claqueta
claqueta
(< fr claquette < claquer‘bater, taconear’)
-
s
f
[IMAX]
Pequeno taboleiro formado por dúas láminas articuladas por unha bisagra que leva as indicacións necesarias para ordenar os planos en premontaxe e que se filma ao principio de cada plano. Leva unha peza que fai un ruído característico que serve de referencia á sincronía do son.
-
s
f
[MÚS]
Cada unha das pezas metálicas, orixinariamente de madeira, que, fixadas ao talón e á punta dos zapatos dos bailaríns de claqué, serven para producir a sonoridade característica dos golpes dados co pé neste baile.