"Az" (Contén)

GALICIA

Produtor e guionista. Traballou na produtora de Cesáreo González, Suevia Films, como auxiliar de dirección, conselleiro literario de guións, director xeral de produción e no departamento de publicidade. En 1969 fundou Argumento Films, coa que produciu Más allá del río Miño (1969) e Tres suecas para Rodríguez (1975). Ademais, traballou na escrita de guións como Los felices divorciados, Mi hija, su amante y yo e Un millonario ligón.

GALICIA

Relixioso mercedario. Ordenouse presbítero en 1950 e estudou filosofía na Universidad Pontificia de Salamanca e na Universidad Complutense de Madrid, onde tamén cursou psicoloxía. Foi un dos fundadores e director do Instituto Christus Magister na Confederación de Religiosos Españoles en Madrid. Foi cofundador da Escuela Superior de Psicología da Universidad Pontificia de Salamanca, da que foi catedrático e decano. Escribiu Psicología profunda y Ética (1970), Freud y Jung: dos modelos antropológicos (1981), La psicología de la personalidad en Jung (1981) e Tolerancia: debilidad o fortaleza? (2003).

GALICIA

Filósofo. Doutor en Filosofía e catedrático na Universidad Complutense de Madrid, realizou estudos sobre metafísica, ética, socioloxía e criminoloxía. Publicou La dialéctica, método de la filosofía (1966), Tres éticas del siglo XX (1970), Fundamentos de ética informativa (1986) e Ética y deontología de la información (1991).

GALICIA

Relixioso mercedario. Doutor en Teoloxía e licenciado en Lingua e Literatura Francesa, foi director da revista Estudios e codirector do Instituto de Estudios Tirsianos (IET). Investigador e estudoso de Tirso de Molina e de Antonio Rey Soto, colaborou en Encrucillada, Grial, La Voz de Galicia e Ya. Publicou diversos ensaios, como Galegos en Europa (1973) e Homenaje a Tirso (1981), e poemarios, como Huellas (1964), Memorial de la vida (1976) e Mi soledad sonora (1992), algúns deles en galego, como No noso bosque convosco (2000) e O neno que fun (2001). É membro da Real Academia de Historia e da de Ciencias y Bellas Artes de Toledo.

GALICIA

Escritor e médico. Coñecido como Luís Pimentel, destacou como poeta en galego dos grupos de vangarda. Licenciouse en Medicina (1922) pola Universidade de Santiago de Compostela e despois marchou a Madrid para realizar o doutoramento; alí puido coincidir con moitos intelectuais da época na Residencia de Estudiantes e coñecer a obra de J. R. Jiménez e dos membros da Xeración do 27. Paralelamente comezou a colaborar en publicacións periódicas. En 1924 apareceu na revista Ronsel, de Lugo, a súa primeira entrega literaria, o poema en castelán “Mi pequeño deseo” e, posteriormente, creou a súa propia sección, titulada “De mi Tagebuch”, onde incluíu algúns poemas e prosa en castelán. A través da revista entrou en contacto cos seus directores, Álvaro Cebreiro e Correa Calderón, xunto con outros destacados intelectuais galeguistas da época, especialmente aqueles que se relacionaron coa editorial Galaxia. Impulsor da revista Xistral (1949), colaborou con outras publicacións...

PERSOEIRO

Político e funcionario da Consellería de Sanidade en excedencia. Coñecido polo alcume de Pachi Vázquez, licenciouse en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela. Comezou a súa carreira política no Centro Democrático e Social, ingresando posteriormente no PSdG-PSOE. No ano 1993 foi elixido por primeira vez deputado do parlamento galego. Foi alcalde de Carballiño (1995-2005) ao tempo que deputado provincial, vocal da comisión executiva da Federación Galega de Municipios e Provincias e portavoz do grupo socialista na Deputación Provincial de Ourense. Volveu ao parlamento autonómico no ano 2005, data na que tamén se converteu en conselleiro de Medio Ambiente e Desenvolvemento Sostible, no goberno bipartito PSdG-PSOE-BNG. Despois da derrota electoral de 2009 e a dimisión de Pérez Touriño como secretario xeral do PSdG, foi elixido para substituílo no Congreso Extraordinario dese mesmo ano en Pontevedra.

GALICIA

Político. Perito agrícola de profesión, en 1969 ingresou no Servizo de Extensión Agraria. Foi un dos integrantes da Comisión dos 16, encargada da elaboración do Estatuto de Autonomía de Galicia, e da comisión mixta de Transferencias Xunta de Galicia--Estado. Foi deputado no Parlamento europeo.

