"OIM" (Contén)

PERSOEIRO

Director de orquestra e pianista israelí. Realizou estudios de piano con Nadia Boulanger e Edwin Fischer, e dirección de orquestra con Igor Markevich. Debutou en Inglaterra en 1950, e en Nova York en 1957. Dende 1964 foi director e solista na English Chamber Orchestra, e dirixiu ópera en Bayreuth e no Festival de Edimburgo. Entre outras, dirixiu a Orchestre de París, a Orquestra Filharmónica de Nova York e a Orquestra Filharmónica de Berlín. Así mesmo acompañou a Fischer-Dieskau, Janet Baker e Jessye Norman. En 1956 recibiu o premio de piano Casella en Nápoles.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Viveiro baixo a advocación de santo André.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Boimorto baixo a advocación de san Miguel.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Boimorto baixo a advocación de Santiago onde se atopa a entidade capital municipal, Gándara.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Vilamarín baixo a advocación de santa Baia.

GALICIA

Concello da comarca de Arzúa, situado na provincia da Coruña no centro da Comunidade Autónoma. Limita ao N cos concellos de Mesía (comarca de Ordes) e Vilasantar (Betanzos), ao S cos de Melide (Terra de Melide) e Arzúa, ao L co de Sobrado (Terra de Melide) e ao O cos municipios de Frades (Ordes) e Mesía. Abrangue unha superficie de 82,4 km 2 cunha poboación de nos que residen 2.370 h (2007), distribuídos nas parroquias de Andavao, Os Ánxeles, Arceo, Boimil, Boimorto, Brates, Buazo, Cardeiro, Corneda, Dormeá, Mercurín, Rodieiros e Sendelle. A capital, Gándara, situada na parroquia de Boimorto, a 42° 59’ 5’’ de latitude N e 8° 8’ de lonxitude O, está a 47 km ao L de Santiago de Compostela. Está adscrito ao partido xudicial de Arzúa e á arquidiocese de Santiago.
Xeografía física
O concello de Boimorto sitúase baixo o dominio climático oceánico húmido, aínda que nos rexistros térmicos presenta trazos típicos do interior, tendentes a unha certa continentalización:...

CIDADES

Cidade do estado de Tamil Nadu, India (816.321 h [1991]). É un importante núcleo industrial, especialmente téxtil (algodón) e alimentario. Ata o s IX foi un territorio autónomo. Pola súa situación, na entrada do país do Palghat, foi ocupada tres veces polos británicos (1768, 1783 e 1790) ata que lla cederon en 1799.

CAPITAIS

Capital do distrito homónimo, na rexión da Beira Litoral, Portugal, situada na marxe dereita do río Mondego (147.722 h [1991]). Comprende dúas áreas urbanas: a cidade vella, que ocupa a parte máis alta, e a cidade moderna, que se estende ao longo do río. O seu clima é temperado, cunha temperatura media de 15°C. A fabricación de calzado, xabóns e cerámicas son as principais achegas do sector industrial. Ademais é un centro comercial importante, no que destacan as exportacións de produtos agrícolas (laranxas e limóns). Posúe un centro de ensinanza superior, a Universidade de Coimbra, fundada en 1290. No lugar da actual cidade houbo desde o s II a C unha vila fortificada chamada Aeminium. Foi conquistada polos musulmáns no 715 e tomada por Afonso III de León. Ocupada novamente polos árabes no 987, foi definitivamente reconquistada por Fernando I de Castela no 1064. Entre 1139 e 1385 foi capital do reino portugués. Participou na revolta da independencia (1640). No s XVII pasou a ser sé do bispado...

DISTRITOS

Distrito de Portugal, situado na rexión da Beira Litoral, nos contrafortes da serra da Estrela, preto do cabo Mondego (3.971 km2; 421.350 h [estim 1998]). A capital é Coimbra (147.722 h [1991]). As principais actividades económicas son a agricultura (trigo, millo e patacas) e a gandería (lanar e vacúa). As actividades industriais céntranse no sector téxtil e papeleiro. As principais aglomeracións urbanas son a capital e Figueira da Foz (26.375 h [1991]).

