Nacional de España, de Radio Nederland, en Holanda, e da BBC de Londres. Foi finalista do Premio Planeta coa novela A fuego lento (1958) e publicou ademais La novela futura (1958), Cuatro esquinas (1968), Mujeres únicas (1971) e La integración económica como alternativa inédita para América...

1. Eminencia branca, alongada e semicircular que ocupa a parte externa do divertículo esfenoidal de cada un dos ventrículos laterais do cerebro. Tamén se denomina hipocampo maior ou punta de Ammón.

2. Parte posterior da punta occipital dos ventrículos laterais.