"Ons" (Contén)

PERSOEIRO

Conde de Tui e do Deza. Repoboador da zona inferior do Miño. Participou no achegamento entre a nobreza galega e os reis de Asturias e León.

PERSOEIRO

Crego, ensaísta e profesor. Estudiou Filosofía, Psicoloxía e Teoloxía no Seminario de Santiago de Compostela e na Universidad Pontificia de Salamanca. Como ensaísta publicou A ascensión dun poeta. Xosé María Díaz Castro (Premio Ánxel Fole de ensaio) e foi o editor e coordinador dos libros colectivos Doce anos na busca da nosa identidade e Homenaxe a X. M. Díaz Castro. É colaborador en diversas revistas (Xermolos, Encrucillada, Irimia) e xornais (El Progreso, La Voz de Galicia). Participou activamente na normalización do galego na sociedade e na Igrexa e en obras de carácter colectivo sobre aspectos relacionados co desenvolvemento da cultura galega e sobre a comarca da Terra Chá. Fundou e coordinou a Asociación Cultural Xermolos e recibiu os premios IAR de Folklore (1993) e Moncho Valcarce de Promoción da Terra (1996).

GALICIA

Escritor, xornalista e profesor de Literatura Contemporánea na Universidad Complutense de Madrid. É doutor en Filoloxía Románica e licenciado en Ciencias da Información, tamén pola Universidad Complutense. Foi profesor de Literatura Mundial Contemporánea no CEU e no Colegio Universitario San Pablo, amais de profesor de Redacción Xornalística na Universidad Complutense. Foi presidente da Federación Nacional de Asociaciones de la Prensa, director de Relaciones Externas do ministerio de Facenda e director das revistas Temas, Caja de Madrid, Iglesia en Madrid e do xornal El Ideal Gallego. Tamén exerceu como correspondente en París e Roma de Editorial Católica, e foi director das páxinas culturais do xornal Ya. Entre as súas obras destacan: Madrid al paso (1976), La Hacienda en la II República (1981) e Diálogo con las sombras, novela finalista do Premio Internacional Plaza y Janés. Obtivo os premios Doncel (1967), Café Gijón (1975) de novela...

PERSOEIRO

Pedagogo. Estudiou Filosofía e Historia en Kiev. A partir de 1917 exerceu como catedrático de Psicoloxía e Filosofía en Moscova. Desde o inicio da revolución socialista interveu na planificación e organización escolar soviética. Realizou unha síntese das ideas dos pedagogos da Escola Nova coas de Marx e creou un principio de educación socialista. Ideou a escola de produción, que une o método educativo baseado na natureza coas ciencias sociais e naturais, co traballo industrial e coas manifestacións literarias e artísticas, partindo do postulado de que a escola debe reflectir a organización social e económica. Sobre este tema escribiu Tarefas e métodos da escola nova primaria (1917) e A escola do traballo (1919) e, no campo psicopedagóxico, Memoria e pensamento (1938) e Análise psicolóxica da memoria (1940).

PERSOEIRO

Mariscal ruso coñecido como Galen. De orixe obreira, serviu no exército tsarista ata 1916. En 1917 uniuse aos bolxeviques, chegando a ser delegado do partido en Samarra. Ao mando de tropas do Exército Vermello combateu, durante a guerra civil, contra os exércitos contrarrevolucionarios de Kolčak e Wrangel. En 1921 foi nomeado ministro da Guerra da República de Siberia. Dende 1922 ata 1938 foi comandante das forzas soviéticas no Extremo Oriente e, entre 1924 e 1928, foi conselleiro militar de Sun Yat-sen e de Chiang Kai-shek. En 1935 foi ascendido a mariscal. En 1937 presidiu o consello de guerra contra Zujachevski e pouco despois, entre 1938 e 1939, desapareceu víctima dunha depuración ordenada por Stalin. Foi rehabilitado en 1956, trala chegada ao poder de Kruščov.

PERSOEIRO

Pintor e dourador de retablos. Estivo activo na comarca de Pontedeume. En 1626 traballou nos retablos da capela maior de Santiago de Barallobre (Fene) e de San Mamede de Laraxe (Cabanas); en 1628 no retablo principal de Santa María de Ombre (Pontedeume). En 1631 pintou e dourou, xunto con Alonso Pernas e Gabriel de Fojo, as andas do retablo da Santísima Trindade da confraría de mareantes de Pontedeume.

PERSOEIRO

Dominicano. Exerceu tarefas de evanxelización en Exipto, onde sufriu persecucións e cadea. Foi bispo de Marrocos. Escribiu Vida de San Macario e Contra los malos médicos, e traduciu do árabe a Vida de Santo Antonio Abad, Historia de José e Disputa.

PERSOEIRO

Poeta. Dentro da corrente barroca conceptista, escribiu Peregrinos pensamientos de misterios divinos (1614) e Nuevo jardín de flores divinas (1617).

PERSOEIRO

Pintor de orixe flamenga. Veciño da parroquia da Corticela, traballou en Santiago de Compostela a principios do s XVIII.

PERSOEIRO

Escritor. Baixo a influencia de Madame de Staël publicou Voyage sur la scène des six derniers livres de l’Enéide (Viaxe sobre a escena dos seis últimos libros da Eneida, 1804).

PERSOEIRO

Duque de San Jaime. Pretendente carlista á coroa de España co nome de Afonso Carlos I, irmán de Carlos VII. En 1871 casou con María das Neves de Braganza, infanta de Portugal. Durante a Terceira Guerra Carlista foi designado capitán xeneral das forzas de Catalunya (1872-1876). En 1931, ao morrer sen fillos o seu sobriño Xaime, converteuse en pretendente. Rompeu as negociacións que iniciara co destronado Afonso XIII e mostrouse de acordo coa entrada dos carlistas no levantamento de 1936. Morreu sen fillos, deixando irresoluta a súa sucesión.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Sanxenxo baixo a advocación de san Pedro.

PERSOEIRO

Matemático, físico e médico. Condiscípulo de Torricelli, profesor de Matemáticas en Messina e en Pisa, creou, en Medicina, a escola iatromecánica. Na súa obra fundamental De motu animalium (Sobre o movemento dos animais, 1680-1681), intentou por primeira vez aplicar métodos matemáticos ao estudo dos problemas da mecánica do movemento dos animais.