prudencia

1. s f

   Calidade de prudente.

   Antónimos: imprudencia.
2. s f

   Conduta cauta e moderada que trata de evitar perigos ou riscos.

   Sinónimos: cautela, precaución. Antónimos: imprudencia.
3. s f [RELIX]

   irtude cardinal que consiste no discernimento do que é xusto ou non, para seguilo ou fuxir del e que, polo tanto, conduce á fin última do home.

Refráns

• A prudencia é nai da ciencia.
• Deixa-Io certo polo dubidoso, non é proveitoso.
• Máis vale onza de prudencia que ferrados de ciencia.
• Onde hai clemencia hai prudencia.
• Onde hai máis prudencia, ten que haber máis ciencia.
• Onde hai prudencia e boa conciencia sobra a penitencia.
• Onde hai prudencia e conciencia, non hai de que haber penitencia.