"RC" (Contén)

GALICIA

Comarca situada no N da Comunidade Autónoma de Galicia e da provincia da Coruña. Limita ao N co Océano Atlántico, ao S coas comarcas de Ferrol (concellos de Moeche e As Somozas) e do Eume (concello das Pontes de García Rodríguez), ao L coa comarca da Mariña Occidental (concellos do Vicedo e Ourol) e ao O de novo coa comarca de Ferrol (concellos de Cedeira e Valdoviño) e co Océano Atlántico. Abrangue unha superficie de 391,7 km2en que acolle unha poboación de 16.454 (2001), distribuída entre os concellos de Cariño (46,8 km2e 4.844 h), Cerdido (52,7 km2e 1.568 h), Mañón (82,2 km2e 1.870 h) e Ortigueira (210 km2e 8.172 h). O espazo comarcal sitúase na parte setentrional da provincia con dúas vilas de relativa importancia, Ortigueira e Cariño, aínda que recae en maior medida en Ortigueira.
Xeografía física
Desde o punto de vista xeomorfolóxico está dividida en varias unidades aínda que a súa complexidade é moito...

GALICIA

Escultor e pintor. Coñecido como Eiravella, cultivou unha nova figuración primitivista, pero levando as obras ata a contemporaneidade. Deste xeito, postulou o encontro entre o moderno e o autóctono a partir da esencia formal das esculturas totémicas castrexas, a abstracción dos volumes do arcaísmo ibérico e a frontalidade e a técnica de orixe medieval. Traballou principalmente empregando a talla directa sobre materiais diversos como a madeira, a pedra, o bronce, o óso de balea e o marfil. A súa obra caracterizouse polo emprego das liñas curvas, a ausencia de canons tradicionais e a predilección pola masa. Da súa extensa produción artística destacan unha serie de esculturas sobre o Camiño de Santiago, as esculturas Xogo de nenos (1987), Perdón, Nena de Velay (1970) e Peso da vida (1975-1980), e os óleos Esculpindo co arado, Predicación e Festa no camiño San Xoán de Portas (1994).

GALICIA

Artista. Vinculado ao grupo Atlántica de forma esporádica, participou con el en exposicións como O Feito Plástico (1981). O seu debuxo caracterízase polo clasicismo e a inspiración francesa. Da súa produción destaca a serie Mulleres sentadas.

GALICIA

Bibliófilo, escritor e industrial. Foi un dos fundadores do primeiro Centro Gallego en Bos Aires e refutou a tese de que Cristovo Colón era galego. Publicou Cristóbal Colón. Su origen y su patria (1912) e Colombinos Art Nouveau: nuevo campeón. Un zapatero que ahorca el tirapié (1913).

GALICIA

Comarca situada no S da Comunidade Autónoma de Galicia e no N da provincia do mesmo nome. Limita ao N coas comarcas de Chantada (concello de Carballedo) e Terra de Lemos (concellos de Pantón e Sober), ao L coas de Terra de Caldelas (concello de Parada de Sil) e Allariz-Maceda (concellos de Xunqueira de Espadanedo, Maceda e Paderne de Allariz), ao S coas comarcas de Allariz-Maceda (concellos de Allariz), Terra de Celanova (concellos da Merca e Cartelle) e O Ribeiro (concello de Castrelo de Miño), e ao O coas comarcas do Ribeiro (concello de Cenlle) e O Carballiño (concellos de Punxín, Maside e San Cristovo de Cea). Abrangue unha superficie de 623,1 km2en que acolle unha poboación de 141.513 h (2001), distribuída entre os concellos de Amoeiro (39,7 km2; 2.298 h), Barbadás (30,2 km2; 6.768 h), Coles (38,1 km2; 3.171 h), Esgos (37,8 km2; 1.294 h), Nogueira de Ramuín (98,3 km2; 2.531 h), Ourense (84,5 km2; 107.510 h),...

GALICIA

Historiador e relixioso. Doutor en Teoloxía, foi un dos fundadores da Real Academia Galega e xefe do Arquivo Rexional de Galicia. Foi discípulo de A. López Ferreiro e considerou que a historiografía debía empregar a consulta e a crítica das fontes orixinais. Avogou por unha interpretación da historia tradicional e católica. Escribiu “La teología gallega en la Edad Media: Eadmerus y Pedro Compostellano” (1906), “El alzamiento y el monasterio de San Martín Pinario” (1908) e “Fragmento de un códice galaico-castellano de Las Partidas” (1915).

GALICIA

Empresario e escritor, conde de Priegue. Fundou e foi xerente da distribuidora e produtora Los Films de El Búho SL e do Festival de Cine de Humor Ciudad de La Coruña. Foi membro da Academia de las Artes y las Ciencias Cinematográficas e membro fundador e bibliotecario da Academia Gallega de Gastronomía. Das súas producións cinematográficas destacan Demonios en el jardín (1982), La mitad del cielo (1986) e Malaventura (1988). Publicou os libros Cocina Gallega (1998) e La cena de los videntes (2001, premio Fernando Arenas Quintela). Recibiu a Medalla Paul Harrys Fellow (Rotary Club).

