algarabía

(< ár al-’arabyya ‘a linguaárabe’)

s f [LING/HIST]
Lingua arábiga. Variante do árabe, falada polas minorías musulmanas nos estados cristiáns da Península Ibérica despois da eliminación de todo poder político musulmán. En Castela, Aragón e no Principado, estes grupos abandonaron o idioma, e cara ao 1500 só se conservaba algún rastro fonético no uso do castelán e do catalán.
s f
Linguaxe empregada dun xeito inintelixible.

Ex: El pode entender a túa algarabía de palabras mesturadas.
s f
Confusión e barullo que se produce polas voces e berros de moitas persoas xuntas.

Ex: Levaron a eses homes detidos pola algarabía que orixinaron na porta do bar.
Sinónimos: alboroto, barafunda, barullo, boureo, bulicio, bulla, rebumbio, balbordo. Antónimos: silencio.

Palabras veciñas