"Ōita" (Contén)

1. Oír algo con moita atención. Na tradición oral recóllense ditos como: “Quen escoita, mal de si ouza. Quen escoita, o seu mal oe. Escoita ben á vella, e rite do seu consello. Co moito escoitar e co pouco falar, boa fama podes ganar. Escoita e pensa antes de falar, se non queres errar e queres acertar”.

2. Oír ou percibir algo ou a alguén polo oído.

3. Atender a un aviso, rogo, argumento ou consello de alguén.

1. Froito comestible para o home. Denomínase froita fresca a que se pode consumir de xeito directo, sen preparación, e preferiblemente pouco despois da colleita. Distínguense, entre outras, os cítricos, a froita de carabuña e a froita de semente. Considérase froita seca, ou froitos secos, as abelás, noces, castañas, améndoas, cacahuetes, e os figos, uvas pasas e dátiles deshidratados. Os compoñentes principais da froita fresca son a auga (85-95% do peso) e os hidratos de carbono, como a glicosa, frutosa e a sacarosa (3-5% do peso). A celulosa e outros compoñentes da fibra alimentaria están nas membranas. Moitos froitos conteñen glicósidos polifenólicos máis ou menos específicos; son importantes os ácidos órganicos (cítrico, málico, tartárico) que diminúen, ao igual que as pectinas, durante a maduración. Os aceites esenciais que conteñen as froitas contribúen ás súas condicións organolécticas como o sabor e o olor. En xeral, o valor enerxético da froita fresca é baixo (20-90 kcal/100 g); o...

2. Froita que se recolle na estación ou temporada en que madura.

1. Relativo ou pertencente á rexión do N de Italia que facía fronteira coa antiga Galia.

2. Conxunto lingüístico dialectal do N de Italia que se caracteriza por posuír trazos propios do galorrománico e do italorrománico. Forman parte deste grupo o lombardo, piemontés, emiliano e ligur.

1. 1. Enfrontamento violento, con ou sen armas, entre dous ou máis individuos para impor cada un a súa forza física sobre os demais.

   2. loita biolóxica

      Control de poboacións de organismos prexudiciais que se basea na potenciación dos inimigos naturais da especie ou na interferencia do seu ciclo biolóxico. Destacan os insectos entomófagos, organismos parasitos (virus, fungos e bacterias) e a atracción mediante feromonas sexuais cara a unha trampa como mecanismos na loita contra pragas de insectos.  OBS: Tamén se denomina control biolóxico.

   3. loita integrada

      Control de pragas e enfermidades mediante a combinación da loita biolóxica e da loita química. OBS: Tamén se denomina control integrado.

   4. loita pola existencia

      Proceso de selección natural que comporta unha contenda entre os individuos dunha determinada especie co fin de conseguir alimento, parella ou vivenda, de maneira que conduce á supervivencia dos máis aptos. Este concepto, introducido seguramente por A. R. Wallace, deixou de ter un significado evolutivo, dado que o medio natural selecciona aqueles individuos que teñen unha descendencia máis numerosa e non os gañadores dunha loita cruenta.

   5. loita preventiva

      Sistema de loita contra pragas e enfermidades das plantas. Fai uso das medidas de control antes da aparición dos parasitos ou de que estes acaden proporcións difíciles de combinar.

   6. loita química

      Sistema de control das pragas e enfermidades contaxiosas das plantas coa concorrencia exclusiva de praguicidas químicos.

2. 1. Combate sen armas entre dous contendentes en que gaña aquel que derruba ao adversario segundo unhas regras determinadas.

   2. loita grecorromana

      loita grecorromana.

   3. ...

PUBLICACIÓNS

Publicación de periodicidade mensual editada en La Habana entre decembro de 1939 e agosto de 1940. Editada baixo o subtítulo “Órgano de Hermandad Gallega”, tivo como director a Xerardo Álvarez Gallego. De carácter galeguista, defendeu a democratización da Hermandad Gallega en Cuba. Incluíu contos, poemas e ilustracións de A. Castelao e M. Maside.

PUBLICACIÓNS

Publicación mensual de información xeral editada en México a partir de xaneiro de 1943. Cesou no mesmo ano. Impresa por F. Mendoza e dirixida por Luís Soto, subtitulouse “Segunda época do Boletín Galego de Informazón. Editado pola Comisión Galega do PC de Hespaña”. Tratouse do primeiro xornal de tendencia comunista escrito integramente en galego.

1. Que ou quen loita.

2. Que manifesta unha actitude de loita.

3. Persoa que practica a loita como deporte.

1. Enfrontarse dous ou máis individuos empregando a forza.

2. Enfrontarse dúas ou máis forzas ou tendencias contrarias por conseguir algo.

3. Esforzarse por conseguir ou superar algo.

CIDADES

Cidade do distrito de Setúbal, Portugal (53.240 h [1982]), situada no esteiro do Tejo. A súa economía baséase na produción de froitas e verduras.

1. Espazo de tempo que dura unha noite.

2. Festa ou diversión que dura toda a noite.

3. Feito de pasar unha persoa a noite en vela sen poder durmir.

1. avenoiteira cinsenta.

2. avenoiteira papuda.

CAPITAIS

Capital do ken homónimo, na illa de Kyūshū, Xapón (433.401 h [1997]), situada na costa nordés da illa. Posúe minas de prata e estaño.