"Sado" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 221.
-
-
de asar ou asarse.
-
Forma de cocción por concentración, que se emprega para as carnes en xeral, as aves e os peixes de gran tamaño. Pode realizarse no forno ou no asador.
-
Carne que está cociñada seguindo o método anterior.
-
-
-
Persoa que se dedica a asar.
-
Forno ou utensilio, xeralmente aguzado ou en forma de reixa, que se emprega para asar os alimentos.
-
Restaurante especializado en ofrecer carne asada.
-
Tipo de cerámica castrexa de forma redondeada, con paredes altas e fondos con furados. Interprétanse como pequenos fornos domésticos para asar ou torrar.
-
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Concedido por real despacho do 27 de febreiro de 1693 co vizcondado de Cela a Xosé Pardo de Figueroa e Soutomaior, cabaleiro de Santiago, membro dos consellos de Castela e de guerra de Carlos II, asistente da cidade de Sevilla e mestre de campo e Presidente da Real Audiencia de Contratación de Indias. Este primeiro marqués da Atalaya, natural de Betanzos, morreu en Sevilla deixando como única herdeira a súa muller, María de Lezama, agás os bens raíces herdados de seus pais, que pasaron aos morgados da casa dos Pardo e dos Figueroa, aos que tamén se engadiron os oficios de rexedores das cidades da Coruña e Lugo. O título foi herdado polo irmán do primeiro marqués, Baltasar Pardo de Figueroa e, de seguido, foi cancelado polo vizcondado de Cela. Leva as armas dos Pardo de Figueroa: escudo partido onde a primeira partición leva en campo de prata unha aguia voante de sable e, na segunda, cinco follas de figueira de prata postas en aspa, sobre campo de ouro.
-
-
de atrasar.
-
Que leva atraso con respecto a como debera ir.
-
Que non é recente.
-
Que está colocado máis atrás.
-
Que ten débedas ou traballos pendentes.
-
Que non vive, pensa ou obra de acordo cos usos actuais.
-
Persoa que sofre algún atraso mental ou físico.
-
-
-
de atravesar.
-
Que ten mal carácter ou tendencia a facer mal.
-
Que lle gusta enredar e facer trasnadas.
-
-
-
Produto orgánico orixinado por autólise.
-
acina preparada con toxinas microbianas obtidas por filtración ou por centrifugación de cultivos de microorganismos que sufriron unha autólise.
-
Extracto de lévedo.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que se propulsa por si mesmo.
-
-
de avisar.
-
Que ten ou actúa con bo criterio debido á prudencia e á experiencia.
-
-
-
Que avisa.
-
Aparello, dispositivo ou mecanismo capaz de emitir sinais ou avisos visuais, auditivos ou de calquera outra natureza, co fin de atraer a atención sobre unha indicación concreta, sobre unha situación que cómpre modificar ou sobre un perigo.
-
-
SEMANARIOS
Semanario bilingüe publicado en Cienfuegos (Cuba) o 3 de febreiro de 1878 e que cesou o 2 de novembro dese mesmo ano. Dirixido por Domingo Devesa Naveiro e Xosé Porrúa Valdivieso, actuou como voceiro da Sociedad de Beneficencia de los Naturales de Galicia. Pode considerarse como a publicación decana da prensa galega en América.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Xornal diario, agás festivos, existente en Ourense dende o 11 de xullo de 1878 ata o 20 de agosto dese mesmo ano, cando chegaba ao número 28. Subtitulábase “Diario de intereses generales y materiales”. Colaboraron nel, entre outros: Elías Aldea, Arturo Vázquez e X. M. B. de Allariz. Contiña informacións políticas e culturais.
-
SEMANARIOS
Semanario editado en Santiago o 16 de marzo de 1846, que cesou o 5 de xullo dese mesmo ano. Foi subtitulado “Periódico de recreo y utilidad universal” e contaba coas seccións: “Parte Oficial”, “Santorum”, “Bibliografía”, “Variedades”, “La Publicidad” e “La Armonía”. Nelas trataba informacións da cidade, incluía artigos de literatura, biografías e novas de sociedade.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Xornal de tendencia liberal aparecido na Coruña en 1862, subtitulado “Diario independiente”. Fundado polos irmáns Ezequiel e Eladio Fernández de Miranda e por Gonzalo Brañas, antes de 1877 pasou a chamarse El Anunciador. Colaboraron nel moitos escritores de prestixio da época e, en 1864, publicou o folletín Contos da miña terra asinado por R. C.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xornal fundado en Vigo en 1864 e que desapareceu coa revolución de setembro de 1868.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xornal que apareceu en Pontevedra en febreiro de 1881, durante doce días, por mor da sanción a El Anunciador.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Título concedido polo monarca Filipe IV a Xerome Pimentel o 5 de marzo de 1625. Na actualidade está vacante. As súas armas son as mesmas ca as dos Pimentel; isto é, escudo cuarteado: o primeiro e o cuarto cuarteis levan, en campo de ouro, tres faixas de goles; e o segundo e o terceiro cuarteis traen, en campo de sinople, cinco veneras de prata.
-
PERSOEIRO
Político e diplomático veneciano, dunha vasta cultura helenística. Foi embaixador veneciano na corte de Filipe IV de Castela (1648-1653) e embaixador en Roma (1661-1663). En 1673 foi nomeado cardenal.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Concedido no 1607 a Juan de Zúñiga e de Requesens, fillo de Juan Alonso Pimentel, conde de Benavente, de Mencía de Requesens Zúñiga, e neto do gobernador Luis de Requesens.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Título concedido polo Rei Carlos II, no Real Despacho do 27 de outubro de 1692, a Rodrigo Antonio Falcón de Ulloa e Ribadeneira, correxidor de Salamanca, cabaleiro de Santiago e señor de Parderrubias e da casa de Bendaña. Ao falecer este sen sucesión, o título pasou ao seu sobriño, Juan Benito Piñeiro e Ulloa, cabaleiro de Santiago e colexial maior de Cuenca. Esta caste leva como armas as dos Ulloa: escudo axadrezado de quince pezas, oito de ouro e sete de goles, cargadas cada unha destas con cadansúas tres (ou dúas) faixas de prata.