PERSOEIRO

Filósofo. Foi ministro de Instrución Pública (1919 e 1922-1923) e fundador da facultade de Letras do Porto, da que foi profesor e director. Entre as súas principais obras cómpre salientar O pensamento criacionista (1914), A Alegria, a Dor e a Graça (1916) e Do Amor e da Morte (1922). As súas Obras Completas editáronse a partir de 1957.

PERSOEIRO

Escultor de orixe portuguesa. Dirixiu un obradoiro en Santiago de Compostela no segundo terzo do s XIV, desde onde espallou unha serie de modelos iconográficos escultóricos que callaron nos obradoiros galegos. A obra relacionada co seu obradoiro caracterízase pola pervivencia de modelos goticistas tratados dun xeito naturalista. A iconografía da Virxe do O nas escenas da Anunciación, nas que o corpo da Virxe asume un esquema en S, cunha man levantada en posición de saúdo ao arcanxo Gabriel e a outra pousada no ventre, atribúenselle á súa autoría (Virxe do museo da catedral de Santiago de Compostela). Este modelo retomárono os escultores galegos na portada de Santa María Salomé (Santiago de Compostela), Santa Mariña do Azougue (Betanzos) e Santa María da Atalaia (Laxe), entre outras. As tallas da Virxe da Nosa Señora de San Domingos de Bonaval e da Virxe do Portal do convento de Santa María de Belvís están relacionadas co seu obradoiro en Santiago de Compostela. En Portugal consérvanse...

1. Relativo ou pertencente a Coimbra ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Coimbra.

GALICIA

Dramaturgo e pedagogo. Dirixiu o colexio do Sagrado Corazón de Ferrol. Colaborou en diversos xornais como La Semana e El Heraldo Gallego, e dirixiu El Correo Gallego. Como dramaturgo, publicou Pilara ou grandezas dos humildes (1920), drama en prosa estreado no teatro Jofre de Ferrol (23.8.1919) por un grupo ferrolán dirixido por Xaime Quintanilla e representado, entre outros, polo cadro de declamación da Irmandade da Fala da Coruña (1920) e o coro Toxos e Froles (1930). Trátase dunha peza de ambiente mariñeiro caracterizada polo seu didactismo e intención anticaciquil. Tamén é autor de Redención por amor, estreada en 1920. Ademais, publicou Escuelas-talleres parroquiales y gratuitas. Cómo se sostendrían en Ferrol (1912) e Catecismo social (1920). O seu poema “A María Pita” recibiu un premio nos Xogos Florais da Coruña (1877).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Vilarmaior baixo a advocación de san Cristovo.

DISTRITOS

Distrito de Uganda (5.492 km2; 197.851 h [1991]). A capital é Hoima (2.339 h [1969]). Correspóndese co antigo reino formado ao desaparecer o estado de Kitara a principios do s XVII. Convertido en protectorado británico (1901), en 1962 o Reino de Buñoro converteuse en estado federal da Uganda independente.

PERSOEIRO

Trobador pertencente á nobreza portuguesa, fillo de Pero Ourigues da Nóbrega e vasalo do infante Afonso, futuro Afonso III de Portugal. Tras unha estancia co Rei Afonso en Francia (1230-1245), regresou a Portugal e ocupou altos cargos, tanto administrativos como políticos; foi conselleiro do Rei (desde 1248), alférez menor (1250-1255), mordomo da Raíña Beatriz (1254-1259), mordomo-mor da curia (1264-1279), e tenente de Ponte de Lima (1259) e do Alentejo (1270-1284). Despois da morte de Afonso III (1279), abandonou o cargo de mordomo-mor, pero seguiu figurando na documentación dionisíaca ata 1284 como tenente de Évora. Propietario dun extenso patrimonio, fundou Vila Boim e a súa igrexa (no Alentejo), o mosteiro e máis a vila de Marmelar, e as igrexas e o castelo de Portel. Consérvanse 22 composicións recollidas nos tres cancioneiros colectivos -Cancioneiro da Ajuda, Cancioneiro da Biblioteca Nacional de Lisboa e Cancioneiro da Biblioteca Vaticana-: 10...