consentimento

(< consentir)

s m
1. Acción de consentir.
  
  Ex: Decidiron casar sen o consentimento dos seus pais.
2. Fórmula coa que se manifesta esa aprobación.
  Sinónimos: asentimento, autorización, conformidade, permiso.
s m [DER]
Conformidade da vontade das partes dun contrato que, partindo de intereses diversos, se dirixen a un fin común. Constitúe un dos elementos principais do contrato. Para que se conceda o consentimento debe existir: pluralidade de partes, capacidade para contratar, existencia de vontade consciente e libre, e declaración expresa ou tácita. Hai dous tipos: expreso, cando se manifesta por escrito, de palabra ou doutra forma inequívoca; e tácito, cando se presupón polo silencio amosado. Non ten validez cando existen vicios internos ou limitacións legais, ou vicios externos que limiten a liberdade ou a consciencia.
consentimento universal [FILOS]
Acordo universal sobre certas proposicións, considerado como unha proba da súa veracidade.

Palabras veciñas