"RM" (Contén)

PERSOEIRO

Médico. Estudou nas universidades de Harvard e Columbia, onde se doutorou en 1966. Centrouse no estudo da reprodución das células tumorais e explicou a orixe tumoral dos oncoxenes. En 1989 recibiu, xunto J.M. Bishop, o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina.

GALICIA

Escritor e xornalista. Licenciado en Teoloxía pola Universidad de Comillas e titulado en xornalismo (1967), traballou en publicacións periódicas, como Nuevo Diario e Chan. Colaborou na revista Spes e nos servizos informativos de TVE (1974), onde foi director do Centro de TVE en Galicia (1979) e responsable do programa “Gaceta cultural” (1981). Tradutor de textos clásicos e da obra de Escrivá de Balaguer Camino, publicou La España ausente (1971), Quién es quién en la Iglesia española (1978), A Comarca do Deza (1989) e Vila de Cruces: la tierra de Carbia (2000).

PERSOEIRO

Escritora e mestra, irmá de Dora Vázquez. Coñecida como Pura Vázquez, foi secretaria da Escuela de Periodismo da Universidad Central de Caracas e encargada do Archivo Fotográfico do Instituto Nacional de Cooperación Educativa. Colaborou en diversas publicacións periódicas, como ABC, Estafeta Literaria, La Noche, Posío, La Voz de Galicia e La Zarpa. A súa obra, fundamentalmente poética, caracterízase polo lirismo, a relixiosidade e o intimismo, con certas doses de preocupación social e o emprego dalgúns tópicos de carácter romántico. É autora de Íntimas (1952), Maturidade (1955), A saudade e outros poemas (1963), O desacougo (1971), Verbas da edra no vento (1992) e Zodíaco, opúsculo (1992). No eido da literatura infantil, de trazos moralistas e clásicos, destacan os poemarios Versos pra os nenos da aldea (1968) e A música dos tempos (2002), ademais da narración “Segundo Pereira”, incluída no...

1. 1. Animal invertebrado non artrópodo, celomado, co corpo longo e delgado, de forma cilíndrica a miúdo segmentado, brando e xeralmente contráctil.

   2. verme intestinal

      Calquera verme que vive no intestino humano, en particular a lombriga (Ascaris lumbricoides) e o oxiúro (Enterobius vermicularis).

2. Grupo heteroxéneo de animais metazoos triploblásticos que non son nin artrópodos nin vertebrados. Este nome foi dado por Linné a animais tan distintos como equinodermos, moluscos, briozoos, platihelmintos ou anélidos. Xa non se recoñece como grupo, xa que as semellanzas non se deben a afinidades filéticas.

3. 1. Insecto en fase larval ou insecto que en estado adulto conserva o aspecto de larva.

   2. verme da seda

      Eiruga do lepidóptero Bombyx mori, que se cría para obter a seda coa que fabrican os casulos onde se reclúen durante o estado de crisálida. Os vermes da seda nútrense sobre todo de follas de moreira branca.

PERSOEIRO

Pintor holandés. Coñecido como Jan Vermeer, foi discípulo de C. Fabritius. Formou parte do gremio de pintores de Delft e dedicouse ao comercio de obras de arte. Inicialmente (1635-1660) inclinouse pola temática relixiosa (Cristo en casa de Marta e María, 1954-1655) e mitolóxica (A alcaiota, 1956; Diana e as ninfas, 1655-1656), que amosan unha certa influencia do Barroco italiano. Realizou escenas da vida cotiá de interiores serenos, cun aire de intemporalidade como A leiteira (1658-1660), Rapaza de azul lendo unha carta (1662-1664), A moza da perla (1665) ou Moza facendo encaixe (1669-1670), e tamén escenas da súa cidade como A rúa de Delft (1657-1658) ou Vista de Delft (1660-1661).

1. 1. Que é da cor do sangue arterial.

   2. Cor do espectro solar, que se sitúa nun extremo deste, xunto ao laranxa, e cuxas lonxitudes de onda están comprendidas entre 6.220 e 7.000 Å.

2. Aplícase aos revolucionarios e máis especificamente aos militantes socialistas ou do movemento obreiro. Expresión cuñada no s XIX, foi usada a miúdo como sinónimo de comunista, sobre todo polos sectores conservadores ou reaccionarios. 

3. Colorante azoico que presenta coloración vermella en medio alcalino. Utilízase para tinguir o algodón, pois foi o primeiro colorante sintético que se empregou para tinguir directamente esta fibra, e en análises químicas serve como indicador ácido-base.

1. 1. Que é dunha cor vermella moi viva.

   2. Cor vermella moi viva.

2. Colorante vermello altamente tóxico, composto por pos de cinabrio de cor escarlata, insolubles en auga, e que subliman a 583° C. Emprégase en medicina e como pigmento.

1. Relativo ou pertencente aos vermétidos.

2. Gasterópodo da familia dos vermétidos.

3. Familia de gasterópodos prosobranquios á que pertencen as especies do xénero Vermetus, todas de cuncha tubular cunha espiral enrolada, que lles fai semellantes a algúns poliquetos serpúlidos, e con abertura da cuncha, circular e pechada por un opérculo redondo. Viven adheridos ás rochas do litoral dos mares cálidos e temperados.

PERSOEIRO

Escritor. Cultivou o ensaio, a crítica, a novela e a investigación literaria e artística. Influíu na vida cultural de Flandres e publicou Kritiek der Vlaamsche Beweging (1895), De wandelende Jood (1906) e Twee vrienden (1943).

1. vermiforme.

2. Que ten vermes ou os cría.

1. Relativo ou pertencente aos vermídeo.

2. Animal do grupo dos vermídeos.

3. Grupo heteroxéneo de animais que teñen en común unicamente a súa semellanza aos vermes. Este grupo inclúe, entre outros, os ectoproctos, os braquiópodos, os gastrotricos ou os quinorrincos.