"Oria" (Contén)

1. 1. Facultade de lembrar. Adóitase distinguir a memoria como capacidade, disposición ou función, do recordo, acto ou proceso de recordar. Esta distinción arraiga na filosofía grega e na súa diferenciación entre ή (facultade de lembrar os datos sensibles e retención das impresións e as percepcións) e ἀά (acto espiritual mediante o que a alma ve no sensible o intelixible, en virtude da forza dos arquetipos ou ideas que contemplou antes da súa existencia no corpo). A coñecida distinción grega é tamén discernible na escolástica, en R. Descartes e en H. Bergson. Psicoloxicamente, no que se refire ao problema do substrato da memoria, adoita aceptarse a teoría molecular que enuncia que a aprendizaxe se basea nas alteracións da estrutura química das moléculas que integran as neuronas.

   2. memoria comprensiva

      Categoría de memoria que se caracteriza pola retención das aprendizaxes significativas, é dicir, aprendizaxes que formaron parte da estrutura cognoscitiva dun individuo. A memoria comprensiva contraponse á memoria repetitiva ou mecánica. Para que se produza unha memorización comprensiva dos coñecementos debe crearse unha relación entre os coñecementos previos do alumno e os novos coñecementos que se queren aprender.

   3. memoria fotográfica

      Facultade que permite traer con facilidade á mente fragmentos dun texto, epígrafes ou a súa posición nunha páxina.

2. Presenza na mente dunha persoa, un feito ou dunha cousa do pasado.

3. Escrito para informar ou expoñer algo de importancia.

4. 1. Dispositivo ou circuíto que permite a entrada dunha determinada información codificada en sistema binario e que é capaz de rexistrala e de almacenala temporal ou indefinidamente. Os parámetros máis interesantes dun dispositivo de memoria son: a capacidade ou cantidade de bits (ou octetos) que contén, a velocidade de acceso ou tempo que se tarda en obter a información, o ancho de banda ou cantidade de información subministrada por segundo, a densidade en bits por unidade de volumen, a potencia eléctrica requirida, o custo por bit e a organización interna dos bits ou información. As memorias que perden a súa información cando se corta a alimentación eléctrica chámanse volátiles e, en caso contrario son non volátiles. Hai unha gran variedade de dispositivos de memoria como disquetes, discos duros, cintas magnéticas, discos ópticos só de lectura (CD-ROM) ou de lectura e escritura (CD-RW) e outros, normalmente empregados en dispositivos de memoria periférica, tamén chamada secundaria, dos ordenadores...

   2. memoria asociativa

      Memoria en que a referencia aos datos non se fai por dirección, senón directamente por unha clave, que é comparada simultaneamente con todas as claves dos datos presentados na memoria.

   3. memoria auxiliar

      Memoria de capacidade moito máis grande pero de acceso máis lento ca o da memoria principal.

   4. ...

1. Escrito en que se expoñen os motivos para unha petición ou unha proposta, ou se defende algunha cousa.

2. 1. Libro ou escritura que contén noticias ou instrucións dignas de lembrar.

   2. Obra manuscrita ou impresa que contén a narración dos feitos importantes dos que o redactor foi protagonista ou testemuña.

3. Compilación de documentos de relevancia histórica e política, que pretenden ilustrar e lembrar acontecementos importantes.

4. 1. Apuntamento onde están contidos todos os feitos dun preito ou dunha causa.

   2. Escrito en que se demanda unha graza alegando os méritos ou os motivos en que se fundamenta a solicitude.

   3. memorial axustado

      Apuntamento onde están contidos todos os feitos dun preito ou dunha causa.

5. Monumento que se fai en conmemoración ou recordo de algo ou de alguén.

6. ...

1. Calquera cousa que se pode comprar ou vender.

2. Conta de activo que recolle os resultados da actividade lucrativa da empresa. Xeralmente os movementos da conta de mercadorías desdóbranse nos movementos das compras, vendas e almacén.

3. Produto do traballo humano, útil para satisfacer as necesidades humanas e destinado ao intercambio no mercado.

PERSOEIRO

Actriz cinematográfica. Coñecida como Victoria Abril, principiou a súa carreira profesional en televisión no programa Un, dos, tres (1976). Destacou polos seus papeis eróticos, como en Cambio de sexo (1976), e desenvolveu gran parte da súa carreira en España, Italia e Francia. Protagonizou, entre outras, La muchada de las bragas de oro (1979), L’Addition (1983), Max mon amour (1985), El Lute: camina o revienta (1987, Concha de Plata no Festival Internacional de Cine   Donostia-San Sebastián), Átame! (1989), Amantes (1991, Silberner Bär na Berlinale), Kika (1993),   Libertarias (1995), Nadie hablará de nosotras cuando hayamos muerto (1995, Concha de Plata en Donostia 1995 e Goya á mellor actriz 1996), Entre las piernas (1998), Sin noticias de Dios (2000) e El séptimo día (2004).

1. 1. Parte menos numerosa dun conxunto de persoas ou cousas.

   2. Parte máis pequena dos votos emitidos nunha votación.

2. 1. Conxunto de votantes que quedan en inferioridade numérica e de forza nunha asemblea, parlamento ou outro tipo de reunión.

   2. minoría nacional

      Sector da poboación dun estado, nación ou outro tipo de réxime, que difire do sector numericamente maioritario ou do sector efectivamente dominante unido pola lingua, cultura, relixión ou ideoloxía. A nivel nacional, algúns estados recoñecen constitucionalmente os dereitos das minorías; a nivel internacional, tanto o dereito do mesmo nome como a Organización de Nacións Unidas (ONU) procuraron a protección destas minorías.

   3. minoría parlamentaria

      Conxunto de grupos de deputados constituídos como oposición e unidos por certas afinidades.

3. menoridade.

1. 1. Prórroga do prazo que se concede legalmente a alguén para o pagamento dunha débeda ou tributo.

   2. Tempo que lle concede o acredor ao pagador para pagar a débeda.

   3. xuros moratorios

      Xuros creados desde que se constitúe en mora o debedor

2. Suspensión ou dilación dun asunto.

PERSOEIRO

Escritora. Licenciada en Filoloxía Románica pola Universidad de Madrid, especializouse en obras didácticas e literarias, sobre todo no ámbito da literatura infantil e xuvenil. No apartado pedagóxico destaca a escolma poética Os novísimos da poesía galega (1973), o libro de texto Literatura galega século XX (1981), en colaboración con X. Rábade Paredes; e os cadernos didácticos As linguas de España (1991) e Verso e prosa (1991). No eido da tradución, ademais das versións que outros autores realizaron das súas obras, publicou El perro Rin y el lobo Crispín (1986), de Carlos Casares; Mecanoscrito da segunda orixe (1989), de Manuel de Pedrolo; Os ollos do dragón (1989), de Mª Angels   Gordella; e As mazás da prosperidade (1991), de Hans C. Andersen. No apartado creativo, ademais de participar no volume colectivo Lerias (1991), destacan Alcores de Donalvar (1969), Mar adiante (Historia de nenos pra nenos) (1973), Contos pra nenos (1979), Leonardo e os fontaneiros (1986, Premio Barco de Vapor),...

1. Que se orixina por diversos factores.

2. Transmisión hereditaria dunha característica ou unha doenza determinada pola combinación de factores xenéticos e ambientais.