man

man

(< manu)

  1. s f
    1. [ANAT]

      Parte terminal do brazo, que comprende o carpo, metacarpo e cinco dedos. O dedo groso, ou polgar, diríxese oblicuamente cara ao exterior, e os outros dedos son paralelos entre eles e o eixe da man. É un órgano importante do tacto, e é prénsil, coa posibilidade de opoñer o polgar aos outros dedos. Na tradición oral recóllense ditos como: “Ó vilán danlle o pé e agarra a man. Mans frías, corazón quente, namoro de repente. Boca de mel e mans de fel. Unha man lava a outra e as dúas lavan a cara. Que non saiba a man dereita o que fai a esquerda. Quen espera a man allea, mal xanta e peor cea. Tirar a pedra e esconder a man é cousa de vilán. Nin un dedo fai a man nin a andoriña fai verán. Mal anda o paxariño na man do meniño. Da man á boca pérdese a sopa.”.

    2. [ZOOL]

      Calquera das extremidades anteriores dos animais cuadrúpedes.

    3. [ZOOL]

      Extremidade posterior dos mamíferos que ten o polgar opoñible aos outros dedos.

  2. s f

    Trompa do elefante, especialmente o extremo prénsil.

  3. s f

    Conxunto de cinco cadernos de papel que constitúen a vixésima parte dunha resma.

  4. s f

    Lado dereito ou esquerdo con respecto de algo ou alguén.

  5. s f

    Aptitude ou destreza dunha persoa para facer certas cousas.

    Ex: Miña nai ten moita man para os doces.

    Sinónimos: habilidade, maña.
  6. s f

    Control sobre algo ou alguén.

    Ex: Deixo isto na túa man.

  7. s f

    Intervención ou participación de alguén nalgunha cousa.

    Ex: Nótase a man dun experto neste traballo.

  8. s f

    Posesión de algo.

    Ex: Os seus bens pasaron a mans do estado.

  9. s f

    Capa de diversos materiais, especialmente pinturas e vernices, que se aplica de cada vez sobre unha superficie.

    Ex: Falta darlle a última man de pintura á parede.

  10. s f

    Mango ou empuñadura de certos apeiros.

    Ex: Se non colles o coitelo pola man pódeste cortar.

  11. s f

    Cantidade grande dunha cousa.

    Ex: Teño unha man de cousas que facer.

    Sinónimos: chea, manchea.
  12. s f [XOGO]
    1. Xogada parcial de cada partida, xeralmente nos xogos de sobremesa.

      Ex: Perdemos esta man pero a seguinte gañámola.

    2. Xogador ao que lle toca repartir as cartas e ao que lle corresponde xogar primeiro nunha xogada.

  13. man de obra [ECON]
    1. Traballo físico incorporado a un proceso de produción.

    2. Totalidade de obreiros asalariados dun sector ou país determinados. A análise do seu volume e da súa cualificación, xunto coa súa distribución entre os diferentes sectores económicos, é un dos indicadores do grao de desenvolvemento do país.

  14. man invisible [ECON]

    Conxunto de xente armada que fai cumprir o que ditamina o xuíz.

  15. mans libres [DER]

    Concepto introducido por Adam Smith e adoptado pola escola clásica. Designa a regulación espontánea, orde natural, que se acada no funcionamento da economía e da sociedade en xeral se non se produce a intervención estatal e se se permite que os individuos actúen conforme o principio de obtención do máximo beneficio individual.

  16. mans mortas [DER]

    Posuidores de bens de todo tipo que, por prescrición legal, é posible enaxenar.

  17. regra da man dereita [FÍS]

    Posuidores de bens de todo tipo que, por prescrición legal, non poden enaxenar. A lexislación de orixe medieval prohibía a venda dos bens posuídos ou adquiridos por determinado tipo de propietarios. Tratábase dos posuidores de bens comunais, propios e colectivos, dos grandes propietarios de orixe aristocrático, que transmitían as súas propiedades de pais a fillos, e da Igrexa. Existían tamén as mans mortas de carácter fundacional que incluían diversos tipos de institucións eclesiásticas, como as capelanías ou as obras pías, e laicas, como os hospitais e as confrarías. A abundancia de bens amortizados causaba importantes prexuízos ás finanzas públicas e á economía, o que determinou a aparición de medidas prácticas durante o s XVIII que, mediante o proceso de desamortización, desposuían as mans mortas do dominio dos bens que acumularan, e coa aprobación da desvinculación de patrimonios eliminaban a prohibición de vendelos.

