"CAI" (Contén)

PERSOEIRO

Xeneral e político romano. Cónsul en 38 a C, foi procónsul en 35 a C na Península Ibérica e dirixiu unha campaña contra os pobos prerromanos situados na parte occidental. En 34 a C fundou a colonia de Norbensis Caesarina (Cáceres).

PERSOEIRO

Tribuno da plebe romano. En 215 a C, durante a guerra contra Aníbal, propuxo a creación da Lex Oppia, para reprimir o luxo e a fastosidade das damas romanas. En 195 a C foi revogada, a pesar da oposición de Catón.

1. Artefacto que permite reducir notablemente a velocidade dun corpo dentro da atmosfera, especialmente nun descenso ou nunha caída. Consiste, xeralmente, nun tecido moi resistente, que adopta unha forma máis ou menos cupular ao despregarse, e que vai fixado a unhas cordas de nailon e do que sae un conxunto de correas e tirantes que se axustan arredor da persoa que o utiliza. Baséase no principio de presentar unha gran superficie de resistencia ao aire que se opón á aceleración da gravidade. Segundo a forma da superficie do paracaídas distínguense catro tipos básicos: o de vela completa, que presenta unha soa abertura, chamada cheminea, situada na parte central superior do casquete hemisférico; o de fendas, que presenta unha ou diversas fendas dispostas meriodional ou transversalmente sobre o casquete, e o paso por elas permite manobrar minimamente durante o descenso; o de tobeiras, que presenta un complexo sistema de aberturas, de formas diversas, que permiten controlar...

2. Dispositivo de seguridade dos ascensores, montacargas e outros aparatos semellantes, que impide a caída acelerada no caso de rotura dos cables. Se se produce unha rotura, os cables perden tensión e acciónanse automaticamente unhas pezas dentadas que agarran fortemente as guías e bloquean a cabina.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Samos baixo a advocación de Santalla.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Samos. Construída en estilo románico en pedra de lousa, con posterioridade engadíuselle un corpo rectangular no lado S. Consta dunha nave rectangular e ábsida con tramo recto e curvo cubertos con bóveda de canón e de cuarto de laranxa. Do interior destaca o retablo barroco.

MONTES

Monte situado na parroquia de Santa María de Alta (Lugo). O seu cumio acada os 598 m de altitude.

PERSOEIRO

Escritor mexicano. Coñecido como Juan Rulfo, integrouse no grupo de escritores que crearon un universo propio, Comala, para convertelo en escenario onde se desenvolven as súas historias. Na súa obra reflicte as dificultades da súa infancia, especialmente as loitas relixiosas da ‘guerra de los cristeros’ e o falecemento dos seus pais, pero tamén se manifesta o seu carácter sensible e romántico. Apaixonado da literatura clásica, está considerado como un dos representantes do realismo máxico. Os seus personaxes, que se moven en escenarios rurais de México, representan e reflicten o tipismo do lugar, cos seus grandes problemas, o atraso, a miseria, o caciquismo, onde a presenza da morte, a violencia, a degradación e a sexualidade son unha constante. Todas estas preocupacións reflectiunas tamén no seu arquivo fotográfico, composto por máis de 6.000 negativos. Da súa obra destacan a colección de pequenos relatos El llano en llamas (1953), centrada na vida dos labregos...

PERSOEIRO

Emperador romano (193-194). Fixo a carreira militar e ingresou no Senado. Foi gobernador de Siria tras o asasinato de Pertinax (191), pero, derrotado por Setimio Severo, fuxiu e foi asasinado.

ILLAS

Illa do Pacífico Sur que, xunto cos atois deshabitados de Henderson, Ducie e Oeno, constitúen unha colonia británica (4,6 km2; 44 h [estim 2000]). Os seus poboadores son os descendentes dos homes do amotinamento do navio Bounty e de mulleres tahitianas.

PERSOEIRO

Escritor latino, sobriño e fillo adoptivo de Plinio o Vello. Coñecido como Plinio o Mozo, formouse con Quintiliano, exerceu como avogado e ocupou diversos cargos civís e militares. Autor do Panegyricus Traiano ditus, protexeu a algúns literatos da época e os cristiáns, que previamente condenara ao suplicio. Amigo de Tácito, estimou a elocuencia e proclamouse seguidor de Cicerón e Demóstenes, pero a súa oratoria foi artificial, como tamén as súas máis de 350 Epistulae, ordenadas en dez libros, que constitúen a parte máis importante da súa obra.

PERSOEIRO

Escritor latino. Coñecido co nome de Plinio o Vello, autor segundo o seu sobriño de obras históricas e gramaticais, cun estilo máis científico ca literario. Membro da clase dos equitas, cando subiu ao poder Vespasiano recibiu cargos de confianza. Redactou entón unha historia de Roma, hoxe perdida, e a Naturalis Historia, dedicada a Tito e publicada no ano 77, a súa única obra conservada, en que constan moitos datos. Conselleiro de Tito, estaba considerado un dos homes máis eruditos da Roma da época. Partiu o 24 de agosto do ano 79 para tomar notas da erupción do Vesubio e morreu nesta empresa, sepultado pola corrente volcánica.