infante -ta

infante -ta

(< lat infante)

  1. [HIST]
    1. s

      Título que reciben na Península Ibérica os fillos lexítimos non herdeiros ao trono dos monarcas e os fillos lexítimos do príncipe herdeiro. Durante a Idade Media nas coroas de Castela e Aragón os príncipes herdeiros tamén utilizaban o título de infante ata que se creou en Castela o título de Príncipe de Asturias (1388) e en Aragón o de duque de Girona. Desde 1623 o título de infante ten o tratamento de alteza real e serenísimo señor.

    2. infante de gracia/de privilexio

      Parente do rei, por liña agnada ou coagnada, que por graza real ostenta este título.

  2. s

    Persoa que está na infancia.

  3. s m

    Soldado de infantería.