PERSOEIRO

Escritor. Membro de Nova Escola Galega e do consello de redacción da Revista galega de educación, é director da revista Golfiño e autor de diversos manuais sobre literatura e filosofía, ademais de traballos sobre a LOXSE. Da súa obra narrativa destaca Proxecto Pomba Dourada (1987), centrada nun futuro hipotético, e onde cobran forza a ciencia fición, a intriga e o humor, cun estilo próximo ao das novelas de aventuras, e a   colección de contos O gato Bógar (1989), A malvada María Xosé (1989), onde analiza o mundo das bandas xuvenís, A cor do elefante e outros contos (1994), Anxos en tempos de chuvia (1997) e A primeira máquina de fotos (1998). No apartado de narrativa para adultos destaca o conxunto de relatos breves Galería de esquecidos de Feliciano Lobelos (1993), en que retrata a xeración que viviu directamente a época da Transición.

GALICIA

Médico. Especializado en rehabilitación, cirurxía ortopédica e traumatoloxía, foi director da Escola Universitaria de Enfermería, presidente da Asociación Galega de Medicina deportiva e médico na Vila Olímpica de Barcelona 92. Recibiu o 1º Premio Nacional de Rehabilitación (1979) polo traballo “Rehabilitación de la mano postraumática”. Publicou Tradiciones, mitos, creencias y curanderismo en medicina popular de Galicia (1989) e El Masaje terapéutico y deportivo (1991).

GALICIA

Xornalista, debuxante e escritor. Xefe de prensa e de protocolo do Concello de Vigo, cronista oficial da cidade olívica e director do Museo Municipal Quiñones de León e do Arquivo Municipal. Colaborador de El Pueblo Gallego, neste xornal asinou artigos e viñetas protagonizadas por Gorecho, co pseudónimo de Lalo. Publicou os libros de poemas O noso pai (1982) e Vigo, personaxes e paisaxes (1998); un de efemérides, Vigo camp (1985), e outros relacionados con temas históricos, como Los tesoros de la Ría de Vigo (1985), Retrincos da historia de Vigo (1987) e As rúas de Vigo (1989), ademais da novela A da alba sería (1996).

GALICIA

Xornalista. Iniciou as súas colaboracións en El Regional e Galicia Moderna, e dirixiu Galicia Liberal, en Santiago de Compostela. Posteriormente marchou a Madrid, onde foi redactor de La República e colaborador de La Guindilla e El Combate. Participou no movemento revolucionario de 1886, polo que tivo que exiliarse en Portugal, onde fundou El Galleguito. Coa anmistía de 1889 regresou a Galicia e colaborou en Las Riveras del Mendo, en Betanzos, e fundou os diarios El Valdoncel e El Mendo. Na Coruña foi redactor do periódico republicano El Telegrama. En 1892 marchou a Bos Aires, onde fundou El Pabellón Español, e un ano máis tarde, en Montevideo, El Intransigente. Ao seu regreso a Bos Aires dirixiu El Socialista e, a partir de 1924, Céltiga. Novamente en Montevideo, dirixiu diversas emisións radiofónicas.

GALICIA

Profesor. Catedrático de Filosofía no Instituto Cervantes de Madrid (1963), foi subdirector xeral de ensino medio e profesional (1969), presidente da Asociación Provincial de Catedráticos de Institutos de Enseñanza Media, director xeral de Ordenación del Profesorado (1977) e director de Ordenación Académica da Fundación Universitaria San Pablo CEU. Recibiu a Gran Cruz al Mérito Militar e a Gran Cruz de la Orden Civil de Alfonso X el Sabio (2000).

PERSOEIRO

Xornalista. Estudou dereito en Oviedo e titulouse en xornalismo en Madrid (1968). En 1969 fíxose cargo da delegación de El Ideal Gallego en Santiago de Compostela. Foi correspondente de Ya e da axencia Logos. Deseñador da revista Outeiro (1981), en 1984 exerceu como director-xerente da Fundación Araguaney e director de programas na produtora CTV. Foi guionista da TVG, traballou, desde 1993, no Consorcio de Santiago e foi responsable dos programas Galicia Enteira e Galeguidade. Publicou a novela Cando soñar é canso (2003).

