"Laro" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 54.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Šumen.
-
PARROQUIA
Parroquia do concello de Silleda baixo a advocación de san Salvador.
VER O DETALLE DO TERMO -
MONTES
Monte situado na parroquia de Siador (Silleda). O seu cumio acada os 699 m de altitude.
VER O DETALLE DO TERMO -
PARROQUIA
Parroquia do concello de Xinzo de Limia baixo a advocación de santa María.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete ou xerga dos afiadores que corresponde á voz ‘fame’.
-
PARROQUIA
Parroquia baixo a advocación de santa María que dá nome ao concello de Larouco, onde se atopa a capital municipal.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Concello da comarca de Valdeorras, situado no extremo nororiental da provincia de Ourense e no SL da Comunidade Autónoma de Galicia (42° 20’ 42” N e 7° 09’ 30” O). Limita ao N cos concellos de Quiroga (Quiroga) e A Rúa (Valdeorras), ao S cos concellos de Manzaneda (Terra de Trives) e O Bolo (Valdeorras), ao L con Petín (Valdeorras) e ao O con Quiroga. Abrangue unha superficie de 23,7 km 2 nos que acolle unha poboación de 624 h (2001), distribuída nas parroquias de Freixido, Larouco, Portomourisco e Seadur. A súa capital é Larouco, que dista 93 km de Ourense e 202 km de Santiago de Compostela. Está adscrito á diocese de Astorga e ao partidoxudicial da Pobra de Trives.
VER O DETALLE DO TERMO
Xeografía física
A historia xeolóxica do relevo actual de Larouco parte das superficies de aplanamento de lousa e xisto formadas en boa parte de Galicia durante o Secundario e o Terciario, que foron fracturadas e basculadas pola tectónica neoxena-cuaternaria e logo erosionadas pola acción... -
PUBLICACIÓNS
Publicación editada en Bande a partir de 1991. Subtitulouse “Revista da Historia primitiva, tradicións orais e patrimonio cultural de Galicia. Grupo arqueolóxico Larouco”. Dirixida por Antonio R. Colmenero e difundida por Ediciós do Castro, incluíu artigos de historia, arqueoloxía e prehistoria de destacados investigadores galegos.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Tramo da vía XVIII do Itinerario Antonino, ao seu paso polo concello de Larouco, que vai de Braga a Astorga. Salva unha importante pendente na que os romanos se viron obrigados a realizar obras de escavación.
-
SERRAS
Sistema montañoso que se estende polo límite dos concellos de Baltar e Cualedro, con Portugal. O seu cumio máis destacado é Coto Farelo que acada os 1.397 m de altitude.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Editorial fundada en París en 1852 por Pierre Larousse e Augustin Boyer. Nos seus inicios dedicouse á publicación de libros de texto, baseados en principios pedagóxicos modernos na súa época. En 1863 emprendeu a publicación do Grand Ditionnaire universel du XIXe siècle, ao que seguiron numerosos dicionarios enciclopédicos, como o Grand Larousse encyclopédique e o Grand Ditionnaire encyclopédique Larousse, ademais de diversos dicionarios bilingües, outros especializados e obras xerais. Destas, unha das máis destacadas é Le Petit Larousse. Cun espírito internacional, conta con equipos de edición e redacción en nove países do mundo.
-
PERSOEIRO
Gramático e lexicógrafo francés. En 1852, xunto con Augustin Boyer, fundou en París a Librairie Larousse et Boyer. Publicou libros de texto, como Traité complet d’analyse grammaticale (1850) e Grammaire complète syntaxique et littéraire (1865), e emprendeu a redacción do Grand Ditionnaire universel du XIXe siècle (1866-1876), de 15 tomos e dous suplementos.
VER O DETALLE DO TERMO -
PARROQUIA
Parroquia do concello do Barco de Valdeorras baixo a advocación da Concepción.
VER O DETALLE DO TERMO -
CIDADES
Cidade do estado de Minas Gerais, Brasil, situada na ladeira occidental da Serra do Espinhaço, na beira do río Verde Grande (151.881 h [1980]).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Artista plástico. Artista á marxe de tendencias e modas, desde a pintura á escultura experimenta con materiais que se poden considerar extraartísticos. Nos seus comezos elaborou unha pintura matérica en que a colaxe obxectual conviviu con signos e símbolos crípticos. Sen abandonar a pintura comezou a afondar na escultura, con propostas moi heteroxéneas, que van desde Caixas de principios dos noventa ata as series Pegadas e Pernas. Posteriormente, introduciu elementos anatómicos revestidos de aceiro inoxidable. Os seus traballos conteñen unha carga poética, estética e de violencia que representa o caos do ser humano. A súa obra estivo presente nas feiras de ARCO, Turín, Milán, Guadalajara (México) e Colonia. Ten obra nas coleccións, entre outras, do CGAC, Caixanova, Caixa Galicia, Unión Fenosa e no Museo de Vila Nova da Cerveira.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
pailán.
-
MONTES
Monte que está situado no límite das parroquias de Camba e Toro (Laza). O seu cumio acada os 1.127 m de altitude.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Trobador. Probablemente de orixe portuguesa pola súa colocación nos Cancioneiros, entre o conde don Pedro, Estevan Fernandiz d’ Elvas, Estevan da Guarda e Pedro d’Ornelas e por algunhas alusións textuais ao topónimo Larouco en Trás-os-Montes (Portugal). Estivo activo entre finais do s XIII e principios do s XIV. Consérvanse tres cantigas de escarnio da súa autoría: “De vós, senhor, quer’ eu dizer verdade”, “Non á, meu padre, a quen peça” e “O que me d’ Ensar corrudo”.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de aves limícolas, da familia dos escolopácidos, ao que pertence falaropo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Rama da electroquímica que estuda a variación da intensidade de corrente en función do potencial aplicado a un microeléctrodo nunhas condicións nas que a velocidade de electrólise esta determinada pola difusión da especie oxidable ou redutible cara ao mencionado eléctrodo. Nas determinacións polarográficas emprégase unha cela electrolítica que consiste nun eléctrodo de área pequena ou microeléctrodo, do que o máis comunmente empregado é o de gotas de mercurio, que consta dun tubo capilar moi fino a través do que flúe mercurio lentamente. Tamén se emprega un eléctrodo de referencia que permanece inalterado. Cando se lle aplica unha voltaxe variable á cela, o microeléctrodo experimenta un cambio de potencial, é dicir, polarízase. As variacións de intensidade en función da voltaxe represéntanse mediante uns gráficos obtidos cun polarógrafo, nos que a rexión AB se debe á polarización do microeléctrodo como consecuencia da formación dunha dobre capa de ións provenientes do electrólito,...