"CIO" (Contén)

1. Acción e efecto de formar ou formarse.

2. Agrupación de persoas que se reúnen para unha actividade determinada.

3. 1. Proceso de desenvolvemento/perfeccionamento e de inculcación/asimilación cultural, moral e condutual co que se pretende lograr a madureza do educando e a súa competencia para participar na vida social.

   2. formación profesional

      Nivel educativo que ten como finalidade a capacitación e cualificación profesional dos traballadores dos sectores primario, secundario e terciario, cun enfoque esencialmente técnico e práctico, se ben a dimensión teórica, ou científico-técnica, está cobrando maior relevo como consecuencia do desenvolvemento tecnolóxico e da importancia das novas tecnoloxías. A Lei de Ordenación Xeral do Sistema Educativo (LOXSE, 1992) contempla dous niveis fundamentais de formación profesional, os Ciclos Formativos de Grao Medio, que se cursan despois de rematar a Educación Secundaria Obrigatoria, e os Ciclos Formativos de Grao Superior, que se cursan tras finalizar o Bacharelato. As titulacións agrúpanse en familias (química, imaxe persoal, actividades físicas e deportivas, actividades agrarias, informática, imaxe e son, etc), o currículo dos Ciclos Formativos organízase en módulos ou áreas de coñecemento, algúns deles transversais a diversas familias, e a súa duración vai das 1.300 ás 2.000 horas, e incorpora...

4. Conxunto de estratos que forman unha porción significativa na sucesión estratigráfica dunha área determinada. Caracterízase por unha composición litolóxica definida e a posibilidade de poder correlacionar diferentes sucesións estratigráficas. As formacións denomínanse polos nomes xeográficos da área de onde é típico o desenvolvemento da unidade.

5. Tipo de vexetación que vén definido pola forma biolóxica dominante, que normalmente corresponde ás unidades de vexetación coñecidas popularmente, como o bosque, a carrasca, o mato ou o prado. Nesta vexetación o que destaca é o aspecto, non a composición florística.

6. 1. Cada unha das formas características que veñen definidas polas posicións conservadas dos avións dunha escuadra ou as naves dunha flota nas súas evolucións.

   2. Agrupación de soldados en parada ordenados en fileiras ou columnas.

7. ...

1. Acción e efecto de formalizar.

2. Proceso utilizado para especificar, a través dunha metalinguaxe, a estrutura dunha linguaxe. Este proceso atópase en calquera das linguaxes coñecidas, desde a ordinaria, en calquera dos seus aspectos (deportivo, social, etc), ata a científica, filosófica ou matemática.

GALICIA

Pintora. Formouse na Coruña, Madrid, Londres e París. As súas paisaxes, ao óleo ou á augaforte, caracterízanse pola mancha firme, o debuxo e un cromatismo baseados nos azuis intensos, brancos, vermellos, terras e ocres. Realizou exposicións en diversas cidades españolas, Lisboa e México D. F.

1. Acción de fortificar.

2. 1. Conxunto de obras de defensa, provisionais ou permanentes, concentradas nun edificio ou dispersas nun extenso territorio, que constitúen unha unidade arquitectónica ou estratéxica coordinada. Xa en tempos protohistóricos construíronse fortificacións (cercas, fosos, murallas de lama e de palla), aínda que ata a Idade Media o aproveitamento de fortificacións naturais prevaleceu sobre outras consideracións ao escoller o lugar dunha fundación. Os muros de cantería irregulares e os fosos secos deron paso aos recintos amurallados, ás acrópoles, situadas nas partes altas das cidades gregas, como Micenas e Atenas, que acollían os templos e os edificios públicos, e ás grandes murallas, como as de Hattusa e a de China. Os romanos levaron a arte da fortificación de campaña a niveis non superados ata o s XIX e edificaron tanto fortificacións permanentes locais, xeralmente aproveitando defensas naturais, como territoriais, dispersas por unha extensa fronteira. Na Idade Media descoñecíanse...

   2. fortificación de baluartes

      Sistema construtivo procedente de Italia que se desenvolveu dende mediados do s XVI para a defensa contra a artillería. Estendeuse por Europa, América e outras áreas sometidas á influencia occidental. Caracterizouse, entre outros elementos, pola pouca elevación da súa construción, o grosor das murallas e a desaparición dos ángulos mortos, mediante a substitución das torres cadradas ou redondas das esquinas por construcións pentagonais.

1. Incorporación dun grupo fosfato a un composto orgánico.

2. Reacción que ten lugar na fotosíntese en que o fósforo inorgánico se fixa a unha molécula de ADP para a formación de ATP, coa utilización de enerxía luminosa. Existen dúas vías: a fosforilación cíclica e a fosforilación non cíclica. Tamén recibe o nome de fotofosforilación.

3. Reacción que se dá nos estadios finais da respiración aerobia, en que se produce a fosforilación do ADP, para formar ATP. Ten lugar nas mitocondrias celulares conxuntamente co transporte de electróns e representa un mecanismo de conservación de enerxía que se produce na respiración celular.

1. Acción de fosilizar ou fosilizarse.

2. Incorporación dunha palabra nunha locución coa perda correspondente da súa significación primitiva.

3. Recubrimento dun relevo polos sedimentos. A fosilización realízase en diferentes etapas: á formación do relevo séguelle outra de recheo do relevo primitivo, logo unha etapa de epiroxénese ou levantamento e, por último, iníciase o proceso de desenterramento da cuberta sedimentaria.

1. Sensibilización dun organismo ou dunha substancia á influencia da luz.

2. Fenómeno que se produce na pel anormalmente sensible ás radiacións luminosas ocasionado pola presenza nos tegumentos de substancias que actúan por fotocatálise.

1. 1. Acción de romper ou romperse algo.

   2. Acción de partir na misa o pan consagrado. A antiga liturxia visigótica facía dividir o pan consagrado en sete ou en nove fragmentos, dispostos en forma de cruz.

   3. Parte da misa na cal o pan consagrado se parte con vista á comuñón.

   4. fracción do pan

      Expresión que significa a manifestación da eucaristía.

2. 1. Parte que se separa dun todo.

   2. Parte dun solo onde os compoñentes están comprendidos entre uns límites de magnitude determinados. Normalmente, adóitase considerar as fraccións correspondentes á area grosa (de 2 a 0,2 mm), á area fina (de 0,2 a 0,02 mm), ao limo (de 0,02 a 0,002 mm) e á arxila (menos de 0,002 mm).

   3. Produto obtido polo fraccionamento dunha mestura.

   4. fracción mecánica

      Parte que queda dunha mostra de solo unha vez extraídos a materia orgánica, os carbonatos e os sales solubles.

   5. ...