breco -ca
breco -ca
(< voz onomatopeica)
-
adx e s
Que ou quen ten a vista torta ou lle falta un ollo.
Ex: É breco desde neno, perdeu o ollo xogando con outros rapaces.
-
adx
Que non mira na mesma dirección cando nos referimos aos ollos ou á mirada.
Ex: Como ten un ollo breco cando falo con el non sei para ónde mira.