concordancia
(
-
Antónimos:
contraste,
desacordo,
oposición.
-
s
f
Acción e efecto de concordar.
Ex: Non houbo concordancia entre os asistentes ó pleno.
Sinónimos: acordo, coincidencia. Antónimos: contraste, desacordo, oposición. Confrontacións: conformidade. -
s
f
Estado de conformidade ou de correspondencia entre dúas ou máis cousas que concordan.
Ex: Déronse varias concordancias entre os asistentes á reunión.
Sinónimos: acordo, coincidencia. Antónimos: contraste, desacordo, oposición. Confrontacións: conformidade. -
concordancia dos evanxeos
[RELIX]
Confrontación das pasaxes relativas a un mesmo feito nos catro evanxeos.
-
s
f
-
s
-
[RELIX]
Orde alfabética de todas as palabras da Biblia (hebrea, grega ou Vulgata), con citas dos lugares onde aparecen. Este método aplicouse a diversas traducións da Biblia e doutras obras.
-
pl
Índice alfabético que mostra os lugares dun texto nos que se pode atopar cada palabra principal e que se pon ao final do mesmo.
Ex: Este libro non ten índice de concordancias.
-
[RELIX]
-
[LING]
-
s
f
Fenómeno polo que dous ou máis elementos dunha lingua presentan algunhas características gramaticais comúns. Estas características comúns poden referirse, segundo os elementos relacionados, ao xénero, ao número ou á persoa e chámanse accidentes gramaticais. O substantivo, o adxectivo, o artigo e o pronome manifestan a concordancia a través dos morfemas de xénero e número (
Ex: Aquelas boas mulleres). O verbo presenta morfemas de número e persoa que determinan o substantivo que actúa como suxeito (Ex: Elas bailaban). Así pois, a concordancia supón unha interrelación entre distintas palabras.
-
concordancia temporal
consecutio temporum.
-
s
f
-
s
f
[ESTRATIG]
Relación de paralelismo entre dúas capas sedimentarias. En xeral, presenta unha continuidade ininterrompida na sedimentación.
-
concordancia de fase
[FÍS]
Estado de dúas ondas sinusoidais do mesmo período en fase. As fases na orixe das dúas son iguais e, polo tanto, a diferencia de fase (ou desfasamento) entre elas é nula.