"RC" (Contén)

GALICIA

Comarca situada ao O da provincia da Coruña e no NO da Comunidade Autómoma de Galicia. Limita ao N co Océano Atlántico e coa comarca de Bergantiños (concellos de Laxe e Cabana de Bergantiños), ao S coas comarcas de Xallas (concello de Mazaricos), ao L as comarcas de Bergantiños (concello de Coristanco) e Xallas (concello de Santa Comba) e ao O a comarca de Fisterra (concellos de Dumbría e Muxía) e, de novo co Océano Atlántico. Abrangue unha superficie de 372,5 km2en que acolle unha poboación de 21.020 h (2001), distribuída entre os concellos de Camariñas (51,9 km2; 6.421 h [2001]), Vimianzo (187,4 km2; 8.542 h [2001]) e Zas (133,2 km2; 6.057 h [2001]). Non existe unha clara capitalidade comarcal, aínda que Vimianzo exerce certa atracción.
Xeografía física
Desde o punto de vista físico, trátase dun espazo moi contrastado, pois é unha comarca costeira e interior ao mesmo tempo. O relevo pódese enmarcar nunha área de transición...

GALICIA

Comarca situada ao NL da provincia de Ourense e no SL da Comunidade Autónoma de Galicia. Limita ao N coa comarca de Quiroga (concellos de Ribas de Sil e Quiroga), ao S coas de Verín (concello de Laza) e Viana (concellos de Vilariño de Conso e Viana do Bolo), ao L coa comarca de Valdeorras (concellos de Larouco e O Bolo) e ao O coa comarca da Terra de Caldelas (concellos de Castro Caldelas e Montederramo). Abrangue unha superficie de 431,7 km2en que acolle unha poboación de 5.730 h (2001), distribuída entre os concellos de Chandrexa de Queixa (171,8 km2; 844 h [2001]), Manzaneda (114,6 km2; 1.198 h [2001]), A Pobra de Trives (84,2 km2; 2.756 h [2001]) e San Xoán de Río (61,1 km2; 932 h [2001]). A Pobra de Trives é a capital comarcal e un núcleo consolidado de servizos básicos. Debido ao seu afastamento da capital da provincia, o referente da comarca é O Barco de Valdeorras, sobre todo no relativo a servizos públicos especializados.
...

1. Dignidade ou cargo de tetrarca.

2. Época e duración do goberno dun tetrarca.

PERSOEIRO

Escritor belga. Admirador de Apollinaire, tanto a súa poesía, con obras como Vie poésie (1961), como a súa prosa, con títulos como Échec du Temps (1945), caracterízanse por evidentes audacias formais.

SEMANARIOS

Semanario publicado en Ourense a partir do 7 de febreiro de 1876 que cesou en 1889. Subtitulado “Parrafeos c’o pobo galego”, incluíu na portada os lugares de venda e os seus contidos “artigos de costumes, poesías, efemérides, cantares e contos do país galego”. Fundado por Valentín Lamas Carvajal, foi o primeiro xornal publicado integramente en galego e no que, baixo un estilo xornalístico e literario, onde se abordaron os problemas cotiáns do rural galego e a defensa do idioma desde un punto de vista anticentralista, foi precursor dos ideais agrarios e galeguistas. A publicación tivo dúas épocas, a primeira entre 1876 e 1880, en que se publicou primeiro como quincenal e, a partir do 5 de novembro de 1876, semanal, aínda que con diversas suspensións. A segunda época abarcou entre 1883 e 1889, cunha certa regularidade. A través de diálogos co paisano, o tío Marcos, Lamas Carvajal denunciou o caciquismo, a miseria do campo galego, os impostos e os políticos corruptos; para iso, contou coa...

PERSOEIRO

Escritor latino. É autor dunha Vita Ciceronis e do tratado gramatical De usu atque ratione linguae latinae. A tradición atribúelle a invención das notas tironianas.

PERSOEIRO

Arquitecto e escultor. Colaborou co seu pai, Antonio Tomé, e co seu irmán Diego Tomé na fachada da Universidad de Valladolid (1715). Mestre de obras da catedral de Toledo desde 1721, realizou Transparente (1721-1723) do deambulatorio. Fixo tamén o retablo maior da catedral de León.

1. Que torce.

2. Fuso que serve para torcer o fío groso de tecer.

1. Acción e efecto de torcer ou torcerse.

2. Torsión forzada e violenta dunha articulación.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Piñor baixo a advocación de Santiago.

1. Deformar un corpo ao darlle voltas sobre si mesmo e facer xirar cada un dos seus extremos nunha dirección contraria, de xeito que adquira unha forma helicoidal.

2. Facer que algo adquira unha forma curva.

3. Forzar unha articulación ao realizar un movemento de flexión violento e especialmente en sentido contrario ao natural.

4. Facer que algo tome unha dirección, unha posición ou unha orientación distinta á que tiña.

5. Poñer algo que estaba en posición vertical en posición oblicua.

6. Coller algo ou alguén unha dirección distinta á que tiña.

7. Tomar algunha cousa unha posición inclinada cara a algún lado.

8. Inclinarse algunha cousa cara a algún lado.

9. Evolucionar algunha cousa de maneira negativa ou distinta ao esperado.

1. de torcer ou torcerse.

2. Que amosa unha actitude maliciosa e malintencionada.

3. Que non manteñen boas relacións.