"CIO" (Contén)

1. Combinación mediante un catalizador dun isoalcano cun alqueno, para obter hidrocarburos saturados ramificados de número de octanos elevados (alquilado). As materias primas empregadas son, dunha banda, o isobutano e o isopentano (empregadas en exceso), e da outra, normalmente, o propeno, os butenos e o isobuteno ou as súas mesturas. A reacción é complexa, e a mestura de hidrocarburos separada por decantación fracciónase para illar o alquilato dos produtos volátiles.

2. Introdución dun grupo alquilo nunha molécula orgánica. A alquilación pode ter lugar sobre un carbono, un nitróxeno, un osíxeno ou un xofre. Os principais reactivos alquilantes son os haluros e os sulfatos de alquilo, e máis raramente outros compostos. Son exemplos importantes: a alquilación dos hidrocarburos aromáticos por reacción de Friedel e Crafts, a alquilación de amoníaco e as aminas.

PERSOEIRO

Escritor e político mexicano. Na súa narrativa, coa que acadou sona, tentou achegarse aos temas indíxenas mexicanos. Evolucionou cara ao Realismo, do que a novela El Zarco (1901) é o seu mellor expoñente. Expuxo as súas ideas liberais en El Correo de México, publicación da que foi un dos fundadores.

1. Acción e efecto de alterar ou de alterarse.

2. Depreciación que se produce no valor da moeda.

3. ariación na perspectiva focalizadora dun texto narrativo que non afecta á coherencia interna e externa do relato.

4. ariación do asentamento dun buque como consecuencia de ter cargado ou trasladado un peso. É positiva cando incrementa o calado de popa e negativa, no caso contrario.

5. Efecto de modificar nun ou dous semitóns a altura dunha nota verbo da súa entoación na tonalidade de base. O signo que a indica recibe o nome de accidente; haino de tres tipos: sostido (semitón agudo), bemol (semitón grave) e becadro (anula os anteriores) e pode figurar, ben na armadura (alteración constitutiva) ou ben no curso dunha pasaxe (alteración accidental).

6. Transformación das rochas próximas á superficie, pola acción de axentes exteriores, meteóricos (variacións térmicas, precipitacións, xeadas, etc) e doutros (fauna e flora, microorganismos, etc), que prepara a erosión propiamente dita. A alteración das rochas exerce un papel fundamental nos procesos de formación de solos.

7. alteración de alimentos

8. alteración de fitos

9. alteración de medicamentos

10. alteración de prezos

11. ...

1. Acción e efecto de alucinar.

2. Percepción dun obxecto ou dun estímulo externo inexistente, considerados polo suxeito como reais. Segundo a desorde dos sistemas sensoriais pode clasificarse en: a) alucinacións acústicas, nas que se senten sons máis ou menos elementais (acúfenos) ou voces; b) alucinacións visuais como no delirium tremens, a zoopsia ou visión de animais, xeralmente pequenos e repugnantes; c) alucinacións gustativas e olfativas con sabores e olores estraños; d) alucinacións táctiles, que poden ser pasivas (o individuo sente que o tocan) ou activas (cre que toca obxectos); e) alucinacións cenestésicas e do esquema corporal dentro das que se agrupaban as alteracións de despersonalización e da consciencia do eu e, así mesmo, as alucinacións relacionadas coa lei da gravidade (sensación de voar, de flotar no espacio); f) alucinacións cinestésicas, que producen a impresión de que os músculos se contraen mentres se permanece inmóbil. As alucinacións...

3. Padecer unha serie de alucinacións.

GALICIA

Pintor barroco que traballa na diócese de Tui no primeiro terzo do século XVIII. Sobresae a súa participación como pintor e dourador do retablo maior da Igrexa de Santa Mariña do Rosal (1725) xunto ao pintor guardés X. Antón Rolán de Santa Cruz (1725).

1. Acción e efecto de amalgamar ou amalgamarse.

2. Procedemento de extracción do ouro e da prata, e tamén do cloruro de prata, que consiste na separación do metal do mineral, previamente triturada, por disolución en mercurio. A amálgama así formada sepárase da ganga e destilada para recoller o residuo de ouro ou prata e recuperar o mercurio destilado para empregalo de novo no proceso. Unha vez separados por destilación, os metais deben ser refinados co fin de aumentar a súa pureza.

PERSOEIRO

Fora convertido por santo Honorato e chegou a ser o primeiro Bispo desta cidade francesa. Cóntase que grazas á súa oración un lóstrego esnaquizou un ídolo, deixando cegos aos seus adoradores. É o patrón de Rodez, aínda que as súas reliquias están na igrexa de Santa Fe de Conques.

GALICIA

Futbolista coñecido co nome deportivo Amancio. Ao longo da súa carreira profesional militou nos equipos do Real Club Deportivo de La Coruña e do Real Madrid CF. Foi integrante da selección española absoluta de fútbol en 42 ocasións, coa que se proclamou campión de Europa en 1964, na final disputada en Madrid diante do equipo da Unión Soviética. Campión da Copa de Europa de clubs co Real Madrid CF en 1966, club co que tamén gañou o Campionato Nacional de Liga en 9 tempadas e co que conquistou 4 campionatos de España (Copa del Generalísimo). Foi máximo goleador do Campionato Nacional de Liga na 2ª División co Deportivo e en dúas oportunidades co Real Madrid na 1ª división. Entre os moitos premios que acadou cómpre citar: Premio Medalla de Prata ao mérito deportivo na Coruña, dúas medallas ao mérito deportivo nacional, Medalla de Ouro da cidade da Coruña. Foi elixido para integrar a selección mundial da Federación Internacional (FIFA) e para a europea (UEFA). Como adestrador traballou...

1. Desexo moi forte de conseguir honores, dignidades, fama, poder ou calquera cousa que afague o amor propio.

2. O que é obxecto de ambición.

3. Ambición esaxerada que se corresponde coas aspiracións anormais de certos enfermos mentais. Nas psicoses que se acompañan de megalomanía, pódese converter nun verdadeiro delirio (delirio de grandeza).

1. Que ten ou sente ambición.

2. Aquela cousa na que se manifesta a ambición.

1. Acción e efecto de ambientar.

2. Conxunto de efectos que sitúan a acción nunha circunstancia determinada dentro da que se desenvolve a obra, mediante a utilización real ou figurada de seres, obxectos, luces, sons, etc. A ambientación cinematográfica, ademais dos elementos que comparte coa teatral, esixe un equilibrio das calidades da fotografía, un equilibrio rítmico segundo os xéneros e un tratamento especial do detalle.