"Alvar" (Contén)

PERSOEIRO

Almirante portugués, descubridor e explorador do Brasil. Nomeado no ano 1500 capitán da flota portuguesa da India, na expedición cara a este territorio desembarcou nas costas do Brasil, preto de Porto Seguro, e tomou posesión do territorio en nome de Portugal o 24 de abril de 1500. Costeou e explorou a costa de África Oriental e chegou ata Calcuta. Historiadores portugueses e brasileiros consideran que a desviación na viaxe de Cabral non foi casual senón que tiña a intención de visitar o territorio concedido a Portugal polo Tratado de Tordesillas (1494).

GALICIA

Humanista. Foi catedrático de Gramática na Universidade de Santiago de Compostela e, probablemente, abriu un estudo en Ourense onde tivo como discípulos os poetas Arrojo, Cuquejo e Rojo. En 1565 trasladouse a Lisboa onde puido impartir clases na Universidade de Coimbra. Publicou varias obras en prosa e en verso escritas en latín e asinadas co pseudónimo de Cadalvalus Gravius Calydonis Tydensis. En 1568 publicouse en Lisboa un tomo que incluía catro cadernos con varias das súas obras: Caderno I que recolle Triumphalis tumulus, Epitaphium, dous Encomiasticon carmen e De platano extempore carmen; Caderno II que recolle Branchyologia, Monocolon encomiasticonque carmen e dous Distrophon carmen; Caderno III que recolle Monocolon encomiasticonque carmen e Poeticae comendatio; e Caderno IV que recolle o poema Pithyografia. Ademais escribiu: De obitu et apotheosi invitis. Joan III Lusitaniae et Algarbiorum regis...

1. Cruceiro ou capela dedicados á Crucifixión e situados sobre un outeiro ou sobre unha elevación artificial do terreo, a miúdo preto dunha poboación, onde os cristiáns van facer o viacrucis ou lembrar a Paixón, especialmente en tempo de Coresma ou nos días de Semana Santa. Polo camiño adoita haber pequenas capelas con representacións dos pasos da Paixón en forma de estacións.

2. Representación da Crucifixión realizada con técnica pesebrista durante a Semana Santa.

3. Situación dolorosa, seguida de penas e aflicións.

4. Nas representacións heráldicas, monte rematado nunha cruz latina que ten unha coroa de espiñas e tres cravos.

GALICIA

Escritor. Foi coordinador da sección cultural de El Correo Gallego e, posteriormente, da edición galega de El Mundo. Publicou o libro de relatos e poemas Soño do violinista (1990); as novelas, Un home que xaceu aquí (1993), A man dereita (Premio García Barros, 1994) e Unha noite con Carla (Premio Xerais, 1995) e, como guionista de cómic, A irmandade dos lectores tristes (1994) e Flores desde Hiroshima, xunto con Rober G. Méndez (1995).

PERSOEIRO

Numismático e historiador. Doutor en Dereito, foi fiscal da Audiencia de Mallorca e un recoñecido numismático. Con Artur Pedrals e Caietano Carreras fundou e dirixiu a revista Memorial numismático español no 1866. Publicou Indicador manual de numismática española (1891) e Bosquejo de la dominación islamita en las islas Baleares (1888).

PERSOEIRO

Humorista e xornalista. Traballou como guionista da TVG, sendo coñecido como Chichi Campos. En 1972 fundou, xunto con Xosé Díaz, Luís C. Esperante e Rosendo Díaz, o grupo Cómic do Castro. Con eles expuxo no Círculo Mercantil de Santiago en 1973 nun salón ao que tamén acudiron Xaquín Marín e Reimundo Patiño, e que percorreu moitas vilas e cidades galegas, amais de Madrid e Barcelona. Dirixiu ata 1974 a galería de arte Mestre Mateo da Coruña. Colaborou con diversos artigos e coa creación de viñetas nas publicacións periódicas A Voz do Pobo, Mundo Obrero, A Nosa Terra, La Voz de Galicia, El Ideal Gallego, Diario 16 de Galicia, El Progreso, La Región, Can sen Dono e a revista alemá Pardón. Actuou tamén como correspondente da revista de arte barcelonesa Batik. Participou igualmente na exposición de Arte Xove de Galicia (1973), na de 13 Artistas de Hoy (1974) e na Mostra Homenaxe a Castelao (1975).

PERSOEIRO

Sociólogo. Profesor de socioloxía na Universidade de Santiago de Compostela, iniciouse en Economía e obtivo o Diplome d’Études Approfondies pola Université de Paris VIII (Vincennes). Destacado militante do PCG-PCE, ingresou posteriormente, na coalición IU. Publicou, entre outras obras: El laberinto de las autonomías y las castas periféricas dominantes, una introdución a la sociología electoral (1982), Análisis socio-económico de la Costa de la Muerte (1986), en colaboración con Pedro Arias Veiga, Las elecciones en Galicia, 1977-1997: de la hegemonía centrista a la competencia tripartidista (1998), Economistas, empresarios, intelectuales, periodistas, políticos, prelados y sus mercados macro y microsociales (1999).

