"Ourense" (Contén)

En 1883 creouse na cidade de Ourense unha orquestra da que foi o seu fundador e director Enrique Fernández Fernández, acólito da Catedral de Ourense. No ano 1897 cos compoñentes desta orquestra e outros músicos que proviñan de numerosas bandas populares, formouse a Banda Municipal de Música, dirixida por Enrique Fernández. Posteriormente, fíxose cargo da formación un director coñecido polo pseudónimo de Trepedas e a principios de século Xosé Millán, substituído por Ricardo Courtier. En 1923 o cargo recaeu en Xoán Iglesias Bragado ata 1955, sendo o seu sucesor Javier García Basoco ata 1966. Será Segismundo Fernández Feijóo quen ocupe o cargo ata 1969, cando foi nomeado Julián Pinilla López. De 1977 a 1979 foi novamente director Fernández Feijóo, relevado por Ángel García Basoco. En 1985 volveu Fernández Feijóo á banda e en 1989 foi elixido José Domínguez Seoane; en 1990 Nicanor Domínguez Cid, substituído por José Vicente Simeó Máñez. Na actualidade o seu director é Francisco Pérez...

Inaugurouse o 17 de maio de 1982 cuns fondos iniciais que doou Ben-Cho-sey, pseudónimo de Xosé Ramón Fernández Oxea. Estes fondos incluían desde algunhas obras do s XVIII ata numerosas obras do s XIX e libros de temática relixiosa e científica. No ano 1983, amais de recibir novos fondos que pertenceron a Eduardo Blanco Amor e, no 1984, os que formaran parte da colección de Alberto Vilanova Rodríguez.

Biblioteca fundada no ano 1845 con fondos que proviñan de numerosos mosteiros e conventos da provincia, que quedaran desertos trala desamortización do ano 1837. A maior parte destes fondos desapareceron nun incendio ocorrido en 1927; entre eles incluíanse series teolóxicas, xurídicas, patrísticas e unha colección de obras do Tostado. Contaba nos seus inicios con 11.430 volumes, e no incendio desapareceron 17.000, entre os que figuraban algúns manuscritos e incunables. A finais do s XX, a Biblioteca contaba con máis de 60.000 volumes, a maior parte deles modernos. A obra máis antiga é do cronista real Lucio Marineo Sículo, do ano 1533.

Entidade financeira constituída en Vigo o 17 de xullo do 2000 trala fusión da Caja de Ahorros y Monte de Piedad Municipal de Vigo (1880), da Caja de Ahorros Provincial de Orense (1933) e da Caja de Ahorros Provincial de Pontevedra (1930). Ademais, forma parte da entidade o Banco Gallego (1988), que pertencía ao grupo de Caixavigo dende 1997. Con anterioridade, a Caja de Ahorros y Monte de Piedad Municipal de Vigo e a Caja de Ahorros Provincial de Orense asinaran en 1999 unha escritura de fusión. Dirixida por Julio Fernández Gayoso, quen dende 1965 era director xeral de Caixavigo. Durante o proceso de integración copresidiron a entidade Ramón Cornejo Molíns, procedente de Caixavigo; Manuel Bermúdez Castro, de Caixa Ourense; e Manuel Campos Vilariño, de Caixa Pontevedra. Está presente en todo o territorio galego, así como no Bierzo, Madrid, Lisboa, Porto, Xenebra, Caracas e México D F. No 2000 posuía unha rede de máis de seiscentas oficinas operativas, tiña un volume de negocio de 3 billóns...

Caixa de Aforros de Vigo, Ourense e Pontevedra.

Centristas de Galicia.

Premio convocado pola Concellería de Cultura de Ourense dende o ano 1979 para galardoar poemarios inéditos escritos en galego ou portugués. Foron premiadas as obras A fonte abagañada, de Francisco X. Fernández Naval (1980); Na néboa dunha espranza, de Xosé M. López Gómez (1981); A fraga amurallada, de Darío X. Cabana (1982); O poema dos lustros, de Millán Picouto (1983); Nas areias doutro mar, de Ramón Raña Lama (1984); Pedaços do meu tempo, de Eduardo dos Santos Nascimento (1985); VIII Fragmentos, de Darío X. Cabana (1986); Réquiem por un ocidental, de Pedro Barros Pereira (1987); As voces da saudade, de Edelmiro Vázquez Naval (1988); Na vertical da noite, de Xavier Vázquez Pintor (1989); Os achados da noite, de José J. Letría (1990); Poemas de alta e sol, de Isabel Pulquerio Futre (1991); Estación sur, de Carlos Caneiro (1992); Fragmentos do éxtase, de José J....

Xornadas cinematográficas que tiveron a súa orixe nos anos 1970 e 1971 coa creación do Cine-Club Padre Feijoo. Luís Álvarez Pousa e Xosé Paz foron os principais impulsores desta actividade, que chegou a concretarse coa inauguración da “I Semán do Cine en Ourense” no mes de xaneiro de 1973. Estas xornadas foron decisivas na consolidación do cine en Galicia durante a década de 1970.