  18. Regra que indica a dirección dun campo magnético producido por unha corrente eléctrica, segundo a que se o dedo polgar da man dereita se sitúa na dirección da corrente eléctrica, a dirección do campo magnético vén dada pola posición dos outros dedos ao rodear o fío condutor. OBS: Tamén se denomina regra do tirarrollas.

Frases feitas

  • 2 Tomado directamente do orixinal.

  • A dúas mans. Empregando simultaneamente as dúas mans.

  • Á man 1 Manualmente, sen axuda de máquinas.

  • Botar man de. Acudir a algo ou alguén en caso de necesidade.

  • Caer nas mans de alguén. Quedar baixo o dominio de alguén.

  • Chegar ás mans. Pegarse despois dunha forte discusión.

  • Coller coas mans na masa. Sorprender a alguén nunha situación comprometida.

  • Coñecer como a palma da man. Coñecer perfectamente.

  • Da man de. Por medio de.

  • Da man para o pé. De súpeto.

  • Escapar/Irse algo da man. Perder o control de algo.

  • Estar en boas mans. Estar baixo protección.

  • Estar en mans de. Estar baixo o poder de alguén.

  • Írselle a man a alguén. Excederse.

  • Man de ferro/dura. Rigor excesivo.

  • Na volta da man/No virar da man. Rapidamente

  • Non ter mans a medir. Non dar feito.

  • Pano de man. Pano que se leva no peto.

  • Pasar a man polo lombo. Loubar.

  • Pedir a man. Pedir en matrimonio.

  • Poñer as mans en asas. Colocar as mans na cintura.

  • Ser man de santo. Ser un remedio eficaz.

  • Ter a man moi agarrada. Ser tacaño.

  • Ter de man. Ter a alguén da parte dun.

  • Traer nas mans a un. Tratar a alguén con moito afecto e atención.

  • Untar as mans. Subonar.

  • Vai na man se o levan. Expresa a rapidez coa que se remata un traballo se hai gana de facelo.

  • . Non lle parar a man no bolso. Ser un malgastador.

  • 2 Debuxo que se fai sen ningún tipo de instrumento.

  • 2 Intervir nun asunto.

  • 2 Preto.

  • A man alzada 1 Votación que se fai levantando a man.

  • A man armada. Con armas.

  • Botar a man na silveira coa man allea. Sementar discordia.

  • Botar as mans á cabeza. Asombrarse.

  • Botar unha man. Axudar.

  • Chocar/Dar a man. Saudar ou felicitar a alguén apertándolle a man.

  • Coas mans atadas. Sen libedade de actuación.

  • Cunha man diante e outra detrás. Sen recursos.

  • De man. Portátil.

  • De primeira man 1 De estrea.

  • De segunda man. Xa usado.

  • Deixar de man. Abandonar.

  • Entregar na man. Dar algo personalmente a alguén.

  • Lavar as mans. Desentenderse de algo.

  • Levantar a man. Ameazar a alguén con pegarlle.

  • Levar entre mans. Tratar algún asunto.

  • Man a man. Entre dous.

  • Man aberta. Xeneroso.

  • Meter man 1 Sobar a alguén.

  • Poñer mans á obra. Empezar a traballar.

  • Ter a man lixeira/aberta/levantada. Estar sempre disposto para pegar.

  • Ter boa man. Ter certa habilidade para facer algo.

  • Ter man de algo. Termar dalgunha cousa.

  • Ter man de mestre. Dar o toque final e definitivo a algo con calidade.

  • Ter man esquerda. Ter habilidade e diplomacia.

  • Ter mans de araña/de cristal/de manteiga. Ter mans que deixan caer con facilidade as cousas que agarran.

  • Ter mans limpas. Ser honrado.

  • Ter nas mans a alguén. Ter a alguén dominado.

  • Vir á man. Acadar algo sen pedilo.

Refráns

  • A man de todo ten mano
  • A man para todos ten mano

Palabras veciñas

Mamoulian, Rouben | Mampaso Bueno, Manuel | mamut | man | Man | Man | Man Común