"APA" (Contén)

1. Planta do xénero Quercus de folla perenne. Polas adversas condicións onde medra (por sufrir un substrato, unha climatoloxía pouco favorable ou o castigo dos herbívoros) presenta un porte arbustivo en vez do de árbore que potencialmente podería desenvolver.

2. Aplícase a calquera arbusto ou árbore pequena.

3. Aplícase a unha persoa ou animal gordo e de pequeno tamaño.

SEMANARIOS

Semanario humorístico que se publicou dende xaneiro de 1901 ata finais do mesmo ano en Betanzos. Nun principio editouse na imprenta dos Sucesores de Castañeira, e logo pasou aos obradoiros gráficos da Viúva de Abad. O avogado César Sánchez Díaz formaba parte da redacción. Este semanario era moi coñecido na vila, xa que o seu suposto servizo telegráfico facíase cargo de difundir os posibles noivados do lugar, así como de dar avisos, normalmente sarcásticos.

ENTRADA LARGA

Estado federal de México, no SL do país (74.211 km2; 3.584.786 h [1995]). A capital é Tuxtla Gutiérrez (289.626 h [1990]). Ocupa gran parte do istmo de Tehuantepec. Na súa orografía destacan o volcán de Tacaná (4.100 m) e a Sierra Sur de Chiapas. Está drenado polos ríos Grijalva e Suchiapa. A economía é agrícola; o 61% da superficie dedícase ao cultivo do millo. Outros cultivos importantes son o café, o plátano e a cana de azucre. Un dos problemas para o desenvolvemento económico da zona é o atraso da súa rede de comunicacións. Só dispón de 14 km de estradas, dos que 3 están asfaltados. Chiapas posúe o índice de crecemento máis elevado do país, cun 4,5% anual. O 42% da poboación é menor de 15 anos e o grao de analfabetismo é do 30%.
Historia
Durante o período preclásico (2500 a C-300 d C) establecéronse neste territorio varios grupos procedentes do altiplano de Guatemala, ao redor dos ríos Usumacinta e La Pasión. A influencia olmeca deixouse sentir na...

PERSOEIRO

Novelista, xornalista e político. Cultivou o xornalismo político en Cuba, onde estivo preso, e en Zaragoza. Residiu en París e Madrid, onde foi redactor de El Imparcial e militou en Acción Republicana. Publicou a tetraloxía autobiográfica Del cautiverio (1903), Del hospital (1906), Del cuartel y de la guerra (1906) e Del periódico y de la política (1907), e a novela El juez que perdió su conciencia (1925). Sendo gobernador de Ávila, foi fusilado nos inicios da Guerra Civil.

PERSOEIRO

Psicólogo suízo. Profesor de psicoloxía e de pedagoxía na Universidade de Xenebra, en 1901 fundou, con Théodore Flournoy, Archives de Psychologie, a primeira revista francesa de psicoloxía. A súa teoría funcional da educación traduciuse, no terreo práctico, na escola activa, onde calquera actividade está baseada na necesidade e no interese do neno, e deu fundamentación psicopedagóxica ao movemento europeo da escola nova, do que formou parte. Creou, en 1912, o Instituto Jean-Jacques Rousseau, denominado posteriormente Instituto de Ciencias da Educación, centro de estudo da formación da moderna pedagoxía europea, ata o momento da Segunda Guerra Mundial, ao que acudiron moitos profesionais españois da educación baixo o impulso da Junta para la Ampliación de Estudios. Os inspectores de educación da Coruña (dos anos 20 e 30), José Peinado Altabre e Manuel Díaz Rozas, mantiveron contacto con E. Claparède. Entre as súas obras están L’association des idées...

PERSOEIRO

Compositor flamengo. É autor dunha extensa obra relixiosa (misas, réquiems, magníficats, motetes) e de numerosas chansons. As súas cancións aparecen recollidas en varias compilacións da época, tanto en Francia coma en Alemaña ou Inglaterra.

1. de contrachapar.

2. Taboleiro destinado á carpintería e á construción de mobles, formado por un número impar de chapas superpostas e encoladas de xeito que as súas fibras queden entrecruzadas. Emprégase para plafóns e fondos de pipotes, caixóns e outros envases.

3. Operación de contrachapar.

1. Aplícase ás figuras iguais colocadas unhas sobre outras pero en posición invertida.

2. Acto ou obxecto que compensa traballos ou accións anteriores, xeralmente negativas.

3. 1. Asento que se fai nunha conta para emendar un erro.

   2. FRAS: En contrapartida loc adv En compensación.

      Relación recíproca entre un cargo e o seu aboamento correspondente.