1. herba da ferradura.

2. 1 tarrelo.

PERSOEIRO

Escritor. As súas obras reflicten a vida da burguesía lisboeta do s XX coas fórmulas da narrativa realista do s XIX. Da súa produción destacan Patologia da Dignidade (1928), Ana Paula (1938), obra coa que iniciou o ciclo de cinco novelas Crónica da vida lisboeta, Peça em três actos (1944, Prémio Gil Vicente), O Navio dos Mortos e Outras Novelas (1952), Novelas pouco Exemplares (1967) e Memórias da Minha Vida e do Meu Tempo (1976).

PERSOEIRO

Escritor latino, sobriño de Quinto Ennio. Foi o fundador da traxedia latina. Quedan del os títulos de trece obras en fragmentos, doce delas de asunto romano, que agrupadas, constitúen uns 400 versos. Escribiu tamén unha fabula praetexta.

PERSOEIRO

Pintora e ilustradora. Pintou Carta de amor (2001) e ilustrou libros como A vendedora de mistos de Mª Dolores Hermida. Participou en numerosas exposicións tanto individuais como colectivas e gañou o Premio Eixo Atlántico 2001 por Fragmento: cinco segundos.

PERSOEIRO

Médico francés. Foi médico en Perpignan desde 1945 a 1955. Deu a coñecer as súas teorías cosmolóxicas orixinais, e particularmente a da antigravitación. É autor do libro Le défi de l’antigravitation.

PERSOEIRO

Escritor e autor cinematográfico francés. O máis destacado da súa produción literaria son as pezas narrativas, onde evoca a súa infancia, como en La gloire de mon père (1957), Le château de ma mère (1958) ou Le temps des secrets (1960). Baseou a súa actividade cinematográfica na adaptación de obras literarias, como Topaze (1936) ou La femme du boulanger (1938). Foi membro da Académie Française (1946).

GALICIA

Escritora e profesora. Formada na Universidade de Santiago de Compostela, completou os seus estudos en Lisboa. Colaborou nas publicacións Grial, Dorna, Nordés, Festa da palabra silenciada e A Nosa Terra, onde estudou a obra de R. Carballo Calero, Álvaro Cunqueiro, Rafael Dieste e Luís Seoane, entre outros, e participou das características propias da poesía galega da década de 1980, que se concreta nunha obra profunda e intimista. Publicou os libros de poesía Entre lusco e fusco (1980), con composicións de tipo social en que canta o amor ausente; Sétima soidade (1984, Premio de Poesía Esquío), en que analiza a comunicación, os aconteceres da vida cotiá e novamente a soidade; Livro das devoracións (1996) e Poemas (2000). Tamén publicou o libro de ensaio Rosas na sombra. A poesía de Luís Pimentel (1991) e participou nos volumes colectivos Palabra de muller (1992), Daquelas que cantan...

MUNICIPIOS

Municipio de Mallorca e capital das Illes Balears, situado no extremo das abas da serra da Tramuntana (333.801 h [2001]). É sede do Consell Insular de Mallorca e do bispado de Mallorca. O seu núcleo urbano está composto pola cidade antiga, arredor da que se dispuxeron o ensanche e novos núcleos periféricos edificados a partir da década de 1970. A poboación activa dedícase basicamente ás actividades terciarias e secundarias, mentres que o sector primario é minoritario e está adicado aos cultivos herbáceos e ás froiteiras de secaño. A industria relacionada co turismo, como a construción, as industrias do metal, da madeira e alimentarias, está en expansión. É un dos centros turísticos máis destacados do Mediterráneo. Foi un municipio romano fundado por Quinto Cecilio Metelo tras a súa vitoria sobre os habitantes das illas (123-122 a C) e poboado con parte dos colonos romanos de Iberia que o acompañaban. Os vándalos ocupárono tras a morte de Valentiniano III (455) e foi reconquistado polos...

GALICIA

Comarca situada no SO da Comunidade Autónoma de Galicia, no SL da provincia de Pontevedra, que se estende polo extremo meridional das montañas da Dorsal Occidental Galega, na cabeceira do Tea, no val do río Deva e no tramo oriental do Miño pontevedrés. Limita ao N coa comarca de Vigo (Fornelos de Montes) e O Ribeiro (Avión), ao L coa do Ribeiro (Melón e Cortegada) e Terra de Celanova (Pontedeva e Padrenda), ao S con Portugal, e ao O ca do Condado (Mondariz, Salvaterra de Miño e As Neves). Abrangue unha superficie de 333,6 km2en que acolle unha poboación de 17.356 h (2001) distribuída nos concellos de Arbo (43,3 km2; 3.742 h), A Cañiza (107,5 km2; 7.194 h), Covelo (125,3 km2; 3.743 h) e Crecente (57,5 km2; 2.677 h). A capitalidade comarcal é a vila da Cañiza, principal centro comercial e de servizos, beneficiado por ser o principal nó de comunicacións do extremo SL pontevedrés e pola grande accesibilidade respecto a Portugal, Ourense...