"llo" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Brión baixo a advocación de san Miguel.

PERSOEIRO

Licenciada en Filoloxía Galego-Portuguesa pola Universidade de Santiago de Compostela e profesora da mesma universidade. Traballa en temas relacionados coa lingua e a toponimia. Publicou: Contribución ao estudo do léxico de Valentín Lamas Carvajal (1986) e doutorouse coa tese Contribución ao estudo da antroponimia medieval galega (séculos VIII-XIII) (1993). Ten participado en volumes colectivos como Estudios dedicados a Celso Emilio Ferreiro (1992), Guía bibliográfica da lingüística galega (1996), Homenaxe a Pilar Vázquez Cuesta (1996) e Homenaxe a Ramón Lorenzo (1998), entre outros moitos. Ademais participou na elaboración do Dicionario normativo galego-castelán (1988), Vocabulario comercial básico (1988), Dicionario escolar galego (1990), Léxico administrativo castelán-galego (1991) e do Dicionario dos nomes galegos (1992). Colaboradora nas revistas Verba e Cadernos da Lingua...

1. Apelido de orixe toponímica. Este topónimo, que semella ser un derivado formado a partir do latín bulla ‘burbulla’, fai referencia a terreos nos que nacen mananciais a cachón. A mesma orixe ten o apelido Boullón, tamén de orixe toponímica.

2. Liñaxe que leva como armas: en campo de sinople, tres castañas de ouro, ben ordenadas; bordo de ouro con dúas espadas de sable.

PERSOEIRO

Poeta francés en lingua francesa e latina. Autor de Nugae (1533).

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Fundou e dirixiu a revista La Estrella Galaica, onde publicou relatos en galego como “Xan Canitrote”, e poesías en galego e en castelán, moitas veces baixo os pseudónimos Magdalena de Monteblanco ou Gonzalo. Despois dunha estadía en Huelva (1898), regresou a Galicia e dirixiu os semanarios os El Faro de las Rías (1909), La Opinión (1912) e El Pueblo e colaborou en varios xornais (La Integridad, Gaceta de Galicia, Crónica Carrileña, etc). Participou na celebración do Centenario da Guerra da Independencia co poema “Aos héroes da Arousa”. O seu poema “Esperanzas” acadou o premio dos Xogos Florais lugueses (1900) e “Plegaria” foi premiado polo Ateneo de Sevilla (1908). Deixou varios libros inéditos, entre eles un poemario galego-castelán titulado Hojas Secas. A súa novela curta La Torre de Miadelo empezou a publicarse na Crónica Carrileña e os seus relatos Nubes...

PERSOEIRO

Político. Abandonou os estudios de teoloxía polos de dereito. Entre 1833 e 1835 foi fiscal da Audiencia de Cáceres. En 1835 creou o Boletín de jurisprudencia. Afiliado ao partido moderado, foi deputado no 1837. Participou en moitos dos gobernos de Narváez, foi ministro de Gracia e Xustiza no 1847 e de Comercio, Instrución e Obras Públicas entre 1847 e 1849, e en 1849 de Finanzas, cargo dende o que intentou nivelar os orzamentos e ordenar a débeda pública. En 1851 presidiu o consello de ministros. Negociou o concordato coa Santa Sé no 1853. En 1852 tentou impoñer unha nova Constitución de orde ultraconservadora, o que motivou a súa saída do goberno. Foi presidente do Congreso en 1858 e senador a partir de 1863.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Portas baixo a advocación de san Cristovo.

PERSOEIRO

Actor cinematográfico. Pai dos tamén actores Beau e Jeff Bridges, triunfou na televisión na década dos setenta. Traballou en numerosos westerns e películas cómicas. Entre as súas interpretacións destacan: The Lone Wolf takes a Chance (O lobo perdido ten sorte, 1941), She’s a Soldier too (Ela tamén é un soldado, 1944), A Walk in the Sun (Un paseo baixo o sol, 1945), Airplane (Aterriza como poidas, 1980), Hot shots (1991) e Blown away (Voar polos aires, 1994).

1. Luz que despide un corpo.

2. Que posúe unhas calidades admirables.

3. 1. Dispositivo das pantallas dos ordenadores empregado para facelas máis ou menos luminosas.

   2. Filtro de programas de manipulación fotográfica que ten o mesmo efecto que xirar o mando dun televisor ou dun monitor de ordenador; aclara ou ben escurece a zona completa á que se aplica. O brillo pode estar combinado co filtro de contraste, posto que os dous atributos aféctanse entre si.

   3. Control de aplicacións dispoñible normalmente cos escáneres e usado para axustar a luz normal da imaxe.

ENTRADA LARGA

Función dada pola expresión:

FORMULA

PERSOEIRO

Físico francés. Profesor na Universidade de París (1928), pasou aos EE UU, onde foi profesor en Harvard e Columbia. Traballou en mecánica estatística, paramagnetismo, propagación de ondas e, especialmente, no estudo da estrutura das bandas de enerxía nos sólidos.