Club de fútbol fundado en Ourense o 10 de setembro de 1952. Xoga os seus partidos como local no campo do Couto e viste camiseta vermella e pantalón azul. Principiou a súa andaina na categoría rexional na tempada 1952-1953, ano no que acadou o ascenso á Terceira División do fútbol español. En 1959 superou na promoción o Getxo e ascendou á Segunda División. Na tempada seguinte clasificouse no 3º posto da liga, a piques de lograr o acceso á máxima categoría. Nas campañas sucesivas repetiu os bos resultados. Non obstante , ao remate da tempada 1964-1965 descendeu a Terceira División. Recuperou a categoría de prata á conclusión do exercicio de 1968-1969, pero o seu retorno pechouse cun novo descenso na temporada seguinte. O terceiro ascenso gañouno na tempada 1972-1973; desta volta mantívose dúas campañas en Segunda División. Houbo que agardar ata a conclusión do campionato de 1993-1994 para acadar outro ascenso, que lle permitiu disputar a liga de Segunda División na tempada 1994-1995. Malia...

Club de baloncesto masculino fundado en Ourense en 1979 co nome de Club Bosco-Salesianos. Principiou a súa traxectoria deportiva militando na Terceira División. Ao remate da tempada 1983-1984 conseguiu o ascenso á Segunda División. Dúas campañas máis tarde proclamouse subcampión de Segunda División, feito que lle permitiu acceder á Primeira División “B”. Permaneceu nesta categoría ata a conclusión da tempada 1988-1989, na que conseguiu o título de campión e o dereito a participar na Liga ACB. A súa primeira etapa na elite prolongouse durante nove campañas consecutivas, ata a do 1997-1998, na que descendeu. Logo de dúas tempadas na Liga LEB, ascendeu de novo á ACB (1999-2000). A tempada 2000-2001 foi a súa décima participación na máxima categoría.

Institución establecida en xuño de 1882 para a administración e promoción dos intereses da provincia de Ourense. Xurdiu a partir da desaparición da Diputación Provincial de Galicia deseñada na nova división provincial aprobada polas Cortes o 13 de xullo de 1821. Aquela institución administrou un territorio que se correspondía basicamente co da antiga provincia e diocese de Ourense. A restauración absolutista suprimiuna en novembro de 1823. En 1835, despois do ascenso ao trono de Isabel II, volveuse restablecer; absorveu, entón, o partido de Valdeorras, que no anterior período pertencera á provincia de Villafranca del Bierzo. Da Deputación Provincial de Ourense dependen diferentes organismos, como o Centro Cultural Simeón, o Teatro Principal, o Instituto Ourensán de Desenvolvemento, o Padroado Provincial de Turismo, e diversas escolas, como as de artes e oficios, gaita e danza das que xurdiron agrupacións como a Real Banda de Gaitas.

Museo arqueolóxico provincial situado desde 1951 no palacio episcopal de Ourense. De titularidade autonómica, a súa orixe atópase en 1895 cando a Comisión Provincial de Monumentos Históricos e Artísticos de Ourense decidiu reunir nun museo os restos arqueolóxicos que formaban parte do Museo de Pinturas. En 1993 a sección de etnografía, con sede en Ribadavia, separouse e converteuse nun museo independente. A súa colección arqueolóxica e artística componse de restos megalíticos, castrexos, galaico-romanos e prerrománicos, así como de importantes pezas escultóricas renacentistas e barrocas e pinturas dos ss XVII e XIX. Tamén posúe unha mostra de mobiliario e artes decorativas. Pertence ao Consello Galego de Museos. En 1941 creouse o Grupo Marcelo Macías de colaboradores do museo, encargado de publicar o Boletín Auriense. A sede foi declarada Ben de Interese Cultural en 1962.

Museo fundado en 1954 e situado no claustro gótico da catedral de Ourense. Contén pezas de ourivaría e obxectos vinculados coa liturxia. Dos seus fondos destacan o Tesouro de San Rosendo (ss X-XIII), que procede do mosteiro de San Salvador de Celanova e está composto por oito pezas de xadrez de cristal de rocha de estilo fatimita (s X), a cruz procesional gótica coa que o conde de Benavente agasallou a catedral e o Misal Auriense, feito en Monterrei en 1494.

Museo de titularidade municipal situado en Ourense. Inaugurado en 1987, atópase na casa dos Méndez Montoto do s XVI. Dedica as súas tres salas á exposición de obras fundamentalmente pitóricas. Organiza tamén exposicións temporais.

Arciprestado da diocese de Ourense que abrangue parte do concello de Ourense e a parroquia de San Cibrao das Viñas, no concello homónimo. Está composto por 20 parroquias, todas elas matrices.

Club deportivo que se fundou en 1979 co nome de Club Bosco-Salesianos. Nos primeiros anos xogou na terceira división, ata que na tempada 1983-1984 conseguiu o ascenso a segunda. En 1989 adoptou a súa denominación actual, e un ano despois conseguiu o seu ascenso á Liga ACB despois de quedar campión de primeira división B. Permaneceu nesta categoría dez tempadas, nove delas consecutivas (da 1989-1990 á 1997-1998), ata o seu descenso en 2001.