"An" (Contén)

1. Relativo ou pertencente a Sevilla ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Sevilla.

GALICIA

Xornalista e escritor. Foi subdirector de El Pueblo Gallego, onde en moitas ocasións asinaba os seus artigos como Vicus, director da revista Grial e do Anuario de Vigo, redactor xefe da Hoja del Lunes e colaborador de Vida Gallega. Escribiu os libros de poemas O muíño albeiro (1935), O amor, o mar, o vento e outros gozos (1938), Terra liñar (1947) e As dornas da preguiza (1963). Como narrador publicou o libro de relatos Historias do canizo (1979) e a novela Doutor Famiano (1988). Foi membro correspondente da Real Academia Galega e recibiu o Premio Nacional de Periodismo Octubre (1943), o Gran Premio de Vigo de Cinematografía (1960) e o Premio Ciudad de Vigo (1970).

PERSOEIRO

Príncipe de Transilvania (1581-1596 e 1601-1602), fillo e sucesor, por elección, do príncipe Cristóforo I. En 1596, despois de ser recoñecido príncipe herdeiro de Transilvania (1594) polo emperador, cedeulle o principado, pero, arrepentido, volveu sacar adiante o trono axudado polos turcos, e cedeulle a coroa definitivamente ao emperador en 1602.

PERSOEIRO

Rei de Borgoña. Sendo ariano converteuse á ortodoxia cristiá, feito polo que os seus súbditos o destronaron. Nos últimos anos levou vida de penitencia e meditación, arrepentido por lle dar morte ao seu fillo, cando se rebelara contra el. En 524 foi asasinado por Clodomiro. A súa festividade celébrase o 1 de maio.

1. Parte do círculo contida en 60°que se corresponde coa sexta parte.

2. Instrumento provisto dun limbo graduado e de dous espellos, un móbil e outro fixo, feito que permite medir a altura dun astro desde un barco ou desde un avión. O sextante mariño consta dun bastidor cun limbo graduado, na parte inferior, que alcanza un arco de 60° ou de 80°. A alidada xira ao redor dun eixe que pasa polo centro dunha circunferencia, que ten un limbo como arco, e leva no seu extremo un nonio que se despraza sobre a graduación do limbo. Perpendicularmente ao plano deste último hai dous espellos; un M, fixado na alidada e o outro, m, fixado no bastidor. Enfronte deste último espello e collida ao outro lado do bastidor, hai unha pequena lente, u. Unha variedade deste instrumento é o sextante de avión, dunha precisión moi inferior á do sextante mariño.

3. Antiga moeda de bronce correspondente á sexta parte dun enteiro, composta de doce unidades.

PERSOEIRO

Poetisa. De nome Anne Gray Harvey, o seu temperamento depresivo e a obsesión pola morte levárona ao suicidio. A súa obra expresa a súa angustia existencial e achégase á poesía confesional de R. Lowell ou Silvia Plath. Destacan To Bedlam and Part Way Back (1960) e The Death Notebooks (1974). Obtivo o Premio Pulitzer de Poesía (1967) con Live or Die (1966).

RIOS

Río de Turquía, o máis importante da costa meridional con 500 km de lonxitude. Nace no Antitauro e desemboca no Mediterráneo despois de pasar pola cidade de Adana.

PERSOEIRO

Nobre inglés, II conde de Hertford (1750). Foi embaixador en Francia (1763-1765), lord lugartenente de Irlanda (1765-1766) e lord camarlengo da corte (1766-1782). En 1793 foi nomeado conde de Yarmouth e marqués de Hertford.

PERSOEIRO

Eclesiástico italiano, fillo de Francisco I de Milán e de Blanca Maria Visconti. Bispo administrador de Pavia (1479-1505), foi nomeado cardeal diácono por Sisto IV (1484). Tamén foi bispo de Novara (1484-1485 e 1503-1505) e administrador dos bispados de Cremona (1486-1505) e Pesaro (1488-1491). A súa intervención no conclave de 1492 foi decisiva para a elección de Alexandre VI, que o nomeou vicechanceler da Igrexa e legado en Boloña. Á morte de Alexandre VI, apoiou a candidatura de Xulio II no conclave de 1503.

PERSOEIRO

Eclesiástico, fillo de Bosio (II), conde de Santa Fiora e de Cotignola, e de Constanza, filla de Alessandro Farnese (Paulo III). Foi bispo de Montefiascone-Corneto (1528-1548), de Parma (1535-1560), camarlengo da Igrexa (1537), legado en Boloña (1537-1538) e Hungría (1540) e administrador dos bispados de Narni (1537-1538) e Chiusi (1538). Foi un dos cardeais do partido imperial no conclave de 1550, en que saíu elixido Xulio III. Como hispanófilo, foi encarcerado por Paulo IV en 1555, pero en 1557 interveu na paz entre este e o duque de Alba, que se apoderara de Roma.

PERSOEIRO

Político británico, primeiro conde de Shaftesbury. Durante a guerra civil (1642-1649), comezou loitando a favor do rei, pero en 1644 abandonou a causa realista e pasouse ao Parlamento. Acabada a guerra, converteuse en home de confianza de O. Cromwell. Cara a 1660 pasouse á causa da restauración e foi membro do consello privado de Carlos II de Inglaterra, que o ennobreceu e o fixo lord chanceler (1672).

FILOSOFOS

Filósofo e político. Elaborou unha moral natural que excluía toda sanción extrínseca dos actos humanos e propugnou unha felicidade feita de bo humor, contraposta ao entusiamo e ao fanatismo. Das súas obras destacan An Inquiri Concerning Virtue (1699), The Sociable Enthusiast (1705) e Soliloquy, or Advice to an Author (1710).

CIDADES

Cidade do estado de Uttar Pradēsh, India, situada ao N de Lucknow (237.663 h [1991]). Ten industrias alimentarias e téxtiles.

1. Relativo ou pertencente a W. Shakespeare e á súa obra.

2. Especialista na vida ou obra de W. Shakespeare.

1. Relativo ou pertencente ao pobo shan ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo shan.

3. Pobo do grupo tai, orixinario de Nanzhao (Yunnan), que se estableceu ao NL de Birmania despois de que Khublai Khan destruíse o reino (1253). No s XVI, ante o novo estado Toungoo, conservaron certa independencia, que se converteu nunha débil autonomía cando os británicos ocuparon o país (1885). Coa promesa da independencia, uníronse ao novo estado de Myanmar (1947), pero privóuselles do dereito á autodeterminación e terminaron por constituír o estado Shan dentro da Unión de Myanmar (1948).

4. Lingua do grupo tai-kadai do phylum áustrico que fala o pobo shan e nalgúns lugares de China e Tailandia.