"An" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor. Pertenceu ao paso entre o Modernismo e o Novecentismo. Estudiou en Barcelona e París. Expuxo en Barcelona en 1900; en Venecia, en 1903 e 1905 (ano en que foi nomeado Mestre da Bienal) e en 1907; en Bos Aires (1910) e en Roma (1911). Tomou parte na exposición do Instituto Carnegie (1924) e na Exposición Internacional de Barcelona (1929). O comezo da súa obra sitúase nunha órbita postimpresionista, pero derivou cara a un preciosismo retórico no que abundaban os temas folclóricos. A partir dos anos vinte dedicouse á paisaxe, especialmente á de Mallorca. Ao morrer, a súa casa de Pollença foi convertida en museo.

PERSOEIRO

Actor e comediógrafo. Profesional radiofónico, en 1953 iniciou a súa carreira como actor. Sobresaíu na interpretación de personaxes cómicos e escribiu obras teatrais: Ocells de pis (Paxaros de piso, 1956) e L’amor venia en taxi (O amor chega en taxi, 1959). Premio Nacional de Artes Escénicas (1992) e Cruz de Sant Jordi (1993).

PERSOEIRO

Erudito occitano. Profesor da Université de Toulouse, escribiu varios traballos sobre gramática provenzal e sobre os trobadores. Entre as súas obras destacan Les Troubadours (Os trobadores, 1908) e Histoire sommaire de la littérature meridionale au Moyen Age (Historia sumaria da literatura meridional na Idade Media, 1921).

PERSOEIRO

Economista e especialista en administración. En 1843 ingresou na cátedra de Economía Política, Dereito Público e Administrativo da Universidade de Santiago, da que foi nomeado catedrático no ano 1851. A súa única obra, Compendio de las lecciones de Economía Política dadas en la Universidad de Barcelona (1858), foi o punto de referencia para os polemistas proteccionistas da segunda metade do s XIX.

PERSOEIRO

Compositor e intérprete de clavecín francés, discípulo de Chambonnières, a quen sucedeu como clavecinista de cámara de Luís XIV (1662). Publicou: Pièces de clavecin (Pezas de clavecín), Principes de l’accompagnement (Principios de acompañamento), cinco Fugues pour l’orgue (Fugas para órgano) e un Quatour sur le Kyrie pour l’orgue. A súa obra é interesante dende o punto de vista técnico.

MUNICIPIOS

Municipio da Selva (Girona) situado na marxe dereita do Ter e do torrente de Osor (16 km2; 4.785 h [1996]. Cría de bovino e porcino, e cultivo de legumes, patacas, verduras e abelás. Industria téxtil, de mobles, cárnica e forestal. A Praza Maior foi a praza de armas do antigo Castelo de Anglès. Igrexa parroquial de San Miguel, santuario de Santa Bárbara e igrexa de San Pedro Sestronques.

PERSOEIRO

Musicólogo e eclesiástico. Dende 1943 foi director do Instituto Español de Musicología do CSIC e, dende 1947, presidente do Instituto Pontificio de Música Sacra de Roma. A súa obra de musicólogo é moi extensa e abrangue case toda a historia da música española. Os seus traballos foron recollidos no volume Hyginii Anglès Studia Musicologica.

PERSOEIRO

Compositor e organista da catedral de València (1762-1816). Foi un dos primeiros músicos españois que escribiu sonatas bitemáticas terniarias. O seu estilo recorda a Haydn.

REINOS

Reino anglosaxón, o máis oriental dos da Heptarquía, fundado polos ingleses no s VI. Comprendía os actuais Condados de Norfolk, de Suffolk e parte dos Condados de Cambridgeshire e Essex.

1. Relativo ou pertencente ao anglicanismo.

2. Membro da Igrexa Anglicana.

1. Conformar ao gusto, costumes, maneiras, e outros modos ingleses.

2. Encher de anglicismos.