atesourar

atesourar

(

  1. v t

    Reunir, acumular unha serie de riquezas, bens, etc, en gran cantidade.

    Ex: O vello fidalgo atesouraba unha gran fortuna en propiedades.

    Antónimos: dilapidar, gastar. Confrontacións: aforrar, economizar, empetar.
  2. v t

    Posuír unha persoa boas calidades ou perfeccións.

    Ex: Teu tío atesoura unha infinita bondade.

  3. v t

    Colocar algo ou alguén nun lugar onde non poida ser visto ou atopado.

    Ex: O vello baúl encantado atesoura moitos segredos.

    Sinónimos: esconder, ocultar, agachar. Confrontacións: encerrar.
Conxugar
VERBO atesourar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atesouro
atesouras
atesoura
atesouramos
atesourades
atesouran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atesouraba
atesourabas
atesouraba
atesourabamos
atesourabades
atesouraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atesourei
atesouraches
atesourou
atesouramos
atesourastes
atesouraron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atesourara
atesouraras
atesourara
atesouraramos
atesourarades
atesouraran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atesourarei
atesourarás
atesourará
atesouraremos
atesouraredes
atesourarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atesouraría
atesourarías
atesouraría
atesourariamos
atesourariades
atesourarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atesoure
atesoures
atesoure
atesouremos
atesouredes
atesouren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atesourase
atesourases
atesourase
atesourasemos
atesourasedes
atesourasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atesourar
atesourares
atesourar
atesourarmos
atesourardes
atesouraren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
atesoura
-
-
atesourade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atesourar
atesourares
atesourar
atesourarmos
atesourardes
atesouraren
Xerundio atesourando
Participio atesourado
atesourada
atesourados
atesouradas