GALICIA

Xurista. Doutor en Dereito, foi rexistrador da propiedade en Galicia, Andalucía e Catalunya e secretario da Sala de Audiencia e da Sala do Contencioso-administrativo da Coruña. Propagou os ideais do catolicisimo na súa vertente do asociacionismo agrario e foi presidente da Federeación de Sindicatos Agrícolas Católicos do Condado de Ortigueira e da Federación Católico Agraria da Coruña. Foi deputado pola CEDA representando á Coruña (1933). Colaborador en diversas publicacións, escribiu Arrendamientos rústicos y urbanos, Sospiros do corazón (1967), Cantos e fábulas (1970), Os meus cantares e Amor y humor. Foi académico de honra da Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación.

PERSOEIRO

Escritora e mestra, irmá de Dora Vázquez. Coñecida como Pura Vázquez, foi secretaria da Escuela de Periodismo da Universidad Central de Caracas e encargada do Archivo Fotográfico do Instituto Nacional de Cooperación Educativa. Colaborou en diversas publicacións periódicas, como ABC, Estafeta Literaria, La Noche, Posío, La Voz de Galicia e La Zarpa. A súa obra, fundamentalmente poética, caracterízase polo lirismo, a relixiosidade e o intimismo, con certas doses de preocupación social e o emprego dalgúns tópicos de carácter romántico. É autora de Íntimas (1952), Maturidade (1955), A saudade e outros poemas (1963), O desacougo (1971), Verbas da edra no vento (1992) e Zodíaco, opúsculo (1992). No eido da literatura infantil, de trazos moralistas e clásicos, destacan os poemarios Versos pra os nenos da aldea (1968) e A música dos tempos (2002), ademais da narración “Segundo Pereira”, incluída no...

GALICIA

Escritora e mestra, irmá de Pura Vázquez. Coñecida como Dora Vázquez, colaborou en diversas publicacións periódicas, como Faro de Vigo, El Ideal Gallego, La Noche, Vida Gallega e La Voz de Galicia, participou nas emisións radiais do programa Siempre en Galicia e colaborou en RNE. A súa obra, dirixida especialmente ao público infantil e xuvenil, céntrase en cuestións morais, relixiosas e didácticas. Destacan os poemarios Un poemas cada mes (1969) e Oriolos neneiros (1975), en colaboración coa súa irmá; Tres cadros de teatro galego (1973), os dramas Monicreques (1974) e Campo e mar aberto (1975); Cascabel, o cabaliño de circo (1979, I Premio de contos O Facho 1976), a serie de artigos Soñando con Ourense (1995), Contos para nenos e nenas (1996), Galicia, cousas e xentes (1997), Regos de vida e longura (2000), O pai de nós (2000) e O agro: un mundo aberto (2001).

GALICIA

Médico. Profesor da Facultade de Medicina da Universidade de Santiago de Compostela e médico do Complexo Hospitalario Juan Canalejo, especializouse en medicina interna e no aparato dixestivo. Foi presidente da Asociación Española de Endoscopia Digestiva, da Sociedad Española de Patología Digestiva e membro da Real Academia de Medicina y Cirugía de Galicia.

GALICIA

Historiador. Foi membro do Seminario de Estudos Galegos e profesor auxiliar de paleografía e diplomática na Universidade de Santiago de Compostela. Colaborador en diversas publicacións, da súa obra destacan Biografía de Don Mauricio Troncoso y Sotomayor: abad de Villar de Crecente e del Couto: guerrillero gallego de la Independencia: 1771-1817 (1941), Documentos pontificios de Galicia: 1088-1341 (1941) e Cartas de Felipe II al Licenciado Antolínez: 1579-1586 (1975). Foi correspondente da Real Academia Galega.

GALICIA

Pintora. Formouse no taller de Mariano Tito Vázquez, onde coñeceu ao tamén pintor Manuel López Garabal, e en 1930 realizou a súa primeira exposición. A súa obra partiu do primitivismo característico da pintura española e galega da primeira metade do s XX e orientouse cara ao naturalismo e ao realismo. Fuxiu dos temas complexos e representou maternidades, nenos, xoguetes e os tipos femininos galegos. De carácter realistas, mostrou máis os efectos escultóricos que pitóricos, sen abandonar nunca o primitivismo. Da súa obra destacan Manoliño (1948), Naiciña (1950), Lavandeiras (1956), Familia mariñeira (1956), Pepiño (1958), Autorretrato (1959), Rapazas de Paredes (1963), Rapazas do mercado (1970) e Curruncho do neno (1971).

GALICIA

Presentador e actor. Presentou diversos programas de televisión, como La 5ª Marcha, Hablando se entiende la basca, Popstar, Gran Hemano, Hotel Glamour e Operación Triunfo. Participou no filme El que no corre vuela (1999), na obra de teatro La importancia de llamarse Ernesto (1995) e gravou o disco A dos milímetros escasos de tu boca (1994).