"GR" (Contén)

Diagrama que se utiliza para determinar as condicións dunha combustión óptima a partir dos datos que proporciona unha análise dos fumes.

Festival fotográfico anual organizado desde novembro de 1983 por iniciativa da Casa da Xuventude de Ourense, baixo a coordinación de Benito Losada, director desta institución. Xurdiu co obxecto de introducir a cidade de Ourense nos circuítos artísticos e para promocionar as últimas tendencias fotográficas do momento, con especial interese nos traballos dos novos fotógrafos galegos. Ademais das mostras fotográficas, distribuídas nas distintas salas de casas de cultura, cafés, concellos ou museos que colaboraron na iniciativa, o programa deste evento incluíu cursos, saídas á rúa ou concursos que se desenvolveron nas 17 vilas e cidades e nas 55 entidades que traballaron na súa organización e promoción.

Grupo de filósofos, dentro do neopositivismo moderno, que se distingue polo feito de aplicar a análise crítica á linguaxe ordinaria pero non á científica, recusando tanto o uso da lóxica simbólica para levala a cabo, como a idea da ciencia unificada. Os representantes máis destacados foron A. J. Ayer, G. Ryle, J. L. Austin, S. Hampshire, P. F. Strawson, D. Pears e G. J. Warnock.

Construción situada en Toiriz (Pantón). Construída no s XVIII en cantaría miúda con reforzos nas esquinas, ten planta rectangular. Na fachada destaca a solaina e a torre ameada, ademais do escudo situado no muro de peche do terreo. Nos seus arredores sitúase unha capela datada en 1714 que conseva un retablo rococó no seu interior.

Xénero de peixes, da familia dos espáridos, ao que pertence o prago (P. pagrus).

Aparello que consiste esencialmente nunha corda longa que pode acadar varios quilómetros, da que colgan outras cordas máis finas, denominadas ramais, cada unha delas provista dun anzol no extremo libre. Sitúanse a diversas profundidades segundo a especie obxecto de pesca e deste xeito poden calarse no fondo (como na pesca da pescada) ou ben na superficie (atún).

Método de investigación instrumental que se emprega en fonética para obter unha imaxe da zona de contacto entre a lingua e o padal nunha articulación dada. A marca do contacto conséguese aplicando sobre a lingua unha fina capa dunha substancia coloreada que deixa unha pegada no padal ao producirse un movemento articulatorio.

Aparato principal que se emprega en palatografía, que consiste nunha serie de espellos regulables que iluminan o interior da boca dun informante para fotografar a zona de contacto que a lingua produce no padal nunha articulación dada.

Representación gráfica da zona de contacto palatal que a lingua deixa mediante o método da palatografía.

Ciencia que estuda a distribución antiga dos seres vivos e a dinámica do seu cambio xeográfico nas eras xeolóxicas. Trata de identificar a composición biótica das rexións nos diferentes tempos xeolóxicos e de buscar as razóns desta distribución dos organismos que depende do lugar de orixe dos diversos taxons, das súas capacidades migratorias, dos condicionamentos xeográficos para a dispersión, e tamén dos parámetros que definen o medio en que viven ou poden vivir os organismos.

Relativo ou pertencente á paleografía.

Persoa especialista en paleografía.