"ECL" (Contén)

Acción e efecto de declarar ou declararse.

1. Acto xurídico polo que unha persoa relata o que sabe en relación cuns feitos a un funcionario público (axente da autoridade, oficial do xulgado, xuíz) ou tribunal. Pódese realizar de forma espontánea ou sobre a base das preguntas que poidan formular o xuíz ou as partes. Pódese tomar declaración no proceso de instrución ou en audiencia pública, aínda que se é posible, deberá ratificarse na vista oral.

2. Exposición, feita normalmente por escrito, das mercadorías suxeitas a pagar, dos dereitos de aduana ou doutros impostos, tributos e feitos impoñibles en xeral.

3. Acto unilateral realizado por un Estado destinado a producir efectos de dereito nas relacións internacionais. Poden ser, entre outras, declaracións de recoñecemento dunha situación internacional, declaracións de guerra e de neutralidade.

4. declaración de creba

   Acto resolutorio xudicial que recoñece legalmente que o estado no que está unha empresa é o de sobresemento no pagamento das súas obrigas.

5. declaración de guerra

   Fórmula de convenio entre estados no que un deles informa da apertura de hostilidades contra o outro.

6. declaración de herdeiros

   Acto resolutorio do xuíz que ten por obxecto atribuír unha herdanza fixando a titularidade dos chamados a ela por ausencia de designación a cargo do causante.

7. declaración de inconstitucionalidade

   Sentencia emitida polo Tribunal Consitucional que declara unha norma, ou parte desta, coma non conforme á Constitución. Nunha norma xurídica con rango de lei interpretada pola xurisprudencia, afectará a esta, se ben as sentencias recaídas non perderán o valor de cousa xulgada. Ademais, agás que no fallo do Tribunal Constitucional se exprese, subsiste a vixencia da lei na parte non afectada pola inconstitucionalidade.

8. declaración de lesividade

   Constatación, por medio da Administración, de que un acto administrativo infrinxe o ordenamento xurídico ou prexudica o interese xeral. Realízaa a Administración autora dalgún acto que non pode anulalo ou revogalo por si mesma, de modo que se declara o acto como lesivo para o interese público como requisito previo para poder demandar o acto perante a xurisdición contencioso-administrativa. Debe realizarse no prazo de catro anos dende o día seguinte á data na que foi ditado o acto.

9. ...

de declarar.

1. Que se mostra abertamente e non de forma encuberta.

2. Aplícase á persoa que declara abertamente que posúe unha calidade ou actitude determinada.

1. Manifestar alguén publicamente algunha cousa.

2. Dar a coñecer algo que se mantiña oculto ou que pertencía á intimidade dunha persoa.

3. Dicir alguén, perante a autoridade competente, todo o que sabe sobre os feitos que se xulgan ou se investigan.

4. Comunicar pública e oficialmente o inicio dunha acción hostil.

1. Comunicar á autoridade competente, especialmente nunha alfándega ou nunha situación semellante, os produtos que se transportan para efectuar o pagamento correspondente do seu imposto.

2. Manifestar a unha autoridade administrativa a natureza e a cantidade da base impoñible e os datos esixidos para o pagamento dun tributo.

Dar a coñecer, pública ou oficialmente, alguén que ten autoridade para facelo, a súa consideración sobre o estado ou a condición de algo ou de alguén.

Expresar alguén o seu estado ou condición.

...

Que declara ou explica unha cousa que de por si non está clara.

Aplícase ao xuízo que ten como finalidade obter do xuíz a declaración da existencia dun dereito anterior.

oración enunciativa.

erbo que expresa a enunciación pura e simple dunha aserción, como dicir, contar, declarar ou anunciar, por oposición aos verbos de opinión, que implican que non se asume a aserción que introducen (crer) ou que esta se presenta como unha opinión (pensar).

Que explica ou declara algo que estaba dubidoso.

Aplícase ao pronunciamento xudicial que proclama a existencia ou non dunha calidade ou dun dereito, sen conter un mandamento executivo.

Acción e efecto de declinar.

Período de diminución dunha enfermidade ou dalgún dos seus síntomas.

1. Ángulo que forma un plano vertical, ou unha aliñación, co meridiano do punto que se considere.

2. declinación dun astro

   Distancia angular dun astro ao ecuador celeste, medida por un arco do círculo máximo que pasa polo astro e que é perpendicular ao círculo ecuatorial. Constitúe unha das coordenadas do sistema de coordenadas horarias e do de coordenadas ecuatoriais.

3. declinación magnética

   Ángulo que forman as direccións do N magnético e do N xeográfico, isto é, o formado polo plano vertical que contén a dirección do compás e o plano meridiano do punto de situación.

1. Flexión nominal das linguas empregada para expresar as distintas variacións dun substantivo, adxectivo, artigo ou pronome segundo a función ou caso dentro da frase. Os gramáticos gregos da escola peripatética e estoica concibiron as distintas formas que podía presentar o nome en grego como unha desviación da forma do caso recto, o nominativo. Os latinos chamáronlle a esta desviación dēclīnātiō. Esta idea de desviación estaba directamente relacionada co mesmo termo que empregaban os helenos para o concepto que se coñece como caso, ao que eles lle chamaron πτϖσις (‘caída’), e parece que explicaban a idea de paradigma casual coa metáfora dun xogo de dados: do mesmo xeito que un xogador de dados ten nas súas mans un cubo con seis valores diferentes, dos que só un se fará realidade mediante unha tirada de dados (πτϖσις), o falante dunha lingua é portador dun significante capaz...

2. Paradigma ao que pertence unha palabra segundo o xeito como se declina.

Que declina ou decae.

Aplícase ao plano ou á parede que presenta unha declinación.