asir

v t
Tomar ou coller algo coa man.

Ex: Asiume moi forte da man para que non marchase.
Sinónimos: agarrar, coller. Antónimos: desagarrar, soltar. Confrontacións: suxeitar, termar.
v pron
Agarrarse a algunha cousa.

Ex: Asiuse ó pasamáns para non caer.
v pron
Recurrir a algo para escusarse ou acadar determinado fin.

Ex: Asiuse ó primeiro pretexto que atopou para non marchar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO asir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aso
ases
ase
asimos
asides
asen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asía
asías
asía
asiamos
asiades
asían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asín
asiches
asiu
asimos
asistes
asiron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asira
asiras
asira
asiramos
asirades
asiran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asirei
asirás
asirá
asiremos
asiredes
asirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asiría
asirías
asiría
asiriamos
asiriades
asirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asa
asas
asa
asamos
asades
asan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asise
asises
asise
asisemos
asisedes
asisen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asir
asires
asir
asirmos
asirdes
asiren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
ase
-
-
aside
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asir
asires
asir
asirmos
asirdes
asiren

Xerundio asindo

Participio asido
asida
asidos
asidas