"cali" (Contén)

1. Dise dos metais calcio, estroncio, bario, radio e os seus compostos.

2. Cada un dos elementos metálicos da serie: calcio, estroncio, bario e radio, pertencentes todos eles ao grupo IIA da táboa periódica. Son sólidos dúctiles, de cor branca prateada. Os seus átomos teñen só dous electróns no nivel máis externo, que se perden facilmente, deixando un catión divalente, coa configuración electrónica dun gas nobre. A estabilidade desta configuración e o feito de que o segundo destes electróns se perde máis facilmente ca o primeiro, fai que a súa valencia sexa sempre dúas. En comparación cos metais alcalinos, os alcalinotérreos dan ións de radio máis pequenos, funden e ferven a temperaturas elevadas e ademais teñen unha densidade maior. A súa electropositividade e a súa reactividade química son inferiores. Non obstante , reaccionan facilmente cos halóxenos, co osíxeno e coa auga, e dan hidróxidos fortemente básicos. Para obtelos libres cabe utilizar electrólise ígnea ou redutores moi potentes. Os seus carbonatos son insolubles na auga. Ao aumentar o número atómico...

1. Relativo ou pertencente ao anarcosindicalismo.

2. Partidario do anarcosindicalismo.

1. Que remedia ou prevén a alcalinidade.

2. Que resiste a acción dos álcalis.

1. Revelación dos acontecementos da fin do mundo presente na tradición relixiosa xudeu-cristiá. O mito da apocalipse, que culmina coa Gloria de Deus, é propio da mentalidade do pobo xudeu, que debido ao seu carácter nómada vivía na espera do seu establecemento final na Terra Prometida. Así, se os padecementos individuais sufridos durante a vida terrea serían recompensados coa permanencia despois da morte a carón de Deus, os da humanidade toda rematarán despois da Apocalipse. Os textos que configuran a literatura apocalíptica teñen, xa que logo, un carácter consolador, contrastando o feito do advenimento do mal co triunfo final da Gloria de Deus e a Salvación. Nunha linguaxe simbólica e escura, fálase de revelacións divinas e acontecementos que han suceder nun futuro afastado. Fundamentalmente é unha visión optimista da historia: o futuro será mellor porque a vitoria será de Deus, do ben fronte do mal, e porque se establecerá un mundo mellor e definitivo. A literatura apocalíptica...

2. Estado catastrófico, tremendamente problemático, ou de moi difícil resolución.

1. Relativo ou pertencente á Apocalipse.

2. Que parece da Apocalipse.

3. Que inspira un horror sublime.

PENÍNSULAS

Península de México, na costa occidental, comprendida entre o océano Pacífico e o golfo de California. Ten unha forma alongada (1.100 km) e estreita (uns 100 km de largura media). O golfo de California foi explorado primeiramente por Francisco de Ulloa (1539-1540). A península está dividida administrativamente entre a Baixa California Norte e a Baixa California Sur.

PUBLICACIÓNS

Publicación de carácter sindicalista editada en Ferrol entre os anos 1913 e 1914. De periodicidade semanal, estivo alentada pola corrente ácrata disconforme coa traxectoria da Federación de Sociedades Obreras local, moi influída pola militancia obreira socialista.

CAPITAIS

Capital do departamento do Valle de Cauca, Colombia (1.985.906 h [estim 1997]), situada nun val da serra Occidental dos Andes, á beira do río Cauca. Centro dunha rica área agrícola, é o núcleo urbano máis importante do occidente de Colombia. O seu aumento demográfico, obrigou ao desenvolvemento de barrios obreiros no extrarradio, como o de La Merced. É un núcleo industrial (produtos químicos, papel, maquinaria, plásticos e alimentos) e un centro comercial, favorecido por ser un nó de comunicacións, tanto de estradas como de ferrocarril (ferrocarril do Pacífico). É sede da Universidad del Valle. Foi fundada en 1536 por Sebastián de Benalcázar. A crise pola que atravesa Colombia, potenciada polo conflito armado entre a guerrilla comunista, os grupos paramilitares e o exército colombiano, e agravada polo narcotráfico, que en Cali ten un cártel especialmente activo (o Presidente Samper foi derrotado por Pastrana, entre outras cousas, porque se demostrou a súa vinculación coas redes do narcotráfico...

PERSOEIRO

Pintor italiano. Coñecido polo alcume de Veronese, estudiou debuxo no taller de Antonio Badile. A súa primeira obra foi un retablo para a familia Bevilacqua realizado entre 1546 e 1548. As súas obras iniciais recollen a tradición do renacemento veronés, como o uso de cores contrastadas ás que engade unha composición máis complexa ao empregar a perspectiva trompe l’oeil. En 1552 realizou para a catedral de Mantua A tradición de Santo Antón. En 1553 instalouse en Venecia e comezou a traballar xunto a Panchino na decoración dos teitos do Palacio Ducal (1553-1554). Entre 1555 e 1556 realizou os frescos da igrexa de San Sebastiano, onde empregou as cores de tons puros e contrastados. Entre 1560 e 1562 realizou a decoración pictórica de Villa Barbaro en Maser, onde pintou arquitecturas finxidas que representaban escenas alegóricas e mitolóxicas nas que retratou os propietarios da vila. O gusto polas escenografías amósase nas representacións relixiosas, que lle serviron...

1. Relativo ou pertencente aos cálibes.

2. Individuo do pobo cálibe.

3. Pobo que habitou a zona oriental do Ponto Euxino. Segundo a tradición grega, os cálibes foron os primeiros que traballaron o ferro.