"Caín" (Contén)

Alcaloide principal das follas de coca, que conteñen do 0,5 ao 1,5% da substancia, de sabor amargo. En forma básica, tal e como aparece na planta, é insoluble en auga pero soluble en alcol, éter e aceites. O uso máis habitual é en forma de clorhidrato, un po branco soluble en auga, de dobre acción: de tipo tóxico sobre o sistema nervioso central e predominantemente anestésica sobre o periférico. Úsase moito en medicina e cirurxía para producir anestesia local nas mucosas. O seu consumo habitual crea unha forma de dependencia chamada cocainomanía.

Persoa tímida, covarde ou de pouco ánimo.

Intoxicación crónica por cocaína. É unha das toxicomanías máis deteriorantes, tanto sobre o psiquismo como sobre a parte orgánica, na que aparece un estado de caquexia. Chega a provocar cadros semellantes aos do delirium tremens, aínda que predominan as alucinacións táctiles e auditivas.

Adición á cocaína provocada polo seu consumo habitual. Considérase que a partir de 0,3 cg a intoxicación con cocaína pode ser perigosa. A fase aguda ou de embriaguez ten tres períodos: de euforia (con sensación de malestar se non se está acostumado), de alucinacións (táctiles, auditivas e visuais) e de somnolencia. Os efectos posteriores son longos e molestos.

Que ou quen sofre adicción á cocaína.

Termo da xerga dos cesteiros de Mondariz que corresponde á voz ‘home’.

Termo da verba dos cesteiros de Mondariz que corresponde á voz ‘muíño’.

Substancia cristalina cun grupo amina que funde a 68-69°C, insoluble en auga e soluble en alcohol e éter. Emprégase en medicina como anestésico local e para o tratamento das arritmias ventriculares.

Partido de masas francés fundado o 26 de novembro de 1944, formado por organizacións de tradición socialdemócrata e vinculado ao mundo católico. Obtivo un grande éxito electoral en 1945 e suspendeu oficialmente as súas actividades en 1968.

Nome con que se coñece comercialmente a procaína.

Organismo interafricano fundado en 1965 como Organisation Commune Africaine et Malgache, en sucesión da Unión Africaine et Malgache de Coopération Économique (creada en 1964). Integrada principalmente por estados francófonos, os seus obxectivos foron a cooperación económica, cultural e social entre os estados membros. Autodisolveuse en 1985.

Anestésico local sintético introducido en 1906. Foi empregado como anestésico, como retardante da excreción da penicilina e en xeriatría. OBS: Coñécese comercialmente como novocaína.

Partido político africano fundado en 1946 por Félix Houphouët-Boingy, Daniel Quezzin Coulibaly e Sekou Touré. O seu obxectivo era conseguir a independencia dos territorios baixo a administración francesa do norte do golfo de Guinea. Ao acceder os estados africanos á independencia dividiuse en diversos partidos independentes.

Baía situada no NO de México, na costa occidental da península de Baixa California, no Océano Pacífico.

Organización política francesa xurdida en 1967 da reunificación entre a Union Démocratique du Travail (UDT) e a Union pour la Nouvelle République (UNR), ambas de orientación gaullista e que se dividiran polas diferenzas con respecto á descolonización de Alxeria. Dirixida por G. Pompidou (1969-1974), adoptou unha posición conservadora baixo a dirección de Jacques Chirac e en 1976 converteuse en Rassemblement pour la République (RPR).

lidocaína.