"albi" (Contén)

1. Que está afectado polo albinismo.

2. Termo tipográfico que indica a impresión dun selo sen tinta, en estampación en seco. Permanece sobre o papel a presión, e é visible á luz rasante, pero sen ningunha pegada de cor.

PERSOEIRO

Compositor, violinista e mestre de canto italiano. Na liña de evolución instrumental de Vivaldi, escribiu unha cincuentena de óperas, sonatas, balletti, concertos e sinfonías. Bach recuperou algúns dos seus temas para fugas. A súa obra estivo esquecida ata que no s XX volveu ser obxecto dun crecente interese, especialmente os seus Concerti grossi e o popular Adagio, obra creada polo musicólogo italiano contemporáneo R. Giazotto a partir dun fragmento orixinal manuscrito.

1. Relativo ou pertencente a Albión ou aos seus habitantes.

2. Individuo dun pobo céltico establecido na época prerromana no S de Inglaterra, probablemente relacionado cos albións do convento lucense.

3. Pobo indíxena da Gallaecia romana que segundo as fontes romanas, fundamentalmente Plinio e Ptolomeo, ocupaba os vales do Navia e o Eo no Convento Lucense. Esta mesma fonte cita a presencia dun tal Nicer Clutosi, príncipe dos albións, de quen se conserva a súa estela, excepcional documento arqueolóxico.

1. er ou percibir algo ao lonxe sen distinguilo con claridade.

2. Observar certos indicios que poidan indicar que algo vai suceder.

1. Mestura explosiva de baixa temperatura de explosión, a base de nitrato amónico (61%), nitrato de guanidinio (24%) e nitroguanidina (15%). Actualmente case non se utiliza.

2. Silicato de aluminio e sodio, NaAlSi 3 O 8 , do grupo dos feldespatos. Cristaliza no sistema triclínico, e presenta maclas polisintéticas repetidas e moi características; de exfolación perfecta, incolora, transparente e inatacable polos ácidos. Ten unha dureza 6-6,5 e peso específico 2,63. É un mineral esencial nos granitos e sienitas xa que é o compoñente máis ácido da serie isomorfa das plaxióclasas. Ten unha forma polimórfica chamada periclina.

1. Herba perenne, con talos de ata 100 cm de altura, glabra, de follas ovadas ou amplamente lanceoladas, de flores brancas ou rosadas, agrupadas en cimas densas, e de froitos capsulares oblongos. Emprégase contra a asma e algúns males da pel e, polo seu contido en saponinas, como sucedáneo do xabrón. Atópase amplamente distribuída por toda Galicia, en lugares húmidos, beiras de regatos e preto de camiños ou leiras.

2. escrofularia.

1. 1. Relativo ou pertencente á cidade de Albí ou á rexión do Albixés.

   2. Dise impropiamente da doutrina cátara ou catarismo, por ser descuberta por vez primeira no Albixés.

2. Adepto á doutrina profesada polos albixenses.

3. cruzada albixense

PARROQUIA

Parroquia do concello de Mesía baixo a advocación de santa Mariña.

1. Boas novas.

2. Agasallo que recibe a persoa que trae unha boa noticia ou que achega algo positivo.

PERSOEIRO

Avogado e político portorriqueño. Dirixiu o Partido Nacionalista do seu país, antiestadounidense e defensor do terrorismo. Estivo prisioneiro dende 1936 ata 1943, e novamente no 1950, acusado de participar no frustrado atentado contra Truman. Morreu asasinado.

FAMILIAS

Familia de mercadores florentinos orixinaria de Arezzo, enriquecida coa industria da la. Nos ss XlV e XV apoiou o partido güelfo. Maso Albizzi (1347-1417) gobernou a República de Florencia (1382-1417) instaurando a ditadura da oligarquía mercantil. Rinaldo Albizzi (1370-1442) anexionou Pisa e Liorna e opúxose aos Médici. A súa política represiva provocou a súa caída (1434) e exiliouse.

PERSOEIRO

Histólogo e embriólogo. Foi profesor de Embrioloxía Comparada no Collège de France. Descubriu os cromosomas politénicos nas células das glándulas salivais das larvas de Chironomus.