"Marc" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ao lamarckismo ou a Lamarck.

2. Partidario do lamarckismo ou de Lamarck.

PERSOEIRO

Compositor, crítico e director de orquestra francés. Foi director de música na Comédie Française, entre 1962 e 1965. Na liña de Honegger escribiu o oratorio Rythmes du monde, o poema sinfónico Edina e a sinfonía Jean de la Peur (1951). Fixo tamén teatro musical.

PERSOEIRO

Orador latino. Estableceu unha escola de retórica en Roma, onde foi mestre de Ovidio. Séneca, Plinio e Quintiliano gabárono. Atribúeselle un tratado de retórica.

PERSOEIRO

Eclesiástico francés. Superior xeral da congregación do Espírito Santo, foi arcebispo de Dakar (Senegal) en 1955, e bispo de Tulle (Francia) en 1962. Desenganado das reformas do Concilio Vaticano II, en 1969 abandonou a súa sé episcopal para entregarse á fundación da Fraternidade de San Pío X. Suspenso en divinis por Paulo VI en 1976, continuou exercendo funcións episcopais en diversos países. A consagración de catro bispos tradicionalistas en Ecône (1988) levouno á excomuñón por parte do Vaticano.

PERSOEIRO

Político. Pretor en Sicilia, foi cónsul en Roma (78 a C) e tentou aprobar unha serie de medidas populares, pero atopouse coa oposición do Senado. Derrotouno Pompeio e marchou a Hispania.

PERSOEIRO

Xeneral e político. Foi pretor e procónsul en Hispania (48 a C) e cónsul (46 a C). Trala morte de César, apoiou a Antonio e foi elixido pontifex maximus. Formou parte con Marco Antonio e Octavio do Segundo Triunvirato. Enfrontouse con Octavio pero excluírono do triunvirato e retirouse da vida pública (36 a C).

GALICIA

Comarca do SL de Galicia, situada no S da provincia de Ourense. Limita ao N coas comarcas de Allariz-Maceda (concellos de Allariz, Baños de Molgas, Maceda e Xunqueira de Ambía) e Terra de Caldelas (concello de Montederramo), ao L coa comarca de Verín (Cualedro), ao S con Portugal e ao O coas comarcas de Baixa Limia (concellos de Bande e Muíños) e Terra de Celanova (concellos da Bola, A Merca e Verea). Abrangue unha superficie de 794,2 km2en que acolle a unha poboación de 24.373 h, distribuída entre os concellos de Baltar (94 km2; 1.233 h), Os Blancos (47,6 km2; 1.190 h), Calvos de Randín (97,7 km2; 1.240 h), Porqueira (43,3 km2; 1.144 h), Rairiz de Veiga (67,8 km2; 1.799 h), Sandiás (52,8 km2; 1.670 h), Sarreaus (74,6 km2; 1.789 h), Trasmiras (56,7 km2; 1.829 h), Vilar de Barrio (106,7 km2; 1.974 h), Vilar de Santos (20,7 km2; 986 h) e Xinzo de Limia. (132,2 km2;...

PERSOEIRO

Compositor, musicólogo e escritor. Exerceu a crítica musical durante cincuenta anos e colaborou na Revista Musical Catalana. En 1903 fundou a Orquestra Valenciana de Cámara e foi nomeado profesor do conservatorio de València. Da súa obra destaca Valenciana, Abanicos antiguos, Rapsodia valenciana ou Acuarelas. Como crítico destacan Música popular española (1972), Historia de la música (1929) e Folklore musical español (1955).

GALICIA

Tipógrafo. Anarquista, integrouse no grupo Ni Dios ni Amo como editor da segunda época do xornal El Corsario. Xunto con Xosé Sanjurjo fundou a Sociedad Cooperativa de Obreros (1887). En 1903 presidiu a Asociación Tipográfica e o Centro de Estudios Sociales Germinal e, ao ano seguinte, La Antorcha Galaica del Libre Pensamiento. En 1906 foi un dos representantes das sociedades de resistencia coruñesas que asinou coa patronal o primeiro convenio colectivo da cidade. Colaborou en La Emancipación, Germinal e La Acción, e escribiu os ensaios Consecuencias del Estado (1896) e Creencia y Ciencia (1905).

