"An" (Contén)

1. Prancha pequena de diferentes materiais.

2. Instrumento topográfico que serve para levantar planos sobre o terreo. É un instrumento pouco preciso.

1. Relativo ou pertencente ás comidas.

2. Que ocorre como efecto de comer.

PERSOEIRO

Arquitecto austríaco. Cultivou o estilo barroco, dedicouse á arquitectura relixiosa, e construíu, entre outras obras, a abadía de Melk (1700-1726) e a igrexa de Christkindl (1708).

PERSOEIRO

Físico alemán. Profesor de física (1904) na Universidade de Göttingen, deu a coñecer a teoría da capa límite, moi importante na mecánica dos fluídos. Estudou tamén os fenómenos de transmisión da calor.

1. Choro persistente e queixoso.

2. Antigo costume de ir chorar os mortos ao velorio e no traslado ao cemiterio.

3. Xénero lírico da poesía galego-portuguesa, derivado do planctus latino medieval, como canto funerario destinado a lamentar a morte de altos personaxes políticos e relixiosos, moi semellante ao seu arquetipo provenzal (planh), aínda que con algunha simplificación dos seus compoñentes temáticos e menos refinado. Concéntrase sobre todo no eloxio, de carácter máis enfático ca exacto, e no elemento satírico, presente nas imprecacións, que lle fai manter unha estreita relación co sirventés. As literaturas en lingua vulgar ampliaron o seu destino a personaxes menos coñecidos, á paixón e morte de Cristo, e ao falecemento de mártires e santos. Na lírica galego-portuguesa só se conservan cinco prantos, catro deles escritos por Pero da Ponte, e un polo xograr Johan de Leon.

PERSOEIRO

Periodista e locutor radiofónico. Comezou en Radio Nacional de Málaga en 1939 e no período 1944-1970 foi locutor en Radio Nacional de España, especialmente ligado ás retransmisións taurinas e futbolísticas; ademais dirixiu o NO-DO (1974-1976). Recibiu as cruces de Alfonso X el Sabio, do Mérito Militar e o Premio Víctor de la Serna da Asociación de la Prensa de Madrid (1993).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (2.687 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, a gandaría e as industrias téxtiles, alimentarias e da madeira.

1. Relativo ou pertencente a Pravia ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Pravia.

GALICIA

Relixioso. Licenciado en Teoloxía e Ciencias Bíblicas, foi cóengo e deán da catedral de Santiago de Compostela e profesor do Instituto Teolóxico e de ensino secundario. Foi secretario da Real Sociedad Económica de Amigos del País de Santiago de Compostela, secretario xeral da Xunta Central do Ano Santo compostelán (1965, 1971 e 1975), provigairo xeral do arcebispado de Santiago de Compostela (1973) e censor e xuíz prosinodal do mesmo.
Escribiu El Apóstol Santiago, apellidado el Mayor, Guía del Peregrino (1965), Santiago el Mayor, patrón de España: vida y culto (1985), Catedral de Santiago de Compostela (1993), Santiago Apóstolo: vida, peregrinaciones, catedral compostelana (1999) e O pensamento relixioso do profesor Alfredo Brañas (2003).
Deán honorario das catedrais de Santiago de Compostela e Braga, recibiu...

GALICIA

Xeógrafo. Catedrático de Xeografía na Universidade de Santiago de Compostela e director do máster de Desenvolvemento Local e Comarcal, as súas investigacións centráronse nos estudos urbanos, as redes urbanas e as súas relación coa planificación e o desenvolvemento local e rexional. Foi Director do Gabinete de Planificación e Desenvolvemento Territorial (1989-1997) e secretario xeral de Planificación e Desenvolvemento Comarcal da Xunta de Galicia (1997-2003). Realizou os mapas comarcal (1996) e parroquial (1997) de Galicia e puxo en marcha o Plan de Desenvolvemento Comarcal, o Sistema de Información Territorial de Galicia (SITGA) e o Centro Telemático aplicado ao Desenvolvemento Comarcal, e creou a rede de Centros Comarcais. Pertence ao Instituto de Estudios Económicos Pedro Barrié de la Maza. Colaborador de La Voz de Galicia, das súas publicacións destacan Galicia. Estrutura del territorio y organización comarcal (1986), La Red urbana (1990), Ciudad y desarrollo...

1. Que precipita.

2. Axente que causa a formación dun precipitado.