GALICIA

Narrador, dramaturgo e director teatral. Fillo do insigne Uxío Carré Aldao, entrou desde cativo en contacto co galeguismo rexionalista que se reunía na librería do seu pai. Espectador na presentación da Escola Rexional de Declamación, promovida na Coruña en 1903 polo actor Eduardo Sánchez Miño e o dramaturgo Galo Salinas, traballou desde moi novo en La Artística. Entre os anos 1911 e 1913 viviu no Porto, onde se familiarizou coa cultura portuguesa. Escribiu en El Eco Español, España y Portugal e incorporouse desde 1916 ao recente movemento das Irmandades da Fala. No período 1916-1936 foi notable o seu labor como ensaísta, gramático e animador da vida teatral. Colaborou en numerosas publicacións (nalgunhas asinou como Ramón Alvariño) como A Nosa Terra, Nós, El Pueblo Gallego, Suevia, El Nororeste, Rexurdimento, Céltiga, Boletín da Real Academia, ás que hai que engadir despois da guerra Lar,...

GALICIA

Etnógrafo e escritor. Realizou estudios de maxisterio en Madrid e, posteriormente, dedicouse a tarefas administrativas. No eido ensaístico publicou artigos sobre a historia de Galicia como “As relazóns protohistóricas entre Irlanda e Galiza” e “Unha representazón do deus innominado pre-román”, amais de obras sobre literatura e tradición popular en Galicia como Manuel Curros Enríquez. A súa vida e a súa obra (1953), Romanceiro popular galego de tradizón oral (1959) e Contos populares da Galiza. Na súa produción novelística destacan as pezas curtas O consentimento (1926) e Alevamento (1928), escritas baixo o pseudónimo de Luís G. Vicencio. Foi membro correspondente da Real Academia Galega e da sociedade alemá Marchen der Europaischen Volker.

GALICIA

Escritor e profesor mercantil. Exerceu a docencia na Escola Superior de Comercio da Coruña e colaborou na Universidade Popular da Coruña. Como poeta publicou no suplemento Terra a Nosa!, a escolma Da Raza (1919), e, posteriormente, Escolma de poesías (1954). No eido da dramaturxia publicou tres pezas dramáticas: Macías o Namorado (1921), Tentación (1921) e Desalento. Monólogo curto (1960). Postumamente, editáronse en 1993 as novelas Volverá e O milagre, o poemario Arela e A miña viaxe ás Grañas do Sor. Foi académico adxunto da Real Academia Galega.

GALICIA

Escritor e músico. Estudiou a carreira de perito e profesor mercantil, e realizou estudios musicais na Coruña. Foi arquiveiro e bibliotecario na Asociación Musical Andrés Gaos e director da coral Galicia Nova. Como musicólogo publicou, entre outros traballos: Música popular galega e coros no ano 70 (1971), O romance popular galego e a nosa música (1972) e Dúas músicas galegas: a popular e a popularizada (1972). Escribiu a música para a peza de Manuel Lourenzo Edén, representada pola Escola Dramática Galega en 1980, e realizou a adaptación teatral de Paco Pixiñas e A nave espacial, sobre textos de Celso Emilio Ferreiro e Isaac Díaz Pardo para O Facho (1977), en colaboración con Xosé Manuel Rabón. Tamén traduciu varias obras: Conto dos cinco camiñantes, de I. García para Tespis (1979) e O retábulo da peste, de I. Bergman para O Facho (1979).

PERSOEIRO

Avogado do Tribunal Supremo. Foi subsecretario do Ministerio de Cultura, secretario xeral do Instituto de Cooperación Iberoamericana, director xeral de RTVE e presidente do Banco Hipotecario. Exerceu como profesor de Dereito Civil e Mercantil na Escuela de Inspección Financiera y Tributaria e no colexio universitario Cardenal Cisneros. No eido político foi deputado e senador por Madrid. Entre as súas obras figuran: La Constitución como fuente de derechos, El recurso de amparo constitucional, La potestad reglamentaria del Consejo General del Poder Judicial, El papel de la cultura en la España de los 80, Estado y RTVE e El mercado Hipotecario.

GALICIA

Historiador da arte. Doutor en Historia da Arte (1994) pola Universidade de Santiago de Compostela e profesor na Universidade da Coruña. As súas liñas de investigación céntranse na historiografía e estética da arte contemporánea, no gravado galego contemporáneo, no urbanismo e na arquitectura, e no deseño industrial. Foi membro fundador do Ateneo de Ferrol (1975), do Club de Prensa de Ferrol (1987), da revista Ferrol Análisis (1991) e da Asociación Galega de Críticos de Arte (1997), da que foi vocal. Conselleiro do Museo Municipal de Ferrol (1986-1988), foi asesor cultural do concello de Ferrol (1992-1993), asesor científico de Galicia Terra Única e comisario de numerosas exposicións, como Novísimos e Realmente? (2001). Colaborou en varias publicacións, como Luces de Galicia, Grial, Faro de Vigo e La Voz de Galicia. Publicou, entre outras obras, Pasado y futuro del Teatro Joffre (1995), Las primeras vanguardias históricas...

GALICIA

Político. Alcalde do concello de Ponteareas (1968-2000) ata que unha sentenza de inhabilitación o obrigou a abandonar o cargo. Foi deputado por Pontevedra (1989-1993) e senador (1993-1996) polo Partido Popular, partido do que foi expulsado en xaneiro de 1999 despois dunha longa serie de conflitos xudiciais.

PERSOEIRO

Impresor. Especialista no traballo de impresión con moldes, instalou o seu obradoiro tipográfico en Huete, Cuenca. Viaxou xunto con Juan de Bobadilla a Santiago de Compostela en 1483, onde negociou co cabido compostelán a edición do Breviarium ad usum Compostellanae ecclesiae (Breviario para o uso da igrexa compostelá) para esta diocese, a razón de trinta e cinco reais cada un. Publicou dúas edicións das Ordenanzas Reales (1484-1485), da autoría de Díaz de Montalvo, e varias bulas de Cruzada.