PERSOEIRO

Poeta latino, fillo de Marco Aneo Mela e sobriño de Séneca. Foi educado en Roma e perfeccionou a súa instrución en Atenas, onde compuxo diversos poemas, que se perderon, como Iliacon, sobre a Guerra de Troia, ou Catachthonion, sobre o mundo dos mortos. En Roma, Nerón acolleuno no círculo dos seus amigos e, co gallo das festas que lle foron tributadas (Neronia, 60), compuxo as Laudes Neronis, polas que foi coroado como poeta e recibiu, antes da idade regulamentaria, a questura e o sacerdocio augural. Pouco despois (62), publicou os tres primeiros libros do seu poema Farsalia. Rompeu as súas relacións con Nerón, que o privou de recitar versos e de defender plets. Imbuído das ideas estoicas, anticesarianas e republicanas, foi un dos xefes da conspiración de Pisón (62); ao ser descuberta, foi detido e condenado. Foi admirado na Antigüidade, durante a Idade Media e o primeiro humanismo, e foi considerado un dos...

GALICIA

Comarca do interior de Galicia, situada no centro da provincia do mesmo nome. Limita ao N coas comarcas de Terra Chá (concellos de Guitiriz, Begonte, Cospeito e Castro de Rei) e Meira (concello de Pol), ao L coa Fonsagrada (concello de Baralla), ao S coas comarcas dos Ancares (concello de Baralla), Sarria (concellos de Láncara, O Páramo e Paradela) e Chantada (concello de Taboada), ao SO coa comarca da Ulloa (concellos de Monterroso e Palas de Rei) e ao O coa comarca de Terra de Melide (concellos de Toques e Sobrado). Abrangue unha extensión de 1.363,67 km2nos que acolle unha poboación de 112.218 h (2001), distribuídos entre os concellos de Castroverde (174 km2; 3.378 h), O Corgo (157,3 km2; 4.280 h), Friol (292 km2; 4.685 h), Guntín (154,7 km2; 3.423 h), Lugo (329,6 km2; 88.414 h), Outeiro de Rei (135,6 km2; 4.447 h), Portomarín (115,1 km2; 2.008 h) e Rábade (5,17 km2; 1.583 h). A rede viaria...

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Máximo representante da vangarda cinematográfica francesa da década de 1920, con filmes como L’inhumaine (1924), Feu Mathias Pascal (1925) e L’argent (1928), a súa obra estivo posteriormente comprometida por problemas comerciais.

PERSOEIRO

Historiador, escritor, orador e sacerdote. Foi catedrático de Retórica e Psicoloxía no Instituto Jovellanos de Gijón (1883) e de Literatura Preceptiva no instituto de Ourense (1884-1941). Profesor e director da Escola de Artes e Oficios de Ourense, pertenceu á Real Academia de la Historia, á Real Academia Galega e presidiu a Asociación de Prensa de Ourense e o Ateneo de Orense. Destacou como orador e realizou importantes estudios de investigación histórica, sobre todo no campo da epigrafía e da numismática. En 1898 comezou a publicación do Boletín de la Comisión de Monumentos Históricos y Artísticos de Orense, que dirixiu ata a súa morte, e onde colaborou con destacados intelectuais galegos. Publicou, entre outras obras, Epigrafía romana de la ciudad de Astorga (1903), Cronicón de Idacio (1904), Colección de modelos literarios; con un discurso preliminar acerca del Origen y progresos de la lengua castellana (1907), Elementos de literatura preceptiva...

PERSOEIRO

Médico e anatomista italiano. Fundador da histoloxía, descubriu numerosas estruturas corporais, como os capilares nos pulmóns da ra, e identificou os lóbulos hepáticos, os corpúsculos do gusto na lingua e os glomérulos que levan o seu nome. Pola súa obra Anatome plantarum (1671) está considerado un dos iniciadores da anatomía microscópica vexetal.