"CIO" (Contén)

1. 1. Acción de enumerar.

   2. Relación detallada das partes dun todo.

2. 1. Figura retórica que consiste en expresar rapidamente diversas ideas.

   2. enumeración caótica

      Recurso da poesía contemporánea, segundo Leo Spitzer, mediante o que se agrupan ideas e obxectos heteroxéneos dunha maneira desordenada.

1. Acción e efecto de enunciar.

2. Produción lingüística realizada nun acto concreto e individual e, polo tanto, nun espazo e tempo determinados. O concepto de enunciación adquire especial relevancia nas disciplinas que estudian a lingua desde o punto de vista do seu uso, como son a sociolingüística e a pragmática, en especial nesta última, que se centra no feito lingüístico concibido como un xeito de acción e, en consecuencia, pretende ir máis alá do significado proposicional. En efecto, co fin de acceder ao significado pragmático dun enunciado ou acto de fala, resulta imprescindible coñecer as condicións da súa enunciación, isto é, o contexto de uso. A enunciación inclúe, por unha parte, a intención comunicativa do emisor ou forza ilocutiva, de xeito que, segundo as condicións de enunciación, unha expresión como Teño frío pode utilizarse para informar sobre un estado corporal ou ben para pedir ou ordenar a alguén que peche a ventá. Por outra parte, a enunciación inclúe, así mesmo, o contexto físico en que se produce o...

1. Canto de vitoria.

2. Himno triunfal.

PERSOEIRO

Primeiro bispo de Tui. Morreu martirizado.

1. Repartición equitativa dunha magnitude, unha variable ou unha propiedade entre as diferentes partes dun todo.

2. Principio que establece que, en todo sistema físico en equilibrio térmico, a enerxía se reparte segundo os diversos graos de liberdade, a cada un dos que corresponde unha enerxía cinética kT/2, onde k é a constante de Boltzamann e T a temperatura absoluta do sistema.

1. Acción de equivocar ou equivocarse.

2. Cousa feita de forma desacertada.

1. Acción ou efecto de erixir.

2. Fenómeno reflexo polo que, ao entrar sangue nos corpos cavernosos, certas partes brandas do corpo, como o pene ou o clítoris, acadan unha maior consistencia.

1. 1. Emisión violenta de materiais procedentes do interior da Terra ou doutro astro.

   2. Dexección de gases, lava e doutros elementos piroclásticos a través da cheminea dun volcán. As erupcións son de distinto carácter en función da lava que levan e da cantidade e presión dos gases. Os principais tipos de erupcións son: o hawaiiano, en que a lava é moi fluída e os gases escapan libres; o estromboliano, en que os gases se desprenden con explosións rítmicas e a viscosidade da lava é moi grande; o vulcaniano, en que a lava, máis viscosa, a miúdo forma cotras que tapan a saída dos gases, polo que estes rebentan esta cuberta con violencia; o vesubiano, en que a lava viscosa expulsada con violencia forma unha gran cantidade de nubes que provocan chuvia de cinsa; o pliniano, de erupción moi violenta, que proxecta os gases a unha altura considerable, e despois esténdese en masas globulais; e o peleano, na que a lava, moi viscosa, obstrúe de maneira continuada a saída por onde escaparán, de maneira intermitente, fragmentos incandescentes...

   3. Columna de auga quente proxectada por un geyser.

2. Lesión cutánea, acompañada ou non de febre, que consiste na aparición na pel de zonas coloradas ou de prominencias.

1. Acción de esaxerar.

2. Cousa que é esaxerada.

3. Aumento da escala vertical respecto da horizontal que se fai nos mapas en relevo e nos perfís topográficos para obter máis impresión do relevo.

1. 1. Acción de escavar.

   2. Traballo de campo sistemático, propio do arqueólogo, que consiste no desenterramento, recuperación, exame, rexistro e interpretación dos depósitos, estruturas, artefactos, restos orgánicos ou inorgánicos ambientais, e outros restos dentro dunha área, sitio ou terreo arqueolóxico no medio terrestre ou acuático. Para o seu desenvolvemento é necesaria, en primeiro lugar, a prospección da área que se quere escavar para determinar o lugar exacto da escavación; despois, iníciase o proceso de escavación cos materiais necesarios para a limpeza do terreo e remoción da terra, que permiten a aparición dos achados e da secuencia estratigráfica que debe ser fotografiada, estudada topograficamente, rexistrada, deseñada e, finalmente, conservada; no caso dos achados, estes deben almacenarse.

2. Lugar en que se está a escavar ou